2 Kronieke 32 FHB Father's Heart Bible™

32 ¹Ná hierdie dinge en hierdie dade van getrouheid het Sanherib, die koning van Assirië, Juda binnegeval en sy versterkte stede beleër, met die bedoeling om vir homself daarin in te breek. ²Toe Hiskia sien dat Sanherib gekom het, vasbeslote om teen Jerusalem oorlog te maak, ³het hy met sy amptenare en krygsmanne beraadslaag oor die toestop van die fonteine buite die stad, en hulle het hom gehelp. ⁴Baie mense het bymekaargekom en al die fonteine toegestop, en ook die stroom wat deur die land vloei, en gevra: “Waarom sou die konings van Assirië kom en volop water kry?”

⁵Hy het hard gewerk om al die stukkende dele van die muur te herbou, torings daarop opgerig, nog ’n muur daarbuite gebou, die Millo van die stad van Dawid versterk, en baie wapens en skilde gemaak. ^a a v5 Die Millo was ’n stelsel van terrasvormige opvulling en keermure wat in die hang van die Stad van Dawid gebou is. ⁶Hy het krygsbevelvoerders oor die volk aangestel, hulle by die plein van die stadspoort bymekaargemaak en hulle bemoedig: ⁷“Wees sterk en dapper. Moenie vrees of bang wees vir die koning van Assirië en sy hele menigte nie, want daar is meer by ons as by hom. ⁸By hom is net ’n arm van vlees; by ons is ons Vader, om ons te help en ons stryde te voer.” Die volk het op die woorde van Hiskia, die koning van Juda, gesteun.

Sanherib spot met ons Vader

⁹Hierna, terwyl hy met al sy magte Lagis beleër het, het Sanherib, die koning van Assirië, sy dienaars na Jerusalem gestuur, na Hiskia, die koning van Juda, en na die hele Juda wat daar was, en gesê: ¹⁰“So sê Sanherib, die koning van Assirië: Waarop vertrou julle dat julle onder beleg in Jerusalem bly? ¹¹Mislei Hiskia julle nie wanneer hy julle oorgee om deur hongersnood en dors te sterf en sê: ‘Die HERE ons God sal ons uit die hand van die koning van Assirië red’ nie? ¹²Was dit nie Hiskia wat sy hoogtes en altare verwyder het, en vir Juda en Jerusalem gesê het om by een altaar te aanbid en daar offers te brand nie? ¹³Weet julle nie wat ek en my vaders aan al die volke van ander lande gedoen het nie? Kon die gode van daardie nasies hulle lande uit my hand red? ¹⁴Watter god van die nasies wat my vaders aan die verderf gewy het, kon sy volk uit my hand red? Hoe kan julle God julle dan uit my hand red? ¹⁵Laat Hiskia julle nie so mislei of bedrieg nie, en moenie hom glo nie, want geen god van enige nasie of koninkryk kon sy volk uit my hand of uit die hand van my vaders red nie — hoeveel minder sal julle God julle uit my hand red!”

¹⁶En sy dienaars het nog meer teen ons Vader en teen sy dienaar Hiskia gepraat. ¹⁷Sanherib het ook briewe geskryf waarin hy ons Vader, die God van Israel, beledig en teen hom gepraat het: “Die gode van die nasies het nie hulle volke uit my hand gered nie; so sal die God van Hiskia ook nie sy volk uit my hand red nie.” ¹⁸Hulle het hard in die taal van Juda geroep na die mense van Jerusalem op die muur, om hulle bang te maak en te verskrik, sodat hulle die stad kon inneem. ¹⁹Hulle het van die God van Jerusalem gepraat soos van die gode van die volke van die aarde, die werk van mensehande.

²⁰Toe het koning Hiskia en die profeet Jesaja, die seun van Amos, hieroor gebid en na die hemel uitgeroep. ²¹Toe het ons Vader ’n engel gestuur wat elke magtige krygsman, bevelvoerder en offisier in die laer van die koning van Assirië doodgemaak het. Sanherib het in skande na sy land teruggekeer, en toe hy die tempel van sy god binnegaan, het van sy eie seuns hom daar met die swaard doodgemaak. ²²So het ons Vader vir Hiskia en die mense van Jerusalem uit die hand van Sanherib, die koning van Assirië, en uit die hand van almal gered, en hy het hulle aan alle kante versorg. ²³Baie het geskenke vir ons Vader na Jerusalem gebring, en skatte vir Hiskia, die koning van Juda; daarna is Hiskia deur al die nasies hoog geëer.

Hiskia se siekte, trots en voorspoed

²⁴In daardie dae het Hiskia dodelik siek geword; hy het tot ons Vader gebid, en hy het hom geantwoord en hom ’n teken gegee. ²⁵Maar Hiskia het nie die goeie wat aan hom gedoen is, vergeld nie; sy hart het trots geword, en daarom het toorn oor hom en oor Juda en Jerusalem gekom. ²⁶Hiskia het hom verootmoedig oor sy trotse hart, hy en die mense van Jerusalem, en daarom het ons Vader se toorn hulle nie in Hiskia se dae bereik nie.

²⁷Hiskia het groot rykdom en eer gehad. Hy het skatkamers gebou vir silwer, goud, edelstene, speserye, skilde en ander kosbaarhede, ²⁸stoorkamers vir die oes van graan, nuwe wyn en olie; stalle vir allerhande vee; krale vir die kleinvee. ²⁹Hy het stede vir homself gebou en baie groot troppe kleinvee en beeste verkry, want ons Vader het hom baie groot rykdom gegee. ³⁰Hiskia het die boonste uitloop van Gihon toegestop en die water afgelei na die westekant van die stad van Dawid. Hy het geslaag in alles wat hy gedoen het. ³¹Toe die heersers van Babel gesante na hom gestuur het om te vra oor die teken wat in die land gebeur het, het ons Vader hom aan homself oorgelaat om hom te toets en om alles te weet wat in sy hart was.

³²Die res van Hiskia se dade en sy getroue werke is beskrywe in die gesig van die profeet Jesaja, die seun van Amos, in die Boek van die Konings van Juda en Israel. ³³Hiskia het ontslaap by sy voorvaders, en hy is begrawe in die boonste grafte van die seuns van Dawid. Die hele Juda en die inwoners van Jerusalem het hom by sy dood geëer. Sy seun Manasse het hom opgevolg.