Ο Εζεκίας καθαρίζει τον οίκο του Πατέρα
Τον πρώτο του μήνα ο Εζεκίας ξανανοίγει τις πόρτες που έκλεισε ο πατέρας του και βάζει τους Λευίτες να βγάλουν την ακαθαρσία από τον Άγιο Τόπο. Προσφορές, κύμβαλα, άρπες και σάλπιγγες επιστρέφουν, και η λατρεία στον οίκο του Πατέρα μας αποκαθίσταται — ξαφνικά, προς χαρά όλων.
29 1Ο Εζεκίας έγινε βασιλιάς σε ηλικία είκοσι πέντε ετών και βασίλεψε είκοσι εννέα χρόνια στην Ιερουσαλήμ. Η μητέρα του ήταν η Αβιά, κόρη του Ζαχαρία. 2Έκανε το σωστό στα μάτια του Πατέρα μας, όπως ακριβώς είχε κάνει ο Δαβίδ, ο πατέρας του. 3Τον πρώτο μήνα του πρώτου χρόνου της βασιλείας του, άνοιξε τις πόρτες του οίκου του Πατέρα μας και τις επισκεύασε. 4Έφερε τους ιερείς και τους Λευίτες και τους συγκέντρωσε στην ανατολική πλατεία. 5Τους είπε: «Ακούστε με, Λευίτες! Αφιερωθείτε τώρα, και αφιερώστε τον οίκο του Πατέρα μας, του Θεού των πατέρων σας, και βγάλτε τη βρομιά από τον Άγιο Τόπο. 6Οι πρόγονοί μας υπήρξαν άπιστοι και έκαναν το κακό στα μάτια του Πατέρα μας· τον εγκατέλειψαν, γύρισαν το πρόσωπό τους μακριά από την κατοικία του Πατέρα μας και γύρισαν τις πλάτες τους. 7Έκλεισαν επίσης τις πόρτες του προθαλάμου, έσβησαν τα λυχνάρια και δεν έκαψαν θυμίαμα ούτε πρόσφεραν ολοκαυτώματα στο αγιαστήριο, στον Πατέρα μας, τον Θεό του Ισραήλ. 8Έτσι ο θυμός του Πατέρα μας έπεσε πάνω στον Ιούδα και στην Ιερουσαλήμ, κάνοντάς τους αντικείμενο τρόμου, φρίκης και χλευασμού, όπως βλέπετε με τα ίδια σας τα μάτια. 9Γιατί οι πατέρες μας έπεσαν από το σπαθί· οι γιοι μας, οι κόρες μας και οι γυναίκες μας είναι αιχμάλωτοι γι’ αυτό. 10Τώρα έχω σκοπό να κάνω διαθήκη με τον Πατέρα μας, τον Θεό του Ισραήλ, ώστε να απομακρυνθεί από μας ο φλογερός θυμός του. 11Παιδιά μου, μην αμελείτε τώρα — ο Πατέρας μας σάς διάλεξε για να στέκεστε μπροστά του, να τον υπηρετείτε, να είστε υπηρέτες του και να καίτε θυμίαμα».
12Σηκώθηκαν οι Λευίτες: από τους Κααθίτες, ο Μάαθ, ο γιος του Αμασαΐ, και ο Ιωήλ, ο γιος του Αζαρία· από τους Μεραρίτες, ο Κις, ο γιος του Αβδί, και ο Αζαρίας, ο γιος του Ιαλελεήλ· από τους Γηρσωνίτες, ο Ιωάχ, ο γιος του Ζιμμά, και ο Εδέν, ο γιος του Ιωάχ· 13από τους γιους του Ελισαφάν, ο Σιμρί και ο Ιεϊήλ· από τους γιους του Ασάφ, ο Ζαχαρίας και ο Ματτανίας· 14από τους γιους του Αιμάν, ο Ιεχιήλ και ο Σιμεΐ· και από τους γιους του Ιεδουθούν, ο Σεμαΐας και ο Οζιήλ. 15Συγκέντρωσαν τους αδελφούς τους, αγιάστηκαν και πήγαν να καθαρίσουν τον οίκο του Πατέρα μας, όπως πρόσταξε ο βασιλιάς σύμφωνα με τα λόγια του Πατέρα μας. 16Οι ιερείς μπήκαν στο εσωτερικό του οίκου του Πατέρα μας για να τον καθαρίσουν και έβγαλαν στην αυλή όλη την ακαθαρσία που βρήκαν στον ναό του Πατέρα μας. Οι Λευίτες τη μετέφεραν έξω, στον χείμαρρο Κεδρών. 17Άρχισαν να αφιερώνουν την πρώτη μέρα του πρώτου μήνα· και την όγδοη μέρα εκείνου του μήνα έφτασαν στον προθάλαμο του Πατέρα μας. Αφιέρωσαν τον οίκο του Πατέρα μας οκτώ μέρες και τελείωσαν τη δέκατη έκτη μέρα του πρώτου μήνα. 18Ύστερα ήρθαν μέσα στον βασιλιά Εζεκία και του είπαν: «Καθαρίσαμε όλον τον οίκο του Πατέρα μας — το θυσιαστήριο των ολοκαυτωμάτων με όλα του τα σκεύη, και το τραπέζι των Άρτων της Προθέσεως με όλα του τα σκεύη. a a v18 Οι Άρτοι της Προθέσεως: δώδεκα ψωμιά που φυλάσσονταν σε ειδικό τραπέζι στον Άγιο Τόπο ως διαρκής προσφορά μπροστά στον Θεό. 19Όλα τα σκεύη που πέταξε ο βασιλιάς Άχαζ κατά την άπιστη βασιλεία του, τα ετοιμάσαμε και τα αφιερώσαμε — στέκονται μπροστά στο θυσιαστήριο του Πατέρα μας».
Η λατρεία επιστρέφει στον οίκο του Πατέρα
20Ο βασιλιάς Εζεκίας σηκώθηκε νωρίς, συγκέντρωσε τους αξιωματούχους της πόλης και ανέβηκε στον οίκο του Πατέρα μας. 21Έφεραν εφτά ταύρους, εφτά κριάρια, εφτά αρνιά και εφτά τράγους ως προσφορά για την αμαρτία, για το βασίλειο, για το αγιαστήριο και για τον Ιούδα, και πρόσταξε τους γιους του Ααρών, τους ιερείς, να τα προσφέρουν πάνω στο θυσιαστήριο του Πατέρα μας. 22Έσφαξαν τους ταύρους· οι ιερείς πήραν το αίμα και το ράντισαν πάνω στο θυσιαστήριο. Έσφαξαν τα κριάρια και ράντισαν το αίμα πάνω στο θυσιαστήριο, έπειτα έσφαξαν τα αρνιά και ράντισαν το αίμα πάνω στο θυσιαστήριο. 23Έφεραν τους τράγους της προσφοράς για την αμαρτία μπροστά στον βασιλιά και στη σύναξη, και έβαλαν τα χέρια τους πάνω τους. 24Οι ιερείς τους έσφαξαν και έκαναν προσφορά για την αμαρτία με το αίμα τους πάνω στο θυσιαστήριο, για να εξιλεώσουν όλον τον Ισραήλ, επειδή ο βασιλιάς είχε διατάξει το ολοκαύτωμα και την προσφορά για την αμαρτία για όλον τον Ισραήλ.
25Τοποθέτησε τους Λευίτες στον οίκο του Πατέρα μας με κύμβαλα, άρπες και λύρες, όπως είχαν προστάξει ο Δαβίδ, ο Γαδ, ο βλέπων του βασιλιά, και ο Νάθαν, ο προφήτης — γιατί η εντολή ήρθε από τον Πατέρα μας μέσω των προφητών του. 26Οι Λευίτες στάθηκαν με τα όργανα του Δαβίδ, και οι ιερείς με τις σάλπιγγες. 27Ο Εζεκίας πρόσταξε να προσφερθεί το ολοκαύτωμα πάνω στο θυσιαστήριο· και μόλις άρχισε, άρχισε και το τραγούδι του Πατέρα μας, με τις σάλπιγγες και τα όργανα του Δαβίδ, του βασιλιά του Ισραήλ. 28Όλη η σύναξη προσκύνησε, οι ψαλμωδοί τραγουδούσαν, οι σαλπιγκτές σάλπιζαν, ώσπου τελείωσε το ολοκαύτωμα.
29Όταν τελείωσε η προσφορά, ο βασιλιάς και όλοι όσοι ήταν μαζί του προσκύνησαν και λάτρεψαν. 30Ο βασιλιάς Εζεκίας και οι αξιωματούχοι πρόσταξαν τους Λευίτες να υμνήσουν τον Πατέρα μας με τα λόγια του Δαβίδ και του Ασάφ, του βλέποντος. Αυτοί τραγούδησαν με χαρά, έσκυψαν βαθιά και λάτρεψαν.
31Τότε ο Εζεκίας είπε: «Τώρα αφιερωθήκατε στον Πατέρα μας. Πλησιάστε, φέρτε θυσίες και προσφορές ευχαριστίας στον οίκο του Πατέρα μας». Έτσι η σύναξη έφερε θυσίες και προσφορές ευχαριστίας· και όλοι όσοι είχαν πρόθυμη καρδιά έφεραν ολοκαυτώματα. 32Η σύναξη έφερε εβδομήντα ταύρους, εκατό κριάρια, διακόσια αρνιά — όλα ως ολοκαύτωμα στον Πατέρα μας. 33Και οι αφιερωμένες προσφορές ήταν εξακόσιοι ταύροι και τρεις χιλιάδες πρόβατα. 34Οι ιερείς ήταν πολύ λίγοι για να γδάρουν όλα τα ολοκαυτώματα, γι’ αυτό τους βοήθησαν οι αδελφοί τους οι Λευίτες, ώσπου τελείωσε το έργο και ώσπου αγιάστηκαν και οι ιερείς· γιατί οι Λευίτες είχαν πιο έντιμη καρδιά για να αγιαστούν από τους ιερείς. 35Εκτός από τα πολλά ολοκαυτώματα, υπήρχε και το λίπος από τις προσφορές ειρήνης και οι σπονδές που τις συνόδευαν. Έτσι αποκαταστάθηκε η λατρεία στον οίκο του Πατέρα μας. 36Ο Εζεκίας και όλος ο λαός χάρηκαν γι’ αυτό που ετοίμασε ο Πατέρας μας γι’ αυτούς, επειδή έγινε ξαφνικά.