دوېم تاريخ 29 FHB Father's Heart Bible™

29 ¹حِزقياه په پنځه وِشت کالو کښې بادشاه شو او په يروشلم کښې يې نهه وِشت کاله بادشاهى وکړه. د هغۀ مور ابياه وه، چې د زکرياه لور وه. ²هغۀ د پلار په نظر کښې هغه څۀ وکړل چې ښۀ وُو، لکه څنګه چې د هغۀ پلار داؤد کړى وُو. ³د خپلې بادشاهۍ په اول کال، په اوله مياشت کښې، هغۀ د پلار د کور دروازې خلاصې کړې او ترميم يې کړې. ⁴هغۀ اِمامان او لاويان راوستل او په ختيځ ميدان کښې يې راجمع کړل. ⁵هغۀ ورته ووئيل چې، ”اے لاويانو، زما خبره واورئ! اوس خپل ځانونه وقف کړئ او د خپلو پلرونو د خُدائ پاک د پلار کور وقف کړئ او د پاک ځائ نه نجاست لرې کړئ. ⁶زمونږ پلرونه بې‌وفا وُو او د پلار په نظر کښې يې بد کارونه وکړل، هغه يې پرېښودو، د پلار د استوګنې نه يې خپل مخونه واړول او شاګانې يې کړې. ⁷هغوئ د دروازې د دهليز دروازې هم بندې کړې، ډيوې يې مړې کړې او په پاک ځائ کښې يې د اِسرائيل خُدائ پاک، زمونږ پلار ته، نۀ خوشبوئى سوزوله او نۀ سوزيدونکې نذرانې وړاندې کولې. ⁸نو د پلار غضب په يهوداه او يروشلم باندې راغلو، هغه يې داسې وګرځول چې د وېرې، د حېرانتيا او د ملنډو وړ شو، لکه څنګه چې تاسو په خپلو سترګو وينئ. ⁹ځکه چې زمونږ پلرونه د تورې نه مړۀ شول، او زمونږ زامن، لورګانې او ښځې د دې په سبب اسيران دى. ¹⁰اوس زما اراده ده چې د اِسرائيل خُدائ پاک، زمونږ پلار سره لوظ وکړم، دې دپاره چې د هغۀ سخت غضب زمونږ نه واوړى. ¹¹اے زما زامنو، اوس غفلت مۀ کوئ، ځکه چې پلار تاسو غوره کړئ چې د هغۀ په مخکښې ودريږئ، د هغۀ خدمت وکړئ، د هغۀ خادمان شئ او خوشبوئى وسوزوئ.“

¹²نو لاويان ودريدل: د قهاتيانو نه مهت د عماسى زوئ او يوئيل د عزرياه زوئ؛ د مرارى زامنو نه قيس د عبدى زوئ او عزرياه د يهلليل زوئ؛ د جرشونيانو نه يوآخ د زِماه زوئ او عدن د يوآخ زوئ؛ ¹³د اليصفن د زامنو نه شِمرى او يعى‌ايل؛ د آسف د زامنو نه زکرياه او متنياه؛ ¹⁴د هيمان د زامنو نه يحى‌ايل او شِمعى؛ او د يدوتون د زامنو نه شِمعياه او عزى‌ايل. ¹⁵هغوئ خپل وروڼه راجمع کړل، خپل ځانونه يې پاک کړل او د پلار کور د پاکولو دپاره لاړل، لکه څنګه چې بادشاه د پلار د خبرو مطابق حُکم ورکړے وو. ¹⁶اِمامان د پلار د کور دننه حِصې ته ورننوتل چې هغه پاک کړى، او ټول نجاست چې هغوئ د پلار په عبادت‌خانه کښې وموندلو، هغه يې دباندې انګړ ته راوړو. لاويانو هغه د قِدرون نالې ته وړو. ¹⁷هغوئ د اولې مياشتې په اوله ورځ د وقف کولو کار شروع کړو، او د هغې مياشتې په اتمه ورځ هغوئ د پلار دهليز ته ورسيدل. هغوئ د پلار کور اتۀ ورځې وقف کړو او د اولې مياشتې په شپاړسمه ورځ يې کار ختم کړو. ¹⁸بيا هغوئ حِزقياه بادشاه ته راغلل او ووئيل چې، ”مونږ د پلار ټول کور پاک کړو، د سوزيدونکې نذرانې قربان‌ګاه د خپلو ټولو لوښو سره، او د حضورى ډوډۍ ميز د خپلو ټولو لوښو سره. ^a a v18 د حضورى ډوډۍ: دولس ډوډۍ چې د خُدائ پاک په مخکښې د دائمى نذرانې په توګه په پاک ځائ کښې په يو خاص ميز باندې ساتلې کيدې. ¹⁹ټول هغه لوښى چې آخاز بادشاه د خپلې بې‌وفا بادشاهۍ په دوران کښې لرې غورزولى وُو، مونږ هغه تيار او وقف کړل، او دا د پلار د قربان‌ګاه په مخکښې ولاړ دى.“

عبادت بيا د پلار کور ته راګرځى

²⁰حِزقياه بادشاه سحر وختى راپاڅيدو، د ښار مشران يې راجمع کړل او د پلار کور ته وخوت. ²¹هغوئ اووۀ غويان، اووۀ چېلى، اووۀ ګډ او اووۀ نر بزان د بادشاهۍ، د پاک ځائ او د يهوداه دپاره د ګناه د نذرانې په توګه راوستل، او هغۀ د هارون زامنو، اِمامانو، ته حُکم وکړو چې د پلار په قربان‌ګاه باندې هغه وړاندې کړى. ²²هغوئ غويان حلال کړل، او اِمامانو وينه واخسته او په قربان‌ګاه يې شيندله. بيا يې چېلى حلال کړل او وينه يې په قربان‌ګاه وشيندله، او بيا يې ګډ حلال کړل او وينه يې په قربان‌ګاه وشيندله. ²³بيا هغوئ د ګناه د نذرانې بزان د بادشاه او جماعت په مخکښې راوستل، او خپل لاسونه يې پرې کښېښودل. ²⁴اِمامانو هغه حلال کړل او د هغوئ د وينې سره يې د ټول اِسرائيل د کفارې دپاره په قربان‌ګاه ګناه د نذرانه وکړه، ځکه چې بادشاه د ټول اِسرائيل دپاره د سوزيدونکې نذرانې او د ګناه د نذرانې حُکم کړے وو.

²⁵هغۀ لاويان د پلار په کور کښې د جهنګرونو، ستارو او ربابونو سره مقرر کړل، لکه څنګه چې داؤد، د بادشاه غيب‌بين جاد او نبى ناتن حُکم کړے وو، ځکه چې دا حُکم د پلار له طرفه د هغۀ د نبيانو په وسيله راغلے وو. ²⁶نو لاويان د داؤد د سازونو سره ودريدل او اِمامان د بيګلو سره. ²⁷حِزقياه حُکم وکړو چې په قربان‌ګاه باندې سوزيدونکې نذرانه وړاندې کړى. کله چې هغه شروع شوه، نو د پلار سندره هم شروع شوه، د بيګلو او د اِسرائيل د بادشاه داؤد د سازونو سره. ²⁸ټول جماعت سجده وکړه، سندرغاړو سندرې وئيلې او بيګل‌غاړو بيګلې وغږولې، تر هغه چې سوزيدونکې نذرانه ختمه شوه.

²⁹کله چې نذرانه ختمه شوه، نو بادشاه او هغه ټول خلق چې د هغۀ سره حاضر وُو، سجده وکړه او عبادت يې وکړو. ³⁰حِزقياه بادشاه او مشرانو لاويانو ته ووئيل چې د داؤد او د غيب‌بين آسف د خبرو سره د پلار حمد وکړى. هغوئ په خوشحالۍ سره سندرې وئيلې، ټيټ شول او عبادت يې وکړو.

³¹بيا حِزقياه ووئيل چې، ”تاسو اوس خپل ځانونه پلار ته وقف کړل. نزدې شئ، او د پلار کور ته قربانۍ او د شکر نذرانې راوړئ.“ نو جماعت قربانۍ او د شکر نذرانې راوړې، او ټولو هغه چا چې زړۀ يې راضى وو، سوزيدونکې نذرانې راوړې. ³²جماعت اويا غويان، سل چېلى او دوه سوه ګډ راوړل، دا ټول د پلار دپاره د سوزيدونکې نذرانې په توګه. ³³او وقف کړې شوې نذرانې شپږ سوه غويان او درې زره ګډې وې. ³⁴اِمامان دومره لږ وُو چې د ټولو سوزيدونکو نذرانو څرمنې يې نۀ شوے شکولے، نو د هغوئ وروڼو لاويانو هغوئ سره مدد وکړو، تر هغه چې کار ختم شو او تر هغه چې اِمامانو خپل ځانونه پاک کړل، ځکه چې لاويان د خپل ځان د پاکولو دپاره د زړۀ نه د اِمامانو نه ډېر صادق وُو. ³⁵د ګڼو سوزيدونکو نذرانو سره سره، د سلامتۍ د نذرانو وازده او د دوئ دپاره د څښلو نذرانې هم وې. نو د پلار د کور خدمت بيا بحال شو. ³⁶حِزقياه او ټول خلق په هغه څۀ خوشحاله شول چې پلار د هغوئ دپاره تيار کړى وُو، ځکه چې دا ناڅاپه پېښ شو.