Ajakan Hezekia: Mulang ka Rama Maraneh

Hiskia ngondang sakabéh Israil, kaasup anu di kalér, kana Paska anu diayakeun telat sabulan sabab saeutik teuing imam anu geus siap. Para utusanana dipoyok di sawatara kota, didéngé di kota-kota séjén. Loba anu dalahar bari teu acan disucikeun, sarta anjeunna ngadoakeun maranéhna — sarta Rama urang ngadangu sarta nyageurkeun maranéhna.

Pasal 30.

Hezekia ngintun amanat ka sakumna urang Israil jeung Yuda, sarta nyeratkeun surat-surat ka Epraim jeung Menase, sangkan daratang ka Bait Rama urang di Yerusalem pikeun ngariksa Paska ka Rama urang, Allah Israil. Raja, para pajabatna, jeung sakumna jamaah di Yerusalem geus mutuskeun rek ngariksa Paska dina bulan kadua, sabab harita maranehna teu bisa ngariksa eta, lantaran imam anu geus nyucikeun maneh teuing saeutik jeung rahayat can kumpul di Yerusalem. Rarancang eta katembongna hade pikeun raja jeung pikeun sakumna jamaah, nya maranehna ngumumkeun ka sakuliah Israil, ti Beerseba nepi ka Dan, yen rahayat kudu daratang ka Yerusalem pikeun ngariksa Paska ka Rama urang, Allah Israil; sabab maranehna acan ngariksa eta babarengan dina jumlah anu loba sakumaha anu geus ditulis.

Para utusan indit ngaliwatan sakumna Israil jeung Yuda mawa surat-surat ti raja jeung para pajabatna, sakumaha anu diparentahkeun ku raja, “He urang Israil, geura mulang ka Rama urang, Allah Ibrahim, Ishak, jeung Israil, supaya Mantenna mulang deui ka maraneh anu sesa, anu salamet jeung luput tina kakawasaan raja-raja Asur. Ulah jadi cara karuhun jeung dulur-dulur maraneh, anu teu satia ka Rama urang, Allah karuhunna, nepi ka ku Mantenna dijadikeun suwung, sakumaha anu ku maraneh katembong. Ulah mengkolkeun hate cara karuhun maraneh; pasrahkeun diri ka Rama urang sarta geura datang ka tempat-Na nu suci, anu ku Mantenna disucikeun salalanggengna, sarta kumawula ka Rama maraneh, supaya bendu-Na nu ngagidig undur ti maraneh. Sabab lamun maraneh mulang ka Rama urang, dulur-dulur jeung anak-anak maraneh bakal mendakan karunya ti anu naheun maranehna sarta bakal mulang deui ka ieu tanah. Sabab Rama maraneh teh welas tur asih; Mantenna moal mungkurkeun pameunteu-Na ti maraneh lamun maraneh mulang ka Mantenna.”

Para utusan indit ti kota ka kota ngaliwatan Epraim jeung Menase nepi ka Sebulon, tapi rahayat nyareungseurikeun jeung moyokan maranehna. Sanajan kitu, aya sawatara jalma ti Aser, Menase, jeung Sebulon anu ngarendahkeun maneh sarta daratang ka Yerusalem. Panangan Rama urang oge aya di Yuda, maparin maranehna sahate pikeun ngajalankeun naon anu diparentahkeun ku raja jeung para pajabat luyu jeung pangandika Rama urang.

Jamaah anu kacida lobana ngariung di Yerusalem pikeun ngariksa Pesta Roti Teu Make Ragi dina bulan kadua. Maranehna mimiti digarawe tuluy ngaruntuhkeun altar-altar di Yerusalem, sarta nyokot sakabeh altar dupa, dialung-alungkeun ka Lebak Kidron. Maranehna meuncit anak domba Paska dina tanggal opat welas bulan kadua. Para imam jeung urang Lewi ngarasa era, nya maranehna nyucikeun maneh sarta mawa kurban beuleuman ka Bait Rama urang. Maranehna narangtung dina pernahna masing-masing nurutkeun adat, sakumaha anu dipundut ku Hukum Musa abdi Allah; para imam nyiramkeun getih anu diasongkeun ku urang Lewi. Loba jalma dina jamaah anu can nyucikeun maneh, nya urang Lewi anu dibeungkeut tugas meuncit anak domba Paska pikeun unggal jalma anu najis, supaya disucikeun ka Rama urang. Jumlah rahayat anu loba, kaasup loba ti Epraim, Menase, Isakar, jeung Sebulon, can nyucikeun maneh, tapi tetep ngadahar Paska, sanajan henteu luyu jeung anu geus ditulis. Tapi Hezekia mangnedakeun maranehna, “Mugi Rama urang nu maha mirah ngahampura unggal jalma, anu geus ngabulatkeun hatena pikeun neangan Rama urang, Allah karuhunna, sanajan henteu beresih nurutkeun aturan tempat nu suci.”

Rama urang ngadangukeun paneda Hezekia tuluy nyageurkeun rahayat. Urang Israil anu aya di Yerusalem ngariksa Pesta Roti Teu Make Ragi tujuh poe kalawan kacida bungahna, sarta unggal poe urang Lewi jeung para imam muji ka Rama urang ku parabot tatabeuhan anu ngaguruh pikeun Mantenna. Hezekia nyarita anu ngageuingkeun sumanget ka sakabeh urang Lewi anu parigel ngawula ka Rama urang. Salila tujuh poe maranehna ngadahar bagianana dina pesta, bari ngahaturkeun kurban karukunan sarta ngahaturkeun nuhun ka Rama urang, Allah karuhunna.

Tuluy sakumna jamaah satuju rek ngariksa pesta tujuh poe deui, nya maranehna ngariksa eta tujuh poe deui kalawan bungah. Hezekia raja Yuda maparin ka jamaah 1.000 sapi jalu jeung 7.000 domba, sarta para pajabat mikeun 1.000 sapi jalu jeung 10.000 domba, jeung loba imam anu nyucikeun maneh. Sakumna jamaah Yuda ngarasa bungah, kitu deui para imam, urang Lewi, sakumna jamaah anu daratang ti Israil, jeung urang asing ti tanah Israil katut anu maratuh di Yuda. Kabungahan anu kacida gedena minuhan Yerusalem, sabab can kungsi aya kajadian saperti kitu di dinya ti jaman Suleman putra Daud, raja Israil. Para imam jeung urang Lewi narangtung pikeun ngaberkahan rahayat, sarta sora maranehna kadangu; panedana nepi ka padaleman-Na nu suci di sawarga.