2 நாளாகமம் 30

30 ¹எசேக்கியா இஸ்ரவேல் யூதா முழுவதற்கும் செய்தி அனுப்பி, இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய எங்கள் பிதாவுக்குப் பஸ்காவை ஆசரிக்கும்படி எருசலேமிலுள்ள எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்துக்கு வரவேண்டும் என்று எப்பிராயீமுக்கும் மனாசேக்கும் நிருபங்களை எழுதினான். ²இரண்டாம் மாதத்திலே பஸ்காவை ஆசரிக்கவேண்டும் என்று ராஜாவும், அவனுடைய பிரபுக்களும், எருசலேமிலிருந்த சபையார் அனைவரும் தீர்மானித்திருந்தார்கள்; ³ஏனெனில் ஆசாரியர்கள் போதுமான அளவு தங்களைப் பரிசுத்தம்பண்ணிக்கொள்ளாமலும், ஜனங்கள் எருசலேமிலே கூடிவராமலும் இருந்தபடியால், அவர்கள் அதை அந்நேரத்தில் ஆசரிக்கக் கூடாமற்போயிற்று. ⁴இந்தத் திட்டம் ராஜாவுக்கும் சபையார் அனைவருக்கும் சரியாகத் தோன்றியது. ⁵ஆகையால், இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய எங்கள் பிதாவுக்குப் பஸ்காவை ஆசரிக்கும்படி ஜனங்கள் எருசலேமுக்கு வரவேண்டும் என்று பெயெர்செபா தொடங்கி தாண்வரைக்கும் இஸ்ரவேல் முழுவதிலும் ஒரு பிரசித்தத்தை அறிவித்தார்கள்; ஏனெனில் எழுதியிருக்கிறபடி அவர்கள் திரளான கூட்டமாய் அதை ஆசரித்திருக்கவில்லை.

⁶அஞ்சல்காரர்கள் ராஜாவினாலும் அவனுடைய பிரபுக்களினாலும் எழுதப்பட்ட நிருபங்களுடன் இஸ்ரவேல் யூதா முழுவதிலும் போய், ராஜாவின் கட்டளையின்படி சொன்னது: “இஸ்ரவேல் புத்திரரே, ஆபிரகாம் ஈசாக்கு இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய எங்கள் பிதாவினிடத்தில் திரும்புங்கள்; அப்பொழுது அசீரியா ராஜாக்களின் கைக்குத் தப்பி மீதியாய் மிஞ்சியிருக்கிற உங்களிடத்தில் அவர் திரும்புவார். ⁷தங்கள் பிதாக்களின் தேவனாகிய எங்கள் பிதாவுக்கு விரோதமாய்த் துரோகம்பண்ணின உங்கள் பிதாக்களையும் சகோதரரையும்போல் இராதேயுங்கள்; ஆகையால் நீங்கள் காண்கிறபடி அவர் அவர்களைப் பாழாய்ப்போகச் செய்தார். ⁸உங்கள் பிதாக்களைப்போல் பிடிவாதமாய் இராதேயுங்கள்; உங்களை எங்கள் பிதாவுக்கு ஒப்புக்கொடுத்து, அவர் என்றென்றைக்கும் பரிசுத்தப்படுத்தின அவருடைய பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்கு வந்து, உங்கள் பிதாவைச் சேவியுங்கள்; அப்பொழுது அவருடைய உக்கிரமான கோபம் உங்களைவிட்டுத் திரும்பும். ⁹நீங்கள் எங்கள் பிதாவினிடத்தில் திரும்பினால், உங்கள் சகோதரரும் உங்கள் பிள்ளைகளும் தங்களைச் சிறைப்பிடித்தவர்களிடத்தில் இரக்கம் பெற்று, இந்த தேசத்துக்குத் திரும்பிவருவார்கள்; ஏனெனில் உங்கள் பிதா கிருபையும் இரக்கமும் உள்ளவர்; நீங்கள் அவரிடத்தில் திரும்பினால் அவர் தம்முடைய முகத்தை உங்களைவிட்டுத் திருப்பிக்கொள்ளமாட்டார்” என்றது.

¹⁰அஞ்சல்காரர்கள் எப்பிராயீம் மனாசே தேசத்தின் ஊரூராய்ச் செபுலோன்வரைக்கும் போனார்கள்; ஆனாலும் ஜனங்கள் அவர்களைப் பரியாசம்பண்ணி நகைத்தார்கள். ¹¹ஆயினும், ஆசேரிலும் மனாசேயிலும் செபுலோனிலும் இருந்த சிலர் தங்களைத் தாழ்த்தி எருசலேமுக்கு வந்தார்கள். ¹²ராஜாவும் பிரபுக்களும் எங்கள் பிதாவின் வார்த்தையின்படி கட்டளையிட்டதைச் செய்யும்படி, எங்கள் பிதாவின் கரமும் யூதாவின்மேல் இருந்து, அவர்களுக்கு ஏக இருதயத்தைக் கொடுத்தது.

¹³இரண்டாம் மாதத்திலே புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகையை ஆசரிக்கும்படி மகா திரளான சபையார் எருசலேமிலே கூடிவந்தார்கள். ¹⁴அவர்கள் எழும்பி, எருசலேமிலிருந்த பலிபீடங்களை அகற்றி, தூபபீடங்களையெல்லாம் எடுத்து, கீதரோன் பள்ளத்தாக்கிலே எறிந்துவிட்டார்கள். ¹⁵இரண்டாம் மாதம் பதினாலாந்தேதியிலே பஸ்காவின் ஆட்டுக்குட்டியை அடித்தார்கள்; ஆசாரியரும் லேவியரும் வெட்கப்பட்டு, தங்களைப் பரிசுத்தம்பண்ணிக்கொண்டு, எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்துக்குச் சர்வாங்கதகனபலிகளைக் கொண்டுவந்தார்கள். ¹⁶தேவனுடைய மனுஷனாகிய மோசேயின் நியாயப்பிரமாணம் கட்டளையிடுகிறபடி, அவர்கள் தங்கள் வழக்கத்தின்படி தங்கள் நிலைகளில் நின்றார்கள்; லேவியர் கொடுத்த இரத்தத்தை ஆசாரியர் தெளித்தார்கள். ¹⁷சபையாரில் அநேகர் தங்களைப் பரிசுத்தம்பண்ணிக்கொள்ளாதிருந்தார்கள்; ஆகையால் தீட்டுப்பட்ட ஒவ்வொருவருக்காகவும் பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டிகளை அடித்து, அவர்களை எங்கள் பிதாவுக்குப் பரிசுத்தம்பண்ணும் பொறுப்பு லேவியர்மேல் இருந்தது. ¹⁸ஜனங்களில் அநேகர், விசேஷமாய் எப்பிராயீம் மனாசே இசக்கார் செபுலோன் கோத்திரத்தாரில் அநேகர், தங்களைச் சுத்திகரித்துக்கொள்ளாமல், எழுதியிருக்கிறபடி அல்லாமல் பஸ்காவைப் புசித்தார்கள். ஆனாலும் எசேக்கியா அவர்களுக்காக ஜெபம்பண்ணி: “நல்லவராகிய எங்கள் பிதா ஒவ்வொருவரையும் மன்னிப்பாராக; ¹⁹பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் சுத்திகரிப்பின்படி சுத்தமாயிராவிட்டாலும், தன் பிதாக்களின் தேவனாகிய எங்கள் பிதாவைத் தேட தன் இருதயத்தை நேராக்குகிற ஒவ்வொருவரையும் மன்னிப்பாராக” என்றான்.

²⁰எங்கள் பிதா எசேக்கியாவின் ஜெபத்தைக் கேட்டு, ஜனங்களைக் குணமாக்கினார். ²¹எருசலேமில் இருந்த இஸ்ரவேல் புத்திரர் புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகையை ஏழுநாள் மகா சந்தோஷத்தோடே ஆசரித்தார்கள்; லேவியரும் ஆசாரியரும் நாளுக்குநாள் எங்கள் பிதாவைப் பேரொலியுள்ள வாத்தியங்களால் அவருக்கு முழங்கிப் புகழ்ந்தார்கள். ²²எங்கள் பிதாவைச் சேவிக்கிறதில் தேறின லேவியர் அனைவரையும் எசேக்கியா ஊக்கப்படுத்திப் பேசினான். அவர்கள் ஏழுநாள் தங்கள் பண்டிகை பங்கைப் புசித்து, சமாதானபலிகளைச் செலுத்தி, தங்கள் பிதாக்களின் தேவனாகிய எங்கள் பிதாவைத் துதித்தார்கள்.

²³பின்பு சபையார் அனைவரும் மற்றும் ஏழுநாள் பண்டிகையை ஆசரிக்கும்படி சம்மதித்து, சந்தோஷத்தோடே இன்னும் ஏழுநாள் ஆசரித்தார்கள். ²⁴யூதாவின் ராஜாவாகிய எசேக்கியா சபையாருக்கு ஆயிரம் காளைகளையும் ஏழாயிரம் ஆடுகளையும் கொடுத்தான்; பிரபுக்கள் ஆயிரம் காளைகளையும் பதினாயிரம் ஆடுகளையும் கொடுத்தார்கள்; அநேக ஆசாரியர் தங்களைப் பரிசுத்தம்பண்ணிக்கொண்டார்கள். ²⁵யூதாவின் சபையார் அனைவரும், ஆசாரியரும், லேவியரும், இஸ்ரவேலிலிருந்து வந்த சபையார் அனைவரும், இஸ்ரவேல் தேசத்திலிருந்து வந்த அந்நியரும், யூதாவிலே குடியிருந்தவர்களும் சந்தோஷப்பட்டார்கள். ²⁶எருசலேமிலே மகா சந்தோஷம் நிறைந்திருந்தது; ஏனெனில் இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகிய தாவீதின் குமாரன் சாலொமோனின் நாட்கள்முதல் இப்படிப்பட்டது அங்கே நடந்ததில்லை. ²⁷பின்பு ஆசாரியரும் லேவியரும் எழுந்து, ஜனங்களை ஆசீர்வதித்தார்கள்; அவர்கள் சத்தம் கேட்கப்பட்டது; அவர்களுடைய ஜெபம் அவருடைய பரிசுத்த வாசஸ்தலமாகிய பரலோகத்தில் எட்டிற்று.