’n Koning Wat die Vader Verlaat Het

Agas verbrand sy eie seuns in die dal en word aan Aram en Israel oorgegee. Die verrassing is dat profete en leiers uit die noorde Juda se gevangenes geklee en gevoed huis toe stuur. Agas antwoord sy nederlaag deur te offer aan die gode wat hom verslaan het en ons Vader se deure toe te sluit.

Hoofstuk 28.

Agas het op twintig koning geword; hy het sestien jaar lank in Jerusalem geregeer. Hy het nie gedoen wat reg is in die oë van ons Vader nie, soos sy voorvader Dawid wel gedoen het. In plaas daarvan het hy in die weë van die konings van Israel gewandel en metaalafgode vir die Baäls gegiet. Hy het wierook gebrand in die dal van Ben-Hinnom en sy seuns in die vuur verbrand, en so die afskuwelike gebruike nageaap van die nasies wat ons Vader voor Israel uit verdryf het. Hy het geoffer en wierook gebrand op die hoogtes, op die heuwels en onder elke groen boom. ^a

Daarom het ons Vader hom oorgegee aan die koning van Aram, wat hom verslaan en baie gevangenes na Damaskus weggevoer het; hy is ook oorgegee aan die koning van Israel, wat hom ’n swaar slag toegedien het. Peka, die seun van Remalia, het op een dag 120 000 dapper manne van Juda doodgemaak, omdat hulle ons Vader, die God van hulle voorvaders, verlaat het. Sigri, ’n krygsman van Efraim, het Maäseja, die seun van die koning, doodgemaak, en Asrikam, die bevelvoerder van die paleis, en Elkana, die tweede ná die koning. Israel het 200 000 van hulle volksgenote gevange geneem—vroue, seuns en dogters—en baie buit, en dit na Samaria weggevoer. Oded, ’n profeet van ons Vader, was daar. Hy het die leër ontmoet wat na Samaria toe teruggekeer het: “Kyk, ons Vader, die God van julle voorvaders, was kwaad vir Juda, en daarom het hy hulle in julle hande oorgegee. Maar julle het hulle doodgemaak met ’n woede wat tot in die hemel reik. Nou is julle van plan om die mense van Juda en Jerusalem, man en vrou, tot slawe te maak. Is julle self dan nie skuldig aan sondes teen julle Vader nie? Luister nou: stuur die volksgenote terug wat julle gevange geneem het, want die gloeiende toorn van ons Vader is op julle.” Sommige hoofde van Efraim—Asarja, die seun van Johanan, Berekja, die seun van Mesillemot, Jehiskia, die seun van Sallum, en Amasa, die seun van Hadlai—het dié wat van die geveg af gekom het, teëgestaan. “Moenie die gevangenes hierheen bring nie,” het hulle gesê. “Julle is van plan om by te voeg tot ons sondes en ons skuld teen ons Vader. Ons skuld is reeds groot, en gloeiende toorn hang oor Israel.”

Toe het die soldate die gevangenes en die buit voor die amptenare, voor die hele vergadering, oorhandig. Die manne wat genoem is, het die gevangenes geneem en almal wat kaal was, uit die buit geklee. Hulle het vir hulle klere en sandale, kos en drank gegee, en hulle met olie gesalf. Hulle het die swakkes op donkies laat ry, hulle na hulle mede-Israeliete by Jerigo, die stad van palmbome, gebring, en toe na Samaria teruggekeer.

In daardie tyd het koning Agas na die koning van Assirië gestuur om hulp. Die Edomiete het weer eens Juda binnegeval en gevangenes weggevoer, terwyl die Filistyne die stede van die Laeveld en die Negev van Juda beroof het, en Bet-Semes, Ajalon, Gederot, Soko, Timna en Gimso met hulle dorpies in besit geneem en hulle daar gevestig het. Ons Vader het Juda verneder weens Agas, die koning van Israel, wat ongeregtigheid in Juda versprei het en ons Vader heeltemal verraai het. ^b Tiglat-Pileser, die koning van Assirië, het na Agas gekom, maar Tiglat-Pileser het vir hom moeilikheid gebring in plaas van hulp. Agas het die huis van ons Vader, die koninklike paleis en die amptenare van hulle skatte gestroop en dit aan die koning van Assirië gegee—tog het dit hom geen hulp gebring nie.

In sy tyd van nood het hierdie selfde koning Agas nóg meer ontrou geword aan ons Vader. Hy het geoffer aan die gode van Damaskus wat hom verslaan het, en gedink: “Die gode van die konings van Aram het hulle gehelp; ek sal aan hulle offer sodat hulle my kan help.” Maar hulle het hom en die hele Israel te gronde gerig. Agas het die voorwerpe van die huis van ons Vader bymekaargemaak en dit stukkend gekap, die deure van die huis van ons Vader toegesluit, en vir homself altare opgerig op elke hoek in Jerusalem. In elke stad van Juda het hy hoogtes gebou om offers aan ander gode te brand, en so ons Vader, die God van sy voorvaders, vertoorn.

Die res van sy dade en al sy weë, van die eerste tot die laaste, is opgeteken in die Boek van die Konings van Juda en Israel. Agas het met sy voorvaders ontslaap en is in Jerusalem begrawe, maar nie in die grafte van die konings van Israel nie. Sy seun Hiskia het in sy plek geregeer.