دوم تواریخ 28

28 ¹آحاز در بیست سالگی پادشاه شد و شانزده سال در اورشلیم سلطنت کرد. او آنچه را در نظر پدر ما راست بود، به‌جا نیاورد، آن‌گونه که جدّش داوود کرده بود. ²بلکه در راه‌های پادشاهان اسرائیل گام برداشت و بت‌های فلزی برای بَعل‌ها ریخت. ³او در وادی بِن‌هِنّوم بخور سوزانید و پسران خود را در آتش سوزانید، و به تقلید از رسم‌های نفرت‌انگیز قوم‌هایی که پدر ما پیش روی اسرائیل بیرون رانده بود، عمل کرد. ⁴و بر بلندی‌ها و تپه‌ها و زیر هر درخت سبز، قربانی گذرانید و بخور سوزانید. ^a a v4 بلندی‌ها معابدی بر فراز تپه‌ها یا در فضای باز بودند که در سراسر کنعان برای پرستش بت‌ها به کار می‌رفتند.

⁵پس پدر ما او را به دست پادشاه اَرام تسلیم کرد، که او را شکست داد و اسیران بسیاری را به دمشق برد؛ و نیز به دست پادشاه اسرائیل سپرده شد، که ضربه‌ای سنگین بر او وارد آورد. ⁶فِقَح، پسر رِمَلیا، در یک روز صد و بیست هزار مرد دلاور یهودا را کشت، زیرا آنان پدر ما، خدای پدرانشان را ترک کرده بودند. ⁷و زِکری، جنگاوری از اِفرایِم، مَعَسیا پسر پادشاه و عَزریقام سردار کاخ و اِلقانه، دومینِ پادشاه را کشت. ⁸اسرائیل دویست هزار تن از خویشاوندان خود را—زنان و پسران و دختران—به اسیری گرفتند و غنیمت فراوانی به دست آوردند و آن را به سامره بردند. ⁹اما در آنجا نبی‌ای از پدر ما به نام عودید بود. او به استقبال سپاهی که به سامره بازمی‌گشت، بیرون رفت و گفت: «بنگرید، پدر ما، خدای پدرانتان، از یهودا خشمگین بود و از این رو ایشان را به دست شما تسلیم کرد. اما شما با خشمی که تا آسمان می‌رسد، آنان را کشتید. ¹⁰و اکنون قصد دارید مردمِ یهودا و اورشلیم را، مرد و زن، بردهٔ خود سازید. آیا خودتان در برابر پدرتان مرتکب گناهان نشده‌اید؟ ¹¹پس اکنون به من گوش دهید: خویشاوندانی را که اسیر کرده‌اید بازگردانید، زیرا خشم شدید پدر ما بر شماست.» ¹²آنگاه چند تن از رئیسان اِفرایِم—عَزَریا پسر یوحانان، بِرِکیا پسر مِشِلِّموت، یِحِزقیا پسر شَلّوم و عَماسا پسر حَدلای—در برابر آنان که از جنگ بازمی‌گشتند، ایستادند. ¹³و گفتند: «اسیران را به اینجا میاورید، زیرا شما در نظر دارید که بر گناهان و تقصیر ما در برابر پدر ما بیفزایید. تقصیر ما پیش از این بزرگ است و خشمی شدید بر اسرائیل سنگینی می‌کند.»

¹⁴پس سپاهیان اسیران و غنیمت را در حضور بزرگان و تمامی جماعت تسلیم کردند. ¹⁵و مردانی که نامشان برده شد، برخاستند و اسیران را گرفتند و همهٔ برهنگان را از غنیمت پوشانیدند. به آنان جامه و کفش دادند و خوراک و نوشیدنی، و ایشان را با روغن تدهین کردند. ناتوانان را بر الاغان سوار کردند و آنان را به اریحا، شهر نخل‌ها، نزد برادرانشان بردند و سپس به سامره بازگشتند.

¹⁶در آن هنگام آحازِ پادشاه نزد پادشاه آشور فرستاد تا از او یاری بخواهد. ¹⁷زیرا اَدومیان بار دیگر به یهودا هجوم آورده و اسیرانی را به بردگی برده بودند، ¹⁸و فلسطینیان بر شهرهای هامون و نِگِبِ یهودا یورش آورده، بِیت‌شِمِش و اَیَلون و گِدِروت و سوکو و تِمنه و جِمزو را با روستاهایشان تصرف کرده و در آنجا ساکن شده بودند. ¹⁹پدر ما یهودا را به سبب آحاز، پادشاه اسرائیل، فروتن ساخت، زیرا او بی‌بندوباری را در یهودا گسترانید و به پدر ما به‌کلّی خیانت ورزید. ^b b v19 آحاز بر یهودا سلطنت می‌کرد؛ نامیدن او به «پادشاه اسرائیل» نشان می‌دهد که او تا چه اندازه به‌تمامی راه‌های پادشاهانِ بی‌ایمانِ مملکت شمالی را در پیش گرفته بود. ²⁰تیگْلَت‌پیلِسِر، پادشاه آشور، نزد او آمد، اما به‌جای یاری، برای او دردسر آورد. ²¹آحاز خانهٔ پدر ما و کاخ پادشاهی و بزرگان را از گنج‌هایشان محروم ساخت و آنها را به پادشاه آشور داد، اما این نیز او را هیچ سودی نبخشید.

²²و در زمان تنگیِ خود، همین آحازِ پادشاه، حتی بیش از پیش به پدر ما ناوفادار شد. ²³او برای خدایان دمشق، که شکست‌دهندگانش بودند، قربانی گذرانید و با خود اندیشید: «چون خدایان پادشاهان اَرام آنان را یاری کردند، من نیز برایشان قربانی خواهم گذرانید تا مرا یاری کنند.» اما آنها مایهٔ ویرانی او و تمامی اسرائیل شدند. ²⁴آحاز اسباب خانهٔ پدر ما را گرد آورد و آنها را قطعه‌قطعه کرد، و درهای خانهٔ پدر ما را بست و برای خود در هر گوشهٔ اورشلیم مذبح‌ها برپا ساخت. ²⁵و در هر شهرِ یهودا بلندی‌ها ساخت تا برای خدایان دیگر بخور بسوزاند، و بدین‌سان پدر ما، خدای پدرانش را به خشم آورد.

²⁶و بقیهٔ کارهای او و همهٔ راه‌هایش، از اول تا آخر، اینک در کتاب پادشاهان یهودا و اسرائیل نوشته شده است. ²⁷آحاز با پدرانش آرمید و او را در اورشلیم دفن کردند، اما نه در آرامگاه پادشاهان اسرائیل. و پسرش حِزقیا به‌جای او سلطنت کرد.