Panguwuhe Hizkia: Baliya marang Ramamu

Hizkia ngundang sakehe Israel, kalebu tlatah lor, marang Paskah kang dianakake telat sasasi amarga imam kang wis siyaga isih sethithik banget. Para utusane dipoyoki ing sawetara kutha, digatekake ing kutha liyane. Akeh wong kang mangan durung disucekake, lan dheweke ndedonga kanggo wong-wong mau — lan Rama kita miyarsakake sarta marasake.

Pasal 30.

Prabu Hizkia ngirim kabar marang wong Israel lan Yehuda kabeh, sarta nulis layang marang Efraim lan Manasye, supaya padha teka ing Padalemane Rama kita ing Yerusalem prelu ngriyayakake Paskah konjuk marang Rama kita, Gusti Allahe Israel. Sang Prabu, para panggedhene, lan sapasamuwan kabeh ing Yerusalem wis padha mutusake arep ngriyayakake Paskah ing sasi kang kapindho, amarga nalika iku padha ora bisa nindakake, awit cacahe imam kang wis nyucekake awake isih kurang lan rakyat durung padha nglumpuk ing Yerusalem. Rancangan iku ketara bener tumraping Sang Prabu lan sapasamuwan kabeh, mulane banjur padha nyebarake wara-wara ing satanah Israel kabeh, wiwit saka Bersyeba nganti tekan Dhan, supaya rakyat padha teka ing Yerusalem prelu ngriyayakake Paskah konjuk marang Rama kita, Gusti Allahe Israel; awit wong akeh durung tau nindakake bebarengan kaya kang wis katulis.

Para jurukabar banjur padha mlaku nratas satanah Israel lan Yehuda kabeh kanthi nggawa layang saka Sang Prabu lan para panggedhene, miturut dhawuhe Sang Prabu: “He para turune Israel, padha baliya marang Rama kita, Gusti Allahe Abraham, Iskak, lan Israel, supaya Panjenengane kersa kondur marang kowe, kekarene kang isih padha urip lan oncat saka pangwasane para raja ing Asyur. Aja padha kaya para leluhurmu lan sadulur-sadulurmu, kang padha ora setya marang Rama kita, Gusti Allahe para leluhure, mulane banjur padha kadadekake jugrugan, kaya kang kokdeleng dhewe. Aja padha wangkot kaya para leluhurmu; padha masrahna awakmu marang Rama kita sarta teka ing papan pasucene, kang wis disucekake kanggo selawase, lan padha ngabektia marang Ramamu, supaya bebendune kang mulad-mulad lilih saka kowe. Awit yen kowe padha bali marang Rama kita, sadulur-sadulurmu lan anak-anakmu bakal padha oleh welas asih saka wong-wong kang padha nawan, sarta bali menyang tanah iki. Awit Ramamu iku welas lan asih; Panjenengane ora bakal mingerake pasuryane saka kowe yen kowe padha bali marang Panjenengane.”

Para jurukabar banjur padha lelana saka kutha menyang kutha nratas tanah Efraim lan Manasye nganti tekan Zebulon, nanging wong-wong mau padha nggeguyu lan moyoki. Ewasemono ana sawatara wong saka Asyer, Manasye, lan Zebulon kang padha ngasorake awake sarta teka ing Yerusalem. Astane Rama kita uga ana ing Yehuda, maringi ati siji marang wong-wong mau supaya nindakake apa kang didhawuhake dening Sang Prabu lan para panggedhe miturut pangandikane Rama kita.

Pasamuwan kang gedhe banget banjur padha nglumpuk ing Yerusalem prelu ngriyayakake Riyaya Roti Tanpa Ragi ing sasi kang kapindho. Wong-wong mau padha wiwit nyambut gawe lan ngrubuhake misbyah-misbyah kang ana ing Yerusalem, sarta padha nyingkirake sakabehe misbyah dupa, dibuwang menyang Lebak Kidron. Banjur padha nyembeleh cempe Paskah ing tanggal patbelas sasi kapindho. Para imam lan wong Lewi padha isin, mulane banjur padha nyucekake awake sarta nggawa kurban obaran menyang Padalemane Rama kita. Wong-wong mau padha ngadeg ing papane dhewe-dhewe miturut adat, kaya kang kapesthekake ing Torete Nabi Musa, abdine Gusti Allah; para imam padha ngepyurake getih kang diulungake dening wong Lewi. Akeh wong ing pasamuwan kang durung padha nyucekake awake, mulane wong Lewi padha kapasrahan nyembeleh cempe Paskah kanggo saben wong kang najis, supaya disucekake konjuk marang Rama kita. Akeh banget wong, mligine saka Efraim, Manasye, Isakhar, lan Zebulon, kang durung padha nyucekake awake, ewadene padha mangan Paskah, sanadyan ora laras karo kang katulis. Nanging Hizkia ndedonga kanggo wong-wong mau: “Mugi Rama kita ingkang welas asih paring pangapunten dhateng saben tiyang, inggih sinten kemawon ingkang temen ing manah ngupadosi Rama kita, Gusti Allahipun para leluhuripun, sanadyan dereng resik miturut pranataning pasucen.”

Rama kita banjur miyarsakake pandongane Hizkia sarta marasake rakyat. Wong Israel kang ana ing Yerusalem padha ngriyayakake Riyaya Roti Tanpa Ragi pitung dina kanthi bungah banget, lan saben dina wong Lewi lan para imam padha memuji marang Rama kita kanthi tetabuhan kang swarane umyung konjuk marang Panjenengane. Hizkia ngucapake tembung kang nglejarake ati marang sakabehe wong Lewi kang baut ngladeni Rama kita. Sajrone pitung dina wong-wong mau padha mangan panduman riyaya, sarta nyaosake kurban slametan lan padha ngaturake panuwun marang Rama kita, Gusti Allahe para leluhure.

Sawuse mangkono sapasamuwan kabeh padha sarujuk arep ngriyayakake pista pitung dina maneh, mula banjur padha ngriyayakake pitung dina maneh kanthi bungah. Hizkia, raja ing Yehuda, nyaosake sapi lanang sewu lan wedhus pitung ewu marang pasamuwan, lan para panggedhe nyaosake sapi lanang sewu lan wedhus sepuluh ewu, sarta akeh imam kang padha nyucekake awake. Sapasamuwane Yehuda kabeh padha bungah, dalah para imam, wong Lewi, sapasamuwan kabeh kang teka saka Israel, sarta para wong manca saka tanah Israel lan kang padha manggon ing Yehuda. Kabungahan kang gedhe ngebaki Yerusalem, awit wiwit jamane Prabu Suleman, putrane Prabu Dawud, raja ing Israel, durung tau ana kedadeyan kaya mangkono ing kono. Para imam lan wong Lewi banjur padha ngadeg mberkahi rakyat, lan swarane keprungu; pandongane tumeka ing padaleman pasucene kang ana ing swarga.