ڇپيل
ڪتاب

اسرائيل هر بت ڊاهي ڇڏيو

عيد ختم ٿئي ٿي ۽ ماڻهو ٻاهر نڪري ٿنڀن ۽ اوچن هنڌن کي ڀڃي ڊاهين ٿا. پوءِ ڏهيڪ ايتري گهڻائيءَ سان اچي ٿو جو ڍير لڳي وڃن ٿا، گودام ٺاهڻا پون ٿا، ۽ ورڇ نالن سان منظم ڪئي وڃي ٿي ته جيئن ڪاهن ۽ لاوي پاڻ کي پنهنجي پيءُ جي شريعت لاءِ وقف ڪري سگهن.

باب 31.

جڏهن اهو سڀ ختم ٿيو تڏهن اتي حاضر سڀ اسرائيلي يهوداه جي شهرن ڏانهن ويا، ۽ مقدس ٿنڀا ڀڃي، اشيره جا ٿنڀا ڪپي، سڄي يهوداه، بنيامين، افرائيم ۽ منسي ۾ مٿاهين جڳهون ۽ قربانگاهون بلڪل ڊاهي ڇڏيائون. پوءِ سڀ اسرائيلي هر هڪ پنهنجي ملڪيت وارن شهرن ڏانهن موٽي ويا.

حزقياه ڪاهنن ۽ لاوين کي سندن ٽولن ۾، هر هڪ کي سندس خدمت موجب مقرر ڪيو، ڪاهن ۽ لاوي ٻنهي کي، سوختني قربانين ۽ سلامتيءَ جي قربانين لاءِ، تہ جيئن اسان جي پيءُ جي ڇانوڻين جي دروازن ۾ خدمت ڪن، شڪرانو ڏين ۽ ساراهه ڪن.

بادشاهه پنهنجي ملڪيت مان سوختني قربانين لاءِ حصو ڏنو، يعني صبح ۽ شام جون سوختني قربانيون، ۽ سبتن، نئين چنڊ ۽ مقرر عيدن جون سوختني قربانيون، جيئن اسان جي پيءُ جي شريعت ۾ لکيل آهي. هن يروشلم جي رهاڪن کي حڪم ڏنو تہ ڪاهنن ۽ لاوين جو حصو ڏين، تہ جيئن اهي اسان جي پيءُ جي شريعت ۾ پاڻ کي وقف ڪري سگھن. جيئن ئي حڪم پکڙيو، تيئن اسرائيلين اناج، نئين شراب، تيل، ماکيءَ ۽ پوک جي سڄي پيداوار جو پهريون ڦل گهڻو ڏنو، ۽ هر شيءِ جو ڏهون حصو بہ گهڻو آندائون. اسرائيل ۽ يهوداه جا جيڪي ماڻهو يهوداه جي شهرن ۾ رهندا هئا، تن بہ ڍڳن ۽ رڍن جو ڏهون حصو، ۽ اسان جي پيءُ لاءِ وقف ڪيل شين جو ڏهون حصو آندو، ۽ انهن کي ڍيرن جي صورت ۾ رکيائون.

ٽئين مهيني ۾ ڍير ڪرڻ شروع ڪيائون، ۽ ستين مهيني ۾ پورو ڪيائون. a a v7 ٽيون مهينو مئيءَ جي پڇاڙيءَ کان جون تائين ٿيندو آهي؛ ستون مهينو سيپٽمبر کان آڪٽوبر تائين—يعني ڏيڻ جا ويجها چار مهينا. جڏهن حزقياه ۽ اميرن اچي ڍير ڏٺا تڏهن اسان جي پيءُ جي ساراهه ڪيائون ۽ سندس قوم اسرائيل کي دعا ڏنائون. حزقياه ڪاهنن ۽ لاوين کان انهن ڍيرن بابت پڇيو. صدوق جي گهراڻي جي وڏي ڪاهن عزرياه کيس وراڻيو تہ ”جڏهن کان ماڻهن اسان جي پيءُ جي گهر ۾ نذرانا آڻڻ شروع ڪيا آهن، تڏهن کان اسان ڍاپي کاڌو آهي ۽ گهڻو بچيو بہ آهي، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ پنهنجي قوم کي برڪت ڏني آهي، ۽ هي وڏو بچاءُ رهيل آهي.“

پوءِ حزقياه حڪم ڏنو تہ اسان جي پيءُ جي گهر ۾ ڪوٺيون تيار ڪيون وڃن، تہ هنن تيار ڪيون. ايمانداريءَ سان نذرانا، ڏهون حصو ۽ وقف ڪيل شيون اندر آندائون. لاوي ڪنانياه انهن جو سربراهه هو، ۽ سندس ڀاءُ شمعي ٻئي درجي تي هو. يحيئيل، عزازياه، نحت، عسائيل، يريموت، يوزبد، ايليئيل، اسماڪياه، محت ۽ بنايه، ڪنانياه ۽ سندس ڀاءُ شمعيءَ جي هٿ هيٺ نگران هئا، جيڪي بادشاهه حزقياه ۽ اسان جي پيءُ جي گهر جي سردار عزرياه جا مقرر ڪيل هئا. اوڀر طرف جي دروازي جو نگهبان لاوي ڪوري، جيڪو يمنا جو پٽ هو، اسان جي پيءُ لاءِ خوشيءَ سان ڏنل نذرانن جو نگران هو، ۽ اسان جي پيءُ جا نذرانا ۽ پاڪ ترين شيون ورهائيندو هو. سندس هٿ هيٺ عدن، منيمين، يشوع، سمعياه، امرياه ۽ شڪنياه ڪاهنن جي شهرن ۾ ايمانداريءَ سان خدمت ڪندا هئا، ۽ پنهنجن ڪاهن ڀائرن کي ٽولن موجب، ننڍي وڏي سڀني کي ورهائي ڏيندا هئا، ان کان سواءِ نسب نامي ۾ درج ٿيل ٽن ورهين ۽ مٿي وارن نرينن کي، يعني جيڪي روزاني فرض لاءِ اسان جي پيءُ جي گهر ۾ داخل ٿيندا هئا، سندن عهدي ۽ ٽولي موجب خدمت جو حصو ڏيندا هئا. ڪاهن گهراڻن موجب درج ڪيا ويا، ۽ ويهن ورهين ۽ مٿي وارا لاوي سندن فرض ۽ ٽولن موجب. سڀني ننڍن ٻارن، زالن، پٽن ۽ ڌيئرن سميت، سڄي جماعت کي درج ڪيو ويو، ڇاڪاڻ تہ هنن ايمانداريءَ سان پاڻ کي پاڪائيءَ ۾ وقف ڪيو هو. هارون جي اولاد مان جيڪي ڪاهن پنهنجن شهرن جي آس پاس چراگاهن جي زمينن ۾ رهندا هئا، تن لاءِ هر هڪ شهر ۾ نالي سان ماڻهو مقرر ڪيا ويا، تہ جيئن هر مرد ڪاهن کي ۽ نسب نامي ۾ درج سڀني لاوين کي حصا ڏين.

حزقياه سڄي يهوداه ۾ اهڙيءَ طرح ڪيو. جيڪو اسان جي پيءُ جي حضور ۾ چڱو، سڌو ۽ وفاداريءَ وارو هو، سو ڪيائين. جيڪو ڪم بہ هن شروع ڪيو، يعني اسان جي پيءُ جي گهر جي خدمت، شريعت ۽ حڪم تي عمل، ۽ اسان جي پيءُ جي طلب، تنهن سڀ ۾ پوري دل سان ڪم ڪيائين، ۽ ڪامياب ٿيو.