Jotam porządkuje swoje drogi przed Ojcem
Jotam buduje Bramę Górną, umacnia wyżyny i pokonuje Ammonitów, nakładając na nich ciężką daninę. Powód jest prosty — kierował swoje drogi przed swoim Ojcem — i nie powtórzył występku swego ojca, który wtargnął do świątyni, choć lud nadal postępował niegodziwie.
27 1Jotam miał dwadzieścia pięć lat, gdy został królem; panował szesnaście lat w Jerozolimie. Jego matka miała na imię Jerusza, córka Sadoka. 2Czynił to, co prawe w oczach naszego Ojca, tak jak czynił jego ojciec Uzjasz — tyle że nie wszedł do świątyni naszego Ojca. Lud jednak nadal postępował niegodziwie. 3To on zbudował Bramę Górną domu naszego Ojca i wiele budował na murze Ofelu. a a v3 Ofel był ufortyfikowanym wzgórzem tuż na południe od wzgórza świątynnego, stanowiącym część wewnętrznego muru miejskiego Jerozolimy. 4Budował miasta w górach Judy, a w lasach budował twierdze i wieże. 5Walczył z królem Ammonitów i pokonał ich. W tym roku Ammonici dali mu 7500 funtów srebra, 50 000 buszli pszenicy i 50 000 buszli jęczmienia — tyle samo w drugim i trzecim roku. 6Tak więc Jotam stawał się coraz potężniejszy, ponieważ postępował w prawości przed swoim Ojcem. 7Pozostałe zaś dzieje Jotama, wszystkie jego wojny i czyny, są zapisane w Księdze Królów Izraela i Judy. 8Miał dwadzieścia pięć lat, gdy został królem, i panował szesnaście lat w Jerozolimie. 9Jotam spoczął ze swoimi przodkami; pochowano go w Mieście Dawida, a jego syn Achaz panował na jego miejsce.
