2 Księga Kronik 29

29 ¹Ezechiasz został królem w wieku dwudziestu pięciu lat i panował dwadzieścia dziewięć lat w Jerozolimie. Jego matka: Abija, córka Zachariasza. ²Czynił to, co prawe w oczach naszego Ojca, tak jak czynił jego ojciec Dawid. ³W pierwszym roku swojego panowania, w pierwszym miesiącu, otworzył drzwi domu naszego Ojca i naprawił je. ⁴Sprowadził kapłanów i Lewitów, i zgromadził ich na wschodnim placu. ⁵I powiedział im: „Słuchajcie mnie, Lewici! Poświęćcie się teraz i poświęćcie dom naszego Ojca, Boga waszych ojców, i usuńcie nieczystość z Miejsca Świętego. ⁶Nasi przodkowie byli niewierni, czyniąc zło w oczach naszego Ojca; opuścili go, odwrócili swoje twarze od mieszkania naszego Ojca i odwrócili się plecami. ⁷Zamknęli także drzwi przedsionka, zgasili lampy i nie palili kadzidła ani nie składali ofiar całopalnych w świątyni naszemu Ojcu, Bogu Izraela. ⁸Dlatego gniew naszego Ojca spadł na Judę i Jerozolimę, czyniąc z nich przedmiot przerażenia, zgrozy i pogardy, jak widzicie na własne oczy. ⁹Bo nasi ojcowie polegli od miecza; nasi synowie, córki i żony są z tego powodu w niewoli. ¹⁰Teraz zamierzam zawrzeć przymierze z naszym Ojcem, Bogiem Izraela, aby jego zapalczywy gniew odwrócił się od nas. ¹¹Moi synowie, nie bądźcie teraz niedbali — nasz Ojciec wybrał was, abyście stali przed nim, służyli mu, byli jego sługami i palili kadzidło.”

¹²Lewici stanęli: Kehatyci — Machat, syn Amasaja, i Joel, syn Azariasza; Meraryci — Kisz, syn Abdiego, i Azariasz, syn Jehallelela; Gerszonici — Joach, syn Zimmy, i Eden, syn Joacha; ¹³z synów Elisafana, Szimri i Jejel; z synów Asafa, Zachariasz i Mattaniasz; ¹⁴z synów Hemana, Jechiel i Szimei; a z synów Jedutuna, Szemajasz i Uzziel. ¹⁵Zgromadzili swoich braci, uświęcili się i poszli oczyścić dom naszego Ojca, jak rozkazał król według słów naszego Ojca. ¹⁶Kapłani weszli do wewnętrznego domu naszego Ojca, aby go oczyścić, wynosząc całą nieczystość, którą znaleźli w świątyni naszego Ojca, na dziedziniec. Lewici wynieśli ją do potoku Cedron. ¹⁷Zaczęli poświęcanie pierwszego dnia pierwszego miesiąca; ósmego dnia tego miesiąca dotarli do przedsionka naszego Ojca. Poświęcali dom naszego Ojca przez osiem dni, kończąc szesnastego dnia pierwszego miesiąca. ¹⁸Potem przyszli do króla Ezechiasza i powiedzieli: „Oczyściliśmy cały dom naszego Ojca — ołtarz całopalenia ze wszystkimi jego naczyniami i stół Chleba Obecności ze wszystkimi jego naczyniami. ^a a v18 Chleb Obecności: dwanaście bochenków przechowywanych na specjalnym stole w Miejscu Świętym jako nieustanna ofiara przed Bogiem. ¹⁹Wszystkie naczynia, które król Achaz odrzucił podczas swojego niewiernego panowania, przygotowaliśmy i poświęciliśmy — stoją przed ołtarzem naszego Ojca.”

Uwielbienie wraca do domu Ojca

²⁰Król Ezechiasz wstał wcześnie rano, zgromadził dostojników miasta i wszedł do domu naszego Ojca. ²¹Przyprowadzili siedem byków, siedem baranów, siedem jagniąt i siedem kozłów na ofiarę za grzech za królestwo, świątynię i Judę, a on rozkazał synom Aarona, kapłanom, złożyć je na ołtarzu naszego Ojca. ²²Zabili byki; kapłani wzięli krew i pokropili nią ołtarz. Zabili barany i pokropili krwią ołtarz, potem zabili jagnięta i pokropili krwią ołtarz. ²³Przyprowadzili kozły na ofiarę za grzech przed króla i zgromadzenie, i położyli na nich swoje ręce. ²⁴Kapłani zabili je i złożyli ich krwią ofiarę za grzech na ołtarzu, aby dokonać przebłagania za całego Izraela, ponieważ król nakazał ofiarę całopalną i ofiarę za grzech za całego Izraela.

²⁵Ustawił Lewitów w domu naszego Ojca z cymbałami, harfami i lirami, jak rozkazali Dawid, Gad, widzący króla, i prorok Natan — bo rozkaz pochodził od naszego Ojca przez jego proroków. ²⁶Lewici stanęli z instrumentami Dawida, a kapłani z trąbami. ²⁷Ezechiasz nakazał złożyć ofiarę całopalną na ołtarzu; gdy się zaczęła, zaczął się też śpiew naszego Ojca, z trąbami i instrumentami Dawida, króla Izraela. ²⁸Całe zgromadzenie pokłoniło się, śpiewacy śpiewali, a trębacze grali, aż ofiara całopalna została zakończona.

²⁹Gdy ofiara się skończyła, król i wszyscy obecni z nim pokłonili się i oddali cześć. ³⁰Król Ezechiasz i dostojnicy polecili Lewitom chwalić naszego Ojca słowami Dawida i Asafa, widzącego. Śpiewali z radości, pokłonili się nisko i oddali cześć.

³¹Wtedy Ezechiasz powiedział: „Poświęciliście się teraz naszemu Ojcu. Przystąpcie, przynieście ofiary i ofiary dziękczynne do domu naszego Ojca.” Więc zgromadzenie przyniosło ofiary i ofiary dziękczynne; wszyscy chętnego serca przynieśli ofiary całopalne. ³²Zgromadzenie przyniosło siedemdziesiąt byków, sto baranów, dwieście jagniąt — wszystko jako ofiarę całopalną dla naszego Ojca. ³³A ofiary poświęcone wynosiły sześćset byków i trzy tysiące owiec. ³⁴Kapłanów było zbyt mało, aby obedrzeć ze skóry wszystkie ofiary całopalne, więc ich bracia Lewici pomagali im, aż dzieło zostało ukończone i aż kapłani się uświęcili; Lewici byli bardziej prawego serca, aby się uświęcić, niż kapłani. ³⁵Oprócz licznych ofiar całopalnych był tłuszcz z ofiar pojednania i ofiary płynne dla nich. Tak została przywrócona służba domu naszego Ojca. ³⁶Ezechiasz i cały lud radowali się z tego, co nasz Ojciec dla nich przygotował, ponieważ stało się to nagle.