Senaxêrîb Dixe Nav Welêt û Hizkiya Xwe Amade Dike
Senaxêrîb aso tije dike, loma Hezekiya kaniyan digire, sûr ji nû ve ava dike, û ji gel re dibêje ku yên bi me re ji yên bi wî re pirtir in. Tinaza Aşûrê ya li ser Bavê me bi dua û milyaketekî tê bersivandin. Paşê quretiya wî bi xwe li ser dewlemendî û şandiyan jî hewce dike ku nizim bibe.
32 1Piştî van tiştan û van karên dilsoziyê, Senaxêribê padîşahê Aşûrê dakete ser Cihûdayê, dora bajarên wê yên bircedar girt, da ku ji bo xwe bikevin nav wan. 2Gava Hizkiya dît ku Senaxêrîb hatiye û niyeta wî heye ku li dijî Orşelîmê şer bike, 3ew bi karbidest û egîdên xwe re şêwir kir ku kaniyên derveyî bajêr bigirin, û wan jî alîkariya wî kir. 4Gelek mirov civiyan û hemû kanî û ava ku di nav welêt re diherikî girtin, û gotin: “Çima bila padîşahên Aşûrê bên û av bi firehî bibînin?”
5Wî xwe pir westand ku hemû cihên şikestî yên sûrê ji nû ve ava bike, li ser wê birc bilind kirin, li derve sûrekî din ava kir, Miloya bajarê Dawid bihêztir kir û çek û mertalên bêhejmar çêkirin. a a v5 Milo pergaleke dagirtina qatqatî û dîwarên piştgiriyê bû ku di nav çiyayê Bajarê Dawid de hatibû avakirin. 6Wî fermandarên şer li ser gel danîn, ew li meydana deriyê bajêr civandin û dilê wan hişk kir û got: 7“Bihêz û mêrxas bin. Ji padîşahê Aşûrê û ji hemû qerebalixa wî netirsin û nelerizin, çimkî yên ku bi me re ne, ji yên ku bi wî re ne pirtir in. 8Bi wî re tenê milekî goştî heye; lê bi me re Bavê me heye, ku ji me re alîkariyê bike û şerên me bike.” Û gel li ser gotinên Hizkiyayê padîşahê Cihûdayê piştewar bûn.
Senaxêrîb Bi Bavê me Tinaz Dike
9Piştî vê yekê, dema ku bi hemû hêza xwe ve dora Lakîşê girtibû, Senaxêribê padîşahê Aşûrê xizmetkarên xwe şandin Orşelîmê, ba Hizkiyayê padîşahê Cihûdayê û ba hemû Cihûdayê ku li wir bûn, û got: 10“Senaxêribê padîşahê Aşûrê wiha dibêje: Hûn pişta xwe bi çi girêdane, ku di dora girtî ya Orşelîmê de dimînin? 11Ma Hizkiya we naxapîne, da ku we bi birçîbûn û tîbûnê bide mirinê, dema ku dibêje: ‘Xwedayê me Xudan wê me ji destê padîşahê Aşûrê rizgar bike’? 12Ma ne Hizkiya bû ku cihên wî yên bilind û gorîgehên wî rakirin û ji Cihûda û Orşelîmê re got ku li ber yek gorîgehê biperizin û gorî li wir bişewitînin? 13Ma hûn nizanin ku min û bav û kalên min bi hemû gelên welatên din çi kir? Ma xwedayên neteweyên wan karîn welatên xwe ji destê min rizgar bikin? 14Kîjan xwedayê wan neteweyên ku bav û kalên min ew ji holê rakirin, karî gelê xwe ji destê min rizgar bike? Nexwe çawa dikare Xwedayê we we ji destê min rizgar bike? 15Nehêlin ku Hizkiya we bi vî awayî bixapîne û xapandî bike, û baweriya xwe pê neynin: çimkî xwedayê tu netewe û padîşahiyê nekarî gelê xwe ji destê min an ji destê bav û kalên min rizgar bike — nexwe çiqas kêmtir wê Xwedayê we we ji destê min rizgar bike!”
16Û xizmetkarên wî hê zêdetir li dijî Bavê me û li dijî xizmetkarê wî Hizkiya axivîn. 17Senaxêrîb herwiha name jî nivîsandin ku tê de Bavê me, Xwedayê Îsraêl, dişemitand û li dijî wî diaxivî: “Çawa ku xwedayên neteweyan gelên xwe ji destê min rizgar nekirin, wisa jî Xwedayê Hizkiya wê gelê xwe ji destê min rizgar neke.” 18Wan bi dengekî bilind û bi zimanê Cihûdayê gazî mirovên Orşelîmê yên li ser sûrê kirin, da ku wan bitirsînin û birevînin û bajêr bigirin. 19Wan li ser Xwedayê Orşelîmê wisa axivîn, mîna xwedayên gelên dinyayê, ku karê destên mirovan in.
20Hingê Hizkiyayê padîşah û Îşaayê pêxember, kurê Amos, li ser vê yekê dua kirin û gazî ezmên kirin. 21Û Bavê me milyaketek şand ku di urduya padîşahê Aşûrê de her egîdê qedîr, fermandar û karbidest kuşt. Senaxêrîb bi rûreşî vegeriya welatê xwe, û gava ku ket perestgeha xwedayê xwe, hin ji kurên wî bi şûr ew li wir kuştin. 22Bi vî awayî Bavê me, Hizkiya û mirovên Orşelîmê ji destê Senaxêribê padîşahê Aşûrê û ji destê hemû yên din rizgar kirin, û ji her aliyî ve xema wan xwar. 23Gelekan li Orşelîmê diyarî anîn Bavê me, û xezîne jî anîn ba Hizkiyayê padîşahê Cihûdayê; piştî wê hemû neteweyan ji Hizkiya re rêzeke mezin girt.
Nexweşiya Hizkiya, Quretiya wî û Berketiya wî
24Di wan rojan de Hizkiya ketibû ber mirinê; wî dua kir ji Bavê me re, û Wî bersiva wî da û nîşanek da wî. 25Lê Hizkiya qenciya ku jê re hatibû kirin venegerand; dilê wî qure bû, loma hêrs hat ser wî û ser Cihûda û Orşelîmê. 26Hizkiya ji bo quretiya dilê xwe xwe nizim kir, ew û mirovên Orşelîmê, loma di rojên Hizkiya de hêrsa Bavê me negihîşt wan.
27Dewlemendî û rûmeteke mezin bi Hizkiya re hebû. Wî embar çêkirin ji bo zîv, zêr, kevirên biha, bîhnxweş, mertal û her tiştê din ê biha, 28embar jî ji bo berhema dexl, şeraba nû û zeyt; afir ji bo her cûre dewaran; û hêlan ji bo keriyan. 29Wî ji xwe re bajar ava kirin û keriyên pêz û dewar bi hejmareke mezin bi dest xist, çimkî Bavê me dewlemendiyeke pir mezin da wî. 30Hizkiya devê jorîn ê avê Gîhonê girt û av ber bi aliyê rojavayî yê bajarê Dawid daxist. Û di her tiştê ku kir de serkeftî bû. 31Gava ku serokên Babîlê qasid şandin ba wî ku li ser nîşana ku di welêt de çêbûbû bipirsin, Bavê me ew bi serê xwe hişt, da ku wî biceribîne û hemû tiştê di dilê wî de bizane.
32Karên mayî yên Hizkiya û kirinên wî yên dilsoz, di dîtina Îşaayê pêxember, kurê Amos, de û di Pirtûka Padîşahên Cihûda û Îsraêl de hatine nivîsandin. 33Hizkiya bi bav û kalên xwe re raza, li gorên jorîn ên kurên Dawid hat veşartin. Hemû Cihûda û rûniştiyên Orşelîmê li mirina wî rêz li wî girtin. Û kurê wî Menaşe li şûna wî bû padîşah.
