Padîşahek ku Dev ji Bav Berda

Ahaz kurên xwe di geliyê de dişewitîne û tê dayîn destê Aram û Îsraêl. Tiştê ecêb ev e ku pêxember û serekên bakur dîlên Cihûdayê bi cil û xwarin vedigerînin malê. Ahaz têkçûnê bi qurbankirina ji bo îlahên ku lê xistin û bi girtina deriyên Bavê me bersiv dide.

Beş 28.

Ahaz di bîst saliya xwe de bû padîşah; li Orşelîmê şazdeh salan padîşahî kir. Wek bav û kalê xwe Dawid, li ber çavên Bavê me tiştê rast nekir. Lê belê, ew di rêyên padîşahên Îsraêl de meşiya û wî ji bo Bealan pûtên ji metal rijandin. Wî li Geliyê Ben-Hînom bixûr şewitand û kurên xwe di agir de şewitandin, bi teqlîda kirinên nefretî yên wan miletên ku Bavê me ew ji ber Îsraêl derxistibûn. Wî li ser bilindahiyan, li ser girikan û li bin her dara şîn qurban kir û bixûr şewitand. ^a

Loma Bavê me ew da destê padîşahê Aramê, yê ku lê xist, gelek dîlî girtin û birin Şamê; ew herwiha da destê padîşahê Îsraêl jî, yê ku lêdaneke giran lê xist. Pekah kurê Remalya di rojekê de ji Cihûdayê sed û bîst hezar mêrên wêrek kuştin, çimkî wan dev ji Bavê me, Xwedayê bav û kalên xwe, berdabû. Zîxrî, cengewerekî Efrayîmê, Maaseya kurê padîşah, Azrîkam fermandarê qesrê û Elkana, cîgirê padîşah, kuştin. Îsraêl ji merivên xwe du sed hezar kes — jin, kur û keç — dîl girtin û gelek talan, û ew birin Sameryayê. Oded, pêxemberekî Bavê me, li wir bû. Ew çû pêşberî leşkerê ku vedigeriya Sameryayê û got: “Binêrin, Bavê me, Xwedayê bav û kalên we, li hember Cihûdayê hêrs bû, loma ew dan destê we. Lê we ew bi hêrseke ku digihîşt ezmanan kuştin. Niha hûn dixwazin mirovên Cihûda û Orşelîmê, jin û mêr, bikin kole. Ma hûn bi xwe li hember Bavê xwe ne gunehkar in? Niha guhdarî min bikin: merivên ku we dîl girtine vegerînin, çimkî hêrsa Bavê me ya tund li ser we ye.” Hinek serokên Efrayîmê — Azarya kurê Yehohanan, Berexya kurê Meşîlemot, Yehîzkiya kurê Şalûm, Amasa kurê Hadlay — li hember yên ku ji şer vedigeriyan rabûn. Wan got: “Dîlan neyînin vir.” “Hûn dixwazin li ser gunehên me û sûcê me yê li hember Bavê me zêde bikin. Sûcê me jixwe mezin e, û hêrseke tund li ser Îsraêl e.”

Loma leşkeran dîl û talan li ber serweran, li pêşberî tevahiya civatê, teslîm kirin. Mêrên ku navên wan hatibûn gotin, dîl girtin û ji talanê cil li hemû kesên tazî kirin. Cil û sol, xwarin û vexwarin dan wan û bi rûn ew mesh kirin. Yên bêhal li ser keran siwar kirin, ew birin ba birayên xwe yên Îsraêlî li Erîhayê, bajarê darên xurmê, paşê vegeriyan Sameryayê.

Di wê demê de, Padîşah Ahaz ji bo alîkariyê peyam şand bal padîşahê Aşûrê. Edomiyan careke din êrîşî Cihûdayê kiribûn û dîl birabûn, Di heman demê de, Filistiyan êrîşî bajarokên deşta Cihûdayê û yên Negebê kirin, Bêt-Şemeş, Ayalon, Gederot, Soko, Timna û Gimzo bi gundên wan ve girtin û li wir bi cih bûn. Bavê me ji ber Ahaz padîşahê Îsraêl, Cihûda nizim kir, çimkî wî li Cihûdayê xerabî belav kiribû û bi temamî xiyanet li Bavê me kiribû. ^b Tîglat-Pîleser padîşahê Aşûrê hat ba Ahaz, lê wî li şûna alîkariyê belayî anî serê wî. Ahaz xezîneyên Mala Bavê me, yên qesra padîşah û yên serweran girtin û dan padîşahê Aşûrê — lê belê vê yekê tu alîkarî jê re neanî.

Di dema tengasiya xwe de, vî heman Padîşah Ahaz hê bêtir li hember Bavê me bêbawer bû. Wî ji xwedayên Şamê re, yên ku ew têk biribûn, qurban kir û digot: “Xwedayên padîşahên Aramê alîkariya wan kirin; ezê ji wan re qurban bikim da ku alîkariya min bikin.” Lê wan ew û hemû Îsraêl helak kirin. Ahaz kelûpelên Mala Bavê me kom kirin û perçe perçe kirin, deriyên Mala Bavê me girtin û li her goşeyeke Orşelîmê ji xwe re gorîgeh çêkirin. Li her bajarokê Cihûdayê wî bilindahî ava kirin da ku ji xwedayên din re qurban bişewitîne, û bi vî awayî Bavê me, Xwedayê bav û kalên xwe, hêrs kir.

Kirinên wî yên din û hemû rêyên wî, ji destpêkê heta dawiyê, di Pirtûka Padîşahên Cihûda û Îsraêl de hatine nivîsandin. Ahaz bi bav û kalên xwe re raza û li Orşelîmê hat veşartin, lê ne di gorên padîşahên Îsraêl de. Li şûna wî, kurê wî Hizkiya bû padîşah.