2 Kronieke 33 FHB Father's Heart Bible™

33 ¹Manasse was twaalf jaar oud toe hy koning geword het, en hy het vyf-en-vyftig jaar lank in Jerusalem geregeer. ²Hy het gedoen wat verkeerd is in die oë van ons Vader, soos die afskuwelike dinge van die nasies wat ons Vader voor die Israeliete uit verdryf het. ³Hy het die hoogtes wat sy pa Hiskia afgebreek het, weer opgebou, altare vir die Baäls gebou, Asjerapale gemaak, en hy het voor al die hemelse leërskare gebuig en hulle aanbid.

⁴Hy het altare in die huis van ons Vader gebou, waarvan ons Vader gesê het: “In Jerusalem sal my naam vir ewig bly.”

⁵Hy het altare vir al die hemelse leërskare in albei voorhowe van die huis van ons Vader gebou. ⁶In die dal van Ben-Hinnom het hy sy seuns in die vuur geoffer, met waarsêery, voortekens en toordery omgegaan, en dodebesweerders en waarsêende geeste geraadpleeg. Hy het groot kwaad voor ons Vader gedoen en sy toorn uitgelok.

⁷Hy het die gesnede beeld wat hy gemaak het, in die huis van ons Vader geplaas, waarvan ons Vader vir Dawid en sy seun Salomo gesê het: “In hierdie huis en in Jerusalem, wat ek uit al die stamme van Israel gekies het, sal ek my naam vir ewig vestig. ⁸Ek sal Israel nooit weer verwyder uit die land wat ek aan julle voorvaders gegee het nie, as hulle maar net sorgvuldig alles onderhou wat ek hulle beveel het—die hele wet, die voorskrifte en die bepalings deur Moses.”

⁹Maar Manasse het Juda en die inwoners van Jerusalem laat afdwaal, en meer kwaad gedoen as die nasies wat ons Vader voor Israel uit verdelg het.

¹⁰Ons Vader het met Manasse en sy volk gepraat, maar hulle wou nie luister nie. ¹¹Daarom het ons Vader die leëraanvoerders van die koning van Assirië teen hulle laat kom; hulle het Manasse met hake gevang, hom met bronskettings geboei en hom na Babel toe weggevoer. ^a a v11 Oudtydse veroweraars het gevangenes gelei met ’n haak of ring wat deur die neus of lip gesteek is. ¹²In sy benoudheid het hy die guns van ons Vader gesoek en homself diep verneder voor die God van sy voorvaders. ¹³Hy het tot hom gebid, en ons Vader, bewoë deur sy smeking, het sy geroep om genade gehoor, hom teruggebring na Jerusalem toe, na sy koninkryk. Toe het Manasse geweet dat ons Vader God is. ^b b v13 Manasse was Juda se goddelooste koning, en tog, toe hy homself verneder het, het ons Vader hom gehoor en hom teruggebring huis toe—geen kind het ooit so ver gesondig dat die Vader hom nie meer sal verwelkom nie.

¹⁴Daarna het hy die buitemuur van die Stad van Dawid herbou, wes van Gihon in die dal tot by die ingang van die Vispoort, rondom die Ofel, en dit baie hoog gemaak. Hy het leëraanvoerders in al die versterkte stede van Juda aangestel. ¹⁵Hy het die vreemde gode en die afgodsbeeld uit die huis van ons Vader verwyder, saam met al die altare wat hy op die tempelberg en in Jerusalem gebou het, en hy het dit buite die stad uitgegooi. ¹⁶Hy het die altaar van ons Vader herbou, maaltydoffers en dankoffers daarop gebring, en Juda beveel om ons Vader, die God van Israel, te dien. ¹⁷Die volk het egter nog steeds op die hoogtes geoffer, maar net aan ons Vader, hulle God.

¹⁸Die ander dade van Manasse, sy gebed tot ons Vader, en die woorde van die sieners wat hulle in die naam van ons Vader, die God van Israel, tot hom gespreek het, staan in die kronieke van die konings van Israel. ¹⁹Sy gebed, hoe ons Vader deur hom bewoë geraak het, al sy sonde en ontrou, en die plekke waar hy hoogtes gebou, Asjerapale opgerig en gesnede beelde gemaak het voordat hy homself verneder het—dit alles is opgeteken in die kronieke van die sieners. ²⁰Manasse het gesterf en is in sy paleis begrawe. En sy seun Amon het koning geword in sy plek.

Amon weier om homself te verneder

²¹Amon was twee-en-twintig jaar oud toe hy koning geword het, en hy het twee jaar lank in Jerusalem geregeer. ²²Hy het gedoen wat verkeerd is voor ons Vader, soos sy pa Manasse gedoen het. Amon het aan al die gesnede beelde wat Manasse gemaak het, geoffer en hulle aanbid. ²³Anders as sy pa Manasse het hy homself nie voor ons Vader verneder nie; in plaas daarvan het Amon sy skuld vermeerder. ²⁴Amon se amptenare het teen hom saamgesweer en hom in sy paleis vermoor. ²⁵Die mense van die land het almal wat teen koning Amon saamgesweer het, doodgemaak, en sy seun Josia koning gemaak in sy plek.