Israel Ngrubuhake Sakehing Brahala
Riyaya rampung kanthi rakyat metu ngremuk tugu-tugu lan papan pangurbanan ing dhuwur. Banjur pararepun teka akeh banget nganti numpuk-numpuk, gudhang kudu dibangun, lan pambagene ditata miturut jeneng, supaya para imam lan wong Lewi bisa ngabdekake awake marang angger-anggere Ramane.
31 1Bareng iku wis rampung, wong Israel kabeh kang padha ana ing kono banjur metu menyang kutha-kutha ing Yehuda, padha ngremuk tugu-tugu brahala, negor cagak-cagak Asyera, lan ngrubuhake papan-papan pangurbanan ing panggonan dhuwur sarta misbyah-misbyah ing satlatahe Yehuda, Benyamin, Efraim lan Manasye nganti sirna kabeh. Sawise iku wong Israel kabeh padha bali menyang kutha-kuthane, saben wong menyang tanah pusakane dhewe-dhewe.
2Prabu Hizkia netepake para imam lan wong Lewi miturut golongane dhewe-dhewe, saben wong manut ayahane, para imam lan wong Lewi padha wae, kanggo kurban obaran lan kurban slametan, supaya padha leladi, saos sokur lan memuji ing gapura-gapurane pakuwone Rama kita.
3Sang Prabu maringi saka bandhane dhewe kanggo kurban obaran — yaiku kurban obaran ing wayah esuk lan sore, sarta kurban kanggo dina-dina Sabat, rembulan anyar lan riyaya-riyaya kang wis katetepake — kaya kang wis katulis ing angger-anggere Rama kita. 4Panjenengane dhawuh marang wong-wong kang manggon ing Yerusalem supaya padha menehi panduman kanggo para imam lan wong Lewi, supaya wong-wong mau bisa ngabekti kanthi tumemen marang angger-anggere Rama kita. 5Bareng dhawuh mau sumebar, wong Israel padha nyaosake kanthi akeh banget pameton wiwitan arupa gandum, anggur anyar, lenga, madu lan sakabehing asil pategalan, sarta nggawa mlebu prasepuluhan saka samubarang kanthi akeh banget. 6Wong Israel lan wong Yehuda kang padha manggon ing kutha-kuthane Yehuda uga nggawa prasepuluhan saka sapi lan wedhus, sarta prasepuluhan saka barang kang kasucekake kanggo Rama kita, banjur ditumpuk-tumpuk dadi undhung-undhung.
7Wong-wong mau wiwit numpuk undhung-undhung mau ing sasi katelu, lan rampung ing sasi kapitu. a a v7 Sasi katelu iku tiba ing pungkasane Mei–Juni; sasi kapitu ing September–Oktober — kira-kira patang sasi anggone caos pisungsung. 8Prabu Hizkia lan para panggedhe padha teka, mirsani undhung-undhung mau, banjur memuji marang Rama kita sarta mberkahi umat Israel. 9Prabu Hizkia ndangu marang para imam lan wong Lewi bab undhung-undhung mau. 10Imam Agung Azarya, saka tedhake Zadok, matur wangsulan marang Sang Prabu: “Wiwit tiyang-tiyang sami ambekta pisungsung dhateng padalemanipun Rama kita, kawula sadaya sampun nedha ngantos tuwuk kanthi taksih kathah sisanipun, awit Rama kita sampun mberkahi umatipun, satemah taksih wonten sisa ingkang samanten kathahipun.”
11Prabu Hizkia banjur dhawuh supaya padha nyawisake gudhang-gudhang ing padalemane Rama kita, mula wong-wong mau padha nyawisake. 12Wong-wong mau kanthi setya padha nggawa mlebu pisungsung, prasepuluhan lan barang-barang kang kasucekake. Konanya, wong Lewi, kang nata iku; Simei sadulure dadi wakil kang kapindho. 13Yehiel, Azazya, Nahat, Asael, Yerimot, Yozabad, Eliel, Ismakhya, Mahat lan Benaya padha dadi pengawas ing sangisore Konanya lan Simei sadulure, kang katetepake dening Prabu Hizkia lan Azarya, panggedhe ing padalemane Rama kita. 14Kore anake Yimna, wong Lewi penjaga gapura ing sisih wetan, ngawasi pisungsung sukarila kang kaaturake marang Rama kita, lan nduman pisungsung kanggo Rama kita sarta barang-barang kang kudus banget. 15Ing sangisore, Eden, Minyamin, Yesua, Semaya, Amarya lan Sekanya padha leladi kanthi setya ing kutha-kuthane para imam, nduman marang para imam kanca-kancane miturut golongane, gedhe cilik padha wae, 16kejaba iku uga menehi marang wong-wong kang kacathet ing dhaptar sarsilah, yaiku wong lanang kang umure telung taun munggah — sakabehe kang padha mlebu ing padalemane Rama kita kanggo nindakake ayahan saben dina — miturut tugas lan golongane. 17Para imam kacathet miturut gotrahe; wong Lewi kang umure rong puluh taun munggah, kacathet miturut tugas lan golongane. 18Wong-wong mau kacathet dalah anak-anake kang isih cilik, bojone, anak-anake lanang lan wadon — sapasamuwan kabeh — awit kanthi setya padha nyucekake awake dhewe ing kasucen. 19Tumrap para turune Harun, yaiku para imam, kang padha manggon ing pangonan sakubenge kutha-kuthane, ing saben-saben kutha wis ana wong kang katetepake kanthi jeneng supaya menehi panduman marang saben imam lanang lan marang sakabehe wong Lewi kang kacathet ing dhaptar sarsilah.
20Prabu Hizkia nindakake kabeh mau ing satlatahe Yehuda. Panjenengane nglakoni apa kang becik, bener lan setya ana ing ngarsane Rama kita. 21Ing sakabehing pakaryan kang ditindakake — yaiku leladi ing padalemane Rama kita, netepi angger-angger lan pepakon, sarta ngupaya marang Rama kita — panjenengane nindakake kanthi gumolonging ati, satemah tansah ginanjar begja.