Τώρα και σε έντυπη μορφή

Β΄ Χρονικών 32 FHB Father's Heart Bible™

ΠατέραςΙησούςΠνεύμα
15% έκπτωση στην πρώτη σου παραγγελία →
Βιβλίο

Ο Σενναχειρίμ εισβάλλει κι ο Εζεκίας προετοιμάζεται

Ο Σενναχειρίμ γεμίζει τον ορίζοντα, κι έτσι ο Εζεκίας φράζει τις πηγές, ξαναχτίζει το τείχος και λέει στον λαό ότι περισσότεροι είναι μαζί μας παρά μαζί του. Στον χλευασμό της Ασσυρίας εναντίον του Πατέρα μας απαντούν η προσευχή και ένας άγγελος. Αργότερα και η δική του υπερηφάνεια για τα πλούτη και τους απεσταλμένους χρειάζεται ταπείνωση.

Κεφάλαιο 32.

Μετά από αυτά κι από αυτές τις πράξεις πίστης, ο Σενναχειρίμ, ο βασιλιάς της Ασσυρίας, εισέβαλε στον Ιούδα, πολιόρκησε τις οχυρωμένες πόλεις του, με σκοπό να τις καταλάβει για τον εαυτό του. Όταν ο Εζεκίας είδε ότι είχε έρθει ο Σενναχειρίμ αποφασισμένος να πολεμήσει εναντίον της Ιερουσαλήμ, συσκέφθηκε με τους αξιωματούχους και τους πολεμιστές του για να φράξουν τις πηγές έξω από την πόλη, κι εκείνοι τον βοήθησαν. Μαζεύτηκε πολύς λαός κι έφραξαν όλες τις πηγές και το ρυάκι που κυλούσε μέσα από τη γη, λέγοντας: «Γιατί να έρθουν οι βασιλιάδες της Ασσυρίας και να βρουν άφθονο νερό;»

Εργάστηκε σκληρά για να ξαναχτίσει όλα τα γκρεμισμένα κομμάτια του τείχους, ύψωσε πύργους πάνω του, έχτισε άλλο τείχος απ’ έξω, ενίσχυσε τη Μιλλώ της πόλης του Δαβίδ κι έφτιαξε άφθονα όπλα κι ασπίδες. a a v5 Η Μιλλώ ήταν ένα σύστημα από αναβαθμίδες επιχωμάτωσης και τοίχους αντιστήριξης χτισμένους στην πλαγιά του λόφου της Πόλης του Δαβίδ. Όρισε πολέμαρχους πάνω στον λαό, τους συγκέντρωσε στην πλατεία της πύλης της πόλης και τους ενθάρρυνε: «Να είστε δυνατοί και γενναίοι. Μη φοβάστε και μην τρέμετε τον βασιλιά της Ασσυρίας κι όλο το πλήθος του, γιατί περισσότεροι είναι μαζί μας παρά μαζί του. Μαζί του είναι μόνο ένας βραχίονας σάρκας· μαζί μας είναι ο Πατέρας μας, για να μας βοηθάει και να δίνει τις μάχες μας». Κι ο λαός στηρίχτηκε στα λόγια του Εζεκία, του βασιλιά του Ιούδα.

Ο Σενναχειρίμ χλευάζει τον Πατέρα μας

Έπειτα από αυτό, ενώ πολιορκούσε τη Λαχείς με όλες τις δυνάμεις του, ο Σενναχειρίμ, ο βασιλιάς της Ασσυρίας, έστειλε τους δούλους του στην Ιερουσαλήμ, στον Εζεκία, τον βασιλιά του Ιούδα, και σε όλους τους Ιουδαίους που ήταν εκεί, λέγοντας: «Έτσι λέει ο Σενναχειρίμ, ο βασιλιάς της Ασσυρίας: Σε τι στηρίζεστε κι απομένετε πολιορκημένοι μέσα στην Ιερουσαλήμ; Δε σας εξαπατά ο Εζεκίας, παραδίνοντάς σας να πεθάνετε από πείνα και δίψα, όταν λέει: “Ο Κύριος, ο Θεός μας, θα μας σώσει από το χέρι του βασιλιά της Ασσυρίας”; Δεν ήταν ο Εζεκίας που αφαίρεσε τους ψηλούς τόπους και τα θυσιαστήριά του, λέγοντας στον Ιούδα και στην Ιερουσαλήμ να λατρεύουν μπροστά σε ένα θυσιαστήριο και να καίνε εκεί τις προσφορές; Δεν ξέρετε τι έκανα εγώ κι οι πατέρες μου σε όλους τους λαούς των άλλων χωρών; Μπόρεσαν οι θεοί των εθνών τους να γλιτώσουν τις χώρες τους από το χέρι μου; Ποιος θεός από τα έθνη που οι πατέρες μου αφάνισαν μπόρεσε να σώσει τον λαό του από το χέρι μου; Πώς λοιπόν μπορεί ο Θεός σας να σας σώσει από το χέρι μου; Μην αφήνετε τον Εζεκία να σας εξαπατά και να σας παραπλανά έτσι, και μην τον πιστεύετε· κανένας θεός κανενός έθνους ή βασιλείου δεν μπόρεσε να γλιτώσει τον λαό του από το χέρι μου ή από το χέρι των πατέρων μου — πόσο μάλλον θα σας γλιτώσει ο Θεός σας από το χέρι μου!»

Κι οι δούλοι του μίλησαν ακόμη περισσότερα εναντίον του Πατέρα μας κι εναντίον του δούλου του, του Εζεκία. Ο Σενναχειρίμ έγραψε επίσης επιστολές που πρόσβαλλαν τον Πατέρα μας, τον Θεό του Ισραήλ, μιλώντας εναντίον του: «Οι θεοί των εθνών δε γλίτωσαν τον λαό τους από το χέρι μου· ούτε ο Θεός του Εζεκία θα γλιτώσει τον λαό του από το χέρι μου». Φώναξαν δυνατά στη γλώσσα του Ιούδα προς τον λαό της Ιερουσαλήμ που ήταν πάνω στο τείχος, για να τους φοβίσουν και να τους τρομάξουν, ώστε να καταλάβουν την πόλη. Μίλησαν για τον Θεό της Ιερουσαλήμ όπως για τους θεούς των λαών της γης, το έργο ανθρώπινων χεριών.

Τότε ο βασιλιάς Εζεκίας κι ο προφήτης Ησαΐας, ο γιος του Αμώς, προσευχήθηκαν γι’ αυτό, κράζοντας προς τον ουρανό. Έτσι ο Πατέρας μας έστειλε έναν άγγελο που σκότωσε κάθε γενναίο πολεμιστή, διοικητή κι αξιωματικό στο στρατόπεδο του βασιλιά της Ασσυρίας. Ο Σενναχειρίμ γύρισε στην πατρίδα του ντροπιασμένος, κι όταν μπήκε στον ναό του θεού του, μερικοί από τους ίδιους τους γιους του τον σκότωσαν εκεί με το σπαθί. Έτσι ο Πατέρας μας έσωσε τον Εζεκία και τον λαό της Ιερουσαλήμ από το χέρι του Σενναχειρίμ, του βασιλιά της Ασσυρίας, κι από όλους τους άλλους, και τους φρόντισε από κάθε πλευρά. Πολλοί έφεραν δώρα στον Πατέρα μας στην Ιερουσαλήμ, και θησαυρούς στον Εζεκία, τον βασιλιά του Ιούδα· έπειτα όλα τα έθνη τίμησαν πολύ τον Εζεκία.

Η αρρώστια, η υπερηφάνεια κι η ευημερία του Εζεκία

Εκείνες τις μέρες ο Εζεκίας αρρώστησε θανάσιμα· προσευχήθηκε στον Πατέρα μας, κι εκείνος του απάντησε, δίνοντάς του ένα σημάδι. Όμως ο Εζεκίας δεν ανταπέδωσε το καλό που του έγινε· η καρδιά του υπερηφανεύτηκε, κι έτσι ήρθε οργή πάνω του και πάνω στον Ιούδα και στην Ιερουσαλήμ. Ο Εζεκίας ταπεινώθηκε για την υπερήφανη καρδιά του, αυτός κι ο λαός της Ιερουσαλήμ, κι έτσι η οργή του Πατέρα μας δεν τους έφτασε στις μέρες του Εζεκία.

Ο Εζεκίας είχε μεγάλο πλούτο και τιμή. Έχτισε αποθήκες για ασήμι, χρυσάφι, πολύτιμους λίθους, αρώματα, ασπίδες κι άλλα πολύτιμα πράγματα, αποθήκες για τη σοδειά του σιταριού, το καινούριο κρασί και το λάδι· στάβλους για κάθε λογής ζώα· μαντριά για τα κοπάδια. Έχτισε πόλεις για τον εαυτό του κι απέκτησε τεράστια κοπάδια από πρόβατα και βόδια, γιατί ο Πατέρας μας του έδωσε πάρα πολύ μεγάλο πλούτο. Ο Εζεκίας έφραξε την πάνω έξοδο του Γιών κι οδήγησε το νερό κάτω προς τη δυτική πλευρά της πόλης του Δαβίδ. Πέτυχε σε όλα όσα έκανε. Όταν οι άρχοντες της Βαβυλώνας του έστειλαν απεσταλμένους που ρωτούσαν για το σημάδι που είχε γίνει στη χώρα, ο Πατέρας μας τον άφησε μόνο του, για να τον δοκιμάσει και να γνωρίσει όλα όσα ήταν στην καρδιά του.

Οι υπόλοιπες πράξεις του Εζεκία και τα έργα της πίστης του είναι γραμμένα στο όραμα του Ησαΐα του προφήτη, του γιου του Αμώς, στο Βιβλίο των Βασιλιάδων του Ιούδα και του Ισραήλ. Ο Εζεκίας κοιμήθηκε με τους προγόνους του και τον έθαψαν στους πάνω τάφους των γιων του Δαβίδ. Όλος ο Ιούδας κι οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ τον τίμησαν στον θάνατό του. Στη θέση του βασίλεψε ο γιος του ο Μανασσής.