2 Księga Kronik 28

28 ¹Achaz został królem w wieku dwudziestu lat i panował szesnaście lat w Jerozolimie. Nie czynił tego, co słuszne w oczach naszego Ojca, jak jego praojciec Dawid. ²Zamiast tego chodził drogami królów Izraela i odlał metalowe bożki dla Baalów. ³Spalał kadzidło w Dolinie Ben-Hinnom i spalił swoich synów w ogniu, naśladując obrzydliwe praktyki narodów, które nasz Ojciec wypędził przed Izraelem. ⁴Składał ofiary i spalał kadzidło na wyżynach, na wzgórzach i pod każdym zielonym drzewem. ^a a v4 Wyżyny to świątynie na szczytach wzgórz lub pod gołym niebem, używane do pogańskiego kultu w całym Kanaanie.

⁵Dlatego nasz Ojciec wydał go królowi Aramu, który pokonał go i uprowadził wielu jeńców do Damaszku; został też wydany królowi Izraela, który zadał mu ciężki cios. ⁶Pekach, syn Remaliasza, zabił w jednym dniu sto dwadzieścia tysięcy dzielnych mężów Judy, ponieważ opuścili naszego Ojca, Boga swoich przodków. ⁷Zikri, wojownik z Efraima, zabił Maasejasza, syna królewskiego, Azrikama, dowódcę pałacu, i Elkanę, drugiego po królu. ⁸Izrael pojmał dwieście tysięcy krewnych — kobiety, synów, córki — i wielki łup, i zabrał to do Samarii. ⁹Był tam Oded, prorok naszego Ojca. Wyszedł naprzeciw wojsku wracającemu do Samarii: „Oto nasz Ojciec, Bóg waszych przodków, rozgniewał się na Judę, więc wydał ich w wasze ręce. Lecz wy zabiliście ich z wściekłością sięgającą nieba. ¹⁰Teraz zamierzacie ujarzmić lud Judy i Jerozolimy, mężczyzn i kobiety. Czy sami nie jesteście winni grzechów przeciw waszemu Ojcu? ¹¹Teraz słuchajcie: odeślijcie krewnych, których pojmaliście, bo zapalczywy gniew naszego Ojca jest na was.” ¹²Niektórzy naczelnicy Efraimitów — Azariasz, syn Jochanana, Berechiasz, syn Meszillemota, Jechizkiasz, syn Szalluma, i Amasa, syn Chadlaja — wystąpili przeciw tym, którzy wracali z bitwy. ¹³„Nie przyprowadzajcie tu jeńców” — powiedzieli — „Zamierzacie powiększyć nasze grzechy i winę przeciw naszemu Ojcu. Nasza wina jest już wielka, a zapalczywy gniew wisi nad Izraelem.”

¹⁴Więc zbrojni oddali jeńców i łup przed dostojnikami, wobec całego zgromadzenia. ¹⁵Wymienieni z imienia mężowie wzięli jeńców i przyodziali z łupu wszystkich nagich. Dali im ubrania i sandały, jedzenie i napój, i namaścili ich oliwą. Słabych posadzili na osłach, zaprowadzili ich do ich braci Izraelitów do Jerycha, miasta palm, a potem wrócili do Samarii.

¹⁶W tym czasie król Achaz posłał do króla Asyrii o pomoc. ¹⁷Edomici znowu najechali Judę i uprowadzili jeńców, ¹⁸podczas gdy Filistyni napadli na miasta niziny i Negebu w Judzie, zajmując Bet-Szemesz, Ajjalon, Gederot, Soko, Timnę i Gimzo wraz z ich wioskami, i osiedlili się tam. ¹⁹Nasz Ojciec upokorzył Judę z powodu Achaza, króla Izraela, który szerzył bezprawie w Judzie i zupełnie zdradził naszego Ojca. ^b b v19 Achaz panował nad Judą; nazwanie go „królem Izraela” pokazuje, jak zupełnie przejął drogi niewiernych królów północnego królestwa. ²⁰Tiglat-Pileser, król Asyrii, przyszedł do Achaza, lecz Tiglat-Pileser przyniósł mu utrapienie zamiast pomocy. ²¹Achaz ograbił dom naszego Ojca, pałac królewski i dostojników z ich skarbów, i dał je królowi Asyrii — lecz nie przyniosło mu to pomocy.

²²W czasie swojego utrapienia ten właśnie król Achaz stał się jeszcze bardziej niewierny naszemu Ojcu. ²³Składał ofiary bogom Damaszku, tym, którzy go pokonali, myśląc: „Bogowie królów Aramu pomogli im; będę im składał ofiary, aby i mnie pomogli”. Lecz one zgubiły jego i całego Izraela. ²⁴Achaz zebrał sprzęty domu naszego Ojca i porąbał je na kawałki, zamknął drzwi domu naszego Ojca i ustawił sobie ołtarze na każdym rogu w Jerozolimie. ²⁵W każdym mieście Judy zbudował wyżyny, aby spalać ofiary innym bogom, pobudzając do gniewu naszego Ojca, Boga swoich przodków.

²⁶Pozostałe jego czyny i wszystkie jego drogi, od pierwszych do ostatnich, są zapisane w Księdze Królów Judy i Izraela. ²⁷Achaz spoczął ze swoimi przodkami i został pochowany w Jerozolimie, lecz nie w grobach królów Izraela. Zamiast niego panował jego syn Ezechiasz.