2 Babad 29 FHB Father's Heart Bible™

29 ¹Hiskia jumeneng raja dina yuswa dua puluh lima taun, sarta marentah salila dua puluh salapan taun di Yerusalem. Ibuna jenenganana Abia, putri Zakaria. ²Anjeunna ngalampahkeun hal anu bener dina soca Rama urang, sakumaha anu geus dipigawe ku karuhunna, Daud. ³Dina taun kahiji marentahna, dina bulan kahiji, anjeunna muka panto-panto Bait Rama urang sarta ngalereskeunana. ⁴Anjeunna ngadatangkeun para imam jeung urang Lewi, tuluy ngumpulkeunana di lapang beulah wetan. ⁵Saur anjeunna ka maranehna, “Darengekeun ku maraneh, he urang Lewi! Ayeuna sucikeun diri maraneh, sarta sucikeun Bait Rama urang, Allah karuhun maraneh, jeung singkirkeun sagala kokotor ti Tempat Suci. ⁶Karuhun urang teu salia, ngalampahkeun kajahatan dina soca Rama urang; maranehna naringgalkeun Mantenna, malengoskeun beungeutna ti padumukan Rama urang, sarta ngabalieur. ⁷Maranehna oge nutupkeun panto-panto rohang tepas, mareuman lampu-lampu, sarta henteu ngukus menyan atawa ngahaturkeun kurban beuleuman di tempat suci ka Rama urang, Allah Israil. ⁸Nya ku sabab eta bendu Rama urang nerap ka Yuda jeung Yerusalem, ngajadikeun maranehna barang anu matak giris, matak kagila-gila, jeung matak dihina, sakumaha anu katenjo ku panon maraneh sorangan. ⁹Sabab karuhun urang geus tariwas ku pedang; anak-anak lalaki jeung awewe urang, katut pamajikan urang, jadi tawanan ku sabab eta. ¹⁰Ayeuna kami seja nyieun perjangjian jeung Rama urang, Allah Israil, supaya bendu-Na anu mahabu teh undur ti urang. ¹¹Anaking, ayeuna ulah ngalalaworakeun, sabab Rama urang geus milih maraneh pikeun ngadeg di payuneuna-Na, ngawulaan Mantenna, jadi abdi-Na, sarta ngukus menyan.”

¹²Tuluy urang Lewi ieu narangtung: ti turunan Kahat—Mahat anak Amasai, jeung Yoel anak Azaria; ti turunan Merari—Kis anak Abdi, jeung Azaria anak Yehalelel; ti turunan Gerson—Yoah anak Zima, jeung Eden anak Yoah; ¹³ti turunan Elisafan—Simri jeung Yeiel; ti turunan Asap—Zakaria jeung Matania; ¹⁴ti turunan Heman—Yehiel jeung Simei; sarta ti turunan Yedutun—Semaya jeung Uziel. ¹⁵Maranehna ngumpulkeun dulur-dulurna, nyucikeun diri, tuluy asup pikeun nyucikeun Bait Rama urang, sakumaha parentah raja luyu jeung pangandika Rama urang. ¹⁶Para imam arasup ka jero Bait Rama urang pikeun nyucikeunana, sarta ngaluarkeun sagala kokotor anu kapanggih di Bait Rama urang ka buruan. Urang Lewi tuluy mawa eta ka luar, ka walungan Kidron. ¹⁷Maranehna mimiti nyucikeun dina poe kahiji bulan kahiji; dina poe kadalapan eta bulan, maranehna geus nepi ka rohang tepas Rama urang. Maranehna nyucikeun Bait Rama urang salila dalapan poe, sarta anggeus dina poe kagenep belas bulan kahiji. ¹⁸Tuluy maranehna arasup ka hadepan Raja Hiskia, pok ngaunjukkeun, “Abdi sadaya parantos nyucikeun sakabeh Bait Rama urang—altar kurban beuleuman katut sagala pakakasna, sarta meja Roti Haturan katut sagala pakakasna. ^a a v18 Roti Haturan: dua belas siki roti anu disimpen dina meja husus di Tempat Suci minangka kurban anu teu pegat di payuneun Allah. ¹⁹Sarta sagala pakakas anu geus dipiceun ku Raja Ahas dina mangsa anjeunna marentah teu salia, ku abdi sadaya parantos disayagikeun sarta disucikeun—ayeuna ngajajar di payuneun altar Rama urang.”

Ibadah Balik Deui ka Bait Rama

²⁰Isuk-isuk keneh Raja Hiskia gugah, ngumpulkeun para pamingpin kota, tuluy unggah ka Bait Rama urang. ²¹Maranehna ngagiringkeun tujuh sapi jalu, tujuh domba jalu, tujuh anak domba, jeung tujuh embe jalu pikeun kurban panebus dosa karajaan, tempat suci, jeung Yuda, sarta anjeunna marentah ka turunan Harun, nya eta para imam, supaya ngahaturkeunana dina altar Rama urang. ²²Maranehna meuncit sapi-sapi jalu teh; para imam nyokot getihna sarta nyiramkeunana kana altar. Maranehna meuncit domba-domba jalu sarta nyiramkeun getihna kana altar, tuluy meuncit anak-anak domba sarta nyiramkeun getihna kana altar. ²³Tuluy maranehna ngadatangkeun embe-embe kurban panebus dosa ka hareupeun raja jeung jamaah, sarta narumpangkeun leungeunna kana embe-embe eta. ²⁴Para imam tuluy meuncit eta sarta ngayakeun kurban panebus dosa ku getihna dina altar pikeun nebus dosa sakabeh urang Israil, sabab raja geus marentahkeun kurban beuleuman jeung kurban panebus dosa pikeun sakumna urang Israil.

²⁵Anjeunna nempatkeun urang Lewi di Bait Rama urang bari mawa kecrek, kacapi, jeung rebab, sakumaha anu geus diparentahkeun ku Daud, ku Gad juru tingal raja, jeung ku Nabi Natan—sabab parentah eta asalna ti Rama urang ngaliwatan nabi-nabi-Na. ²⁶Urang Lewi narangtung bari mawa parabot musik Daud, sarta para imam mawa tarompet. ²⁷Hiskia tuluy marentahkeun supaya kurban beuleuman dihaturkeun dina altar; sabot kurban eta dimimitian, kidung pikeun Rama urang oge mimiti disada, dibarengan ku tarompet jeung parabot musik Daud, raja Israil. ²⁸Sakumna jamaah tuluy sarujud, para juru kawih ngawihkeun kidung, para peniup tarompet niup tarompetna, nepi ka kurban beuleuman teh anggeus.

²⁹Sanggeus kurban eta rengse, raja jeung sakabeh anu araya jeung anjeunna tuluy sarujud sarta ngabakti. ³⁰Raja Hiskia jeung para pamingpin marentah ka urang Lewi supaya muji ka Rama urang ku kekecapan ti Daud jeung ti Asap, juru tingal tea. Maranehna ngawih kalawan bungah, tuluy tarapak sujud sarta ngabakti.

³¹Tuluy Hiskia nyarios, “Ayeuna maraneh geus nyerahkeun diri ka Rama urang. Daratang ka dieu, bawa kurban jeung kurban sukur ka Bait Rama urang.” Tuluy jamaah ngabarawa kurban jeung kurban sukur; sakabeh anu rido hatena ngahaturkeun kurban beuleuman. ³²Jamaah ngabawa tujuh puluh sapi jalu, saratus domba jalu, jeung dua ratus anak domba—kabeh pikeun kurban beuleuman ka Rama urang. ³³Ari kurban-kurban anu disucikeun teh aya genep ratus sapi sarta tilu rebu domba. ³⁴Para imam teh teuing saeutik teuing pikeun nguliti sakabeh kurban beuleuman, nya ku sabab kitu dulur-dulurna urang Lewi mantuan maranehna nepi ka pagawean eta anggeus sarta nepi ka para imam geus nyucikeun diri; sabab urang Lewi leuwih jujur hatena dina nyucikeun diri batan para imam. ³⁵Salian ti kurban beuleuman anu loba tea, aya oge gajih tina kurban karahayuan katut kurban inuman pikeun eta. Nya kitu ibadah di Bait Rama urang dipulihkeun deui. ³⁶Hiskia jeung sakumna rahayat kacida bungahna ku naon anu geus disadiakeun ku Rama urang pikeun maranehna, sabab eta kajadian teh datangna ujug-ujug.