Raja kang Nyingkur marang Sang Rama

Ahas ngobong putra-putrane dhewe ing lebak lan dipasrahake marang Aram lan Israel. Kang nggumunake yaiku para nabi lan para pangarsa ing lor mulihake para boyongan Yehuda kanthi diwenehi sandhangan lan dipakani. Ahas mangsuli kekalahane kanthi nyaosi kurban marang allah-allah kang ngalahake dheweke lan nutup lawang-lawange padalemane Rama kita.

Pasal 28.

Ahas jumeneng raja nalika yuswa rong puluh taun; panjenengane ngasta paprentahan nembelas taun ana ing Yerusalem. Panjenengane ora nindakake apa kang bener ing ngarsane Rama kita, kaya kang ditindakake dening leluhure, Prabu Dawud. Nanging panjenengane malah nglakoni dalane para raja Israel sarta nggawe reca-reca cor-coran logam kanggo para Baal. Panjenengane ngobong dupa ana ing Lebak Ben-Hinom lan ngobong anak-anake lanang ing geni, niru pakarti nistha saka para bangsa kang wis ditundhung dening Rama kita saka ngarepe wong Israel. Panjenengane nyaosake kurban lan ngobong dupa ana ing papan-papan dhuwur, ing tetunggul, lan ing sangisore saben wit kang ngrembuyung. ^a

Mulane panjenengane dipasrahake dening Rama kita marang ratu ing Aram, kang banjur ngalahake panjenengane, nawan wong akeh digawa menyang Damsyik; panjenengane uga dipasrahake marang raja Israel, kang ngalahake panjenengane nganggo pukulan kang abot. Pekah anake Remalya mateni wong Yehuda kang prawira cacahe satus rong puluh ewu sajroning sadina, amarga wong-wong mau padha nyingkur Rama kita, Gusti Allahe para leluhure. Zikhri, sawijining prawira saka Efraim, mateni Maaseya putrane sang prabu, Azrikam panggedhening kraton, lan Elkana, wong kang kapindho sawise sang prabu. Wong Israel nawan sedulure cacahe rong atus ewu—para wong wadon, anak-anak lanang lan wadon—sarta rayahan akeh banget, banjur digawa menyang Samaria. Ana sawijining nabine Rama kita, jenenge Oded, ana ing kono. Panjenengane methukake tentara kang bali menyang Samaria, pangandikane: “Delengen, Rama kita, Gusti Allahe para leluhurmu, duka marang Yehuda, mulane padha dipasrahake marang kowe. Nanging kowe wis padha mateni wong-wong mau kanthi nepsu kang tekan ing langit. Lan saiki kowe padha arep ngenggerake wong Yehuda lan wong Yerusalem, lanang lan wadon, dadi batur tukon. Apa kowe dhewe ora padha kaluputan dosa marang Ramamu? Saiki rungokna: balekna sedulur kang wis padha koktawan iku, amarga bebenduning Rama kita kang mulad-mulad lagi tumiba marang kowe.” Sawetara panggedhening Efraim—Azarya anake Yohanan, Berekhya anake Mesilemot, Yehizkia anake Salum, lan Amasa anake Hadlai—nglawan marang wong-wong kang padha teka saka paperangan. Kandhane: “Aja padha nggawa wong tawanan iku mrene. Kowe padha arep muwuhi dosa lan kaluputan kita marang Rama kita. Kaluputan kita wis gedhe, lan bebendu kang mulad-mulad wis gumantung ing Israel.”

Mulane para prajurit masrahake wong tawanan lan barang rayahan mau ana ing ngarepe para panggedhe, ing sangarepe sapasamuwan kabeh. Wong-wong kang wis kasebut jenenge mau banjur njupuk wong tawanan iku lan nyandhangi kabeh wong kang wuda saka barang rayahan. Wong-wong mau diwenehi sandhangan lan trumpah, pangan lan omben, sarta dijebadi nganggo lenga. Kang ringkih padha ditunggangake kuldi, digawa menyang panggonane sedulure, wong Israel, ing Yeriko, kutha palem, banjur bali menyang Samaria.

Ing wektu iku Sang Prabu Ahas kongkonan marang raja ing Asyur njaluk tulung. Wong Edom wis padha nyerbu Yehuda maneh lan nawan wong, dene wong Filisti padha ngrampok kutha-kutha ing tanah ngare lan ing Negeb tanah Yehuda, ngrebut Bet-Semes, Ayalon, Gederot, Sokho, Timna, lan Gimzo dalah desa-desane, banjur padha manggon ana ing kono. Rama kita ngasorake Yehuda marga saka Ahas, raja Israel, kang nyebarake piala ing Yehuda sarta cidra marang Rama kita kanthi sakabehe. ^b Tiglat-Pileser, raja ing Asyur, teka marang Ahas, nanging Tiglat-Pileser malah ndadekake karibedane, ora mitulungi. Ahas njupuki raja-brana saka padalemane Rama kita, saka kraton, lan saka para panggedhe, banjur diwenehake marang raja ing Asyur—nanging iku ora migunani apa-apa tumrap panjenengane.

Ing mangsa karibedane iku, Sang Prabu Ahas mau malah saya ora setya marang Rama kita. Panjenengane nyaosake kurban marang para allahe Damsyik, kang wis ngalahake panjenengane, kanthi penggalih: “Para allahe para raja Aram wis mitulungi wong-wong iku; aku arep saos kurban marang para allah iku supaya padha nulungi aku.” Nanging para allah mau malah numpes panjenengane lan wong Israel kabeh. Ahas nglumpukake prabot-prabot ing padalemane Rama kita lan ngethok-ngethok prabot mau dadi sawalang-walang, sarta nutup lawang-lawange padalemane Rama kita, banjur yasa misbyah-misbyah kanggo awake dhewe ana ing saben pojok kutha Yerusalem. Ing saben kutha ing Yehuda panjenengane yasa papan-papan dhuwur kanggo ngobong kurban marang allah-allah liya, nganti damel dukane Rama kita, Gusti Allahe para leluhure.

Kekarene lelakone lan sakabehing tindak-tanduke, wiwitan tekan pungkasan, wis katulis ana ing Kitab Sejarahe Para Raja Yehuda lan Israel. Ahas banjur seda nusul para leluhure, disarekake ana ing Yerusalem, nanging ora ana ing pasareane para raja Israel. Hiskia, putrane, jumeneng raja nggentosi panjenengane.