دوېم تاريخ 30 FHB Father's Heart Bible™

30 ¹حِزقياه ټول اِسرائيل او يهوداه ته پيغام ولېږلو، او اِفرائيم او منسى ته يې خطونه وليکل چې هغوئ دې په يروشلم کښې د زمونږ پلار کور ته راشى ترڅو د زمونږ پلار، د اِسرائيل خُدائ پاک دپاره د فسح عيد ونمانځى. ²بادشاه، د هغۀ عاملانو او په يروشلم کښې ټول جماعت دا فيصله کړې وه چې د فسح عيد به په دوېمه مياشت کښې نمانځى، ³ځکه چې هغوئ هغه وخت دا ونۀ شوه نمانځلے، دا دپاره چې ډېرو لږو اِمامانو خپل ځانونه پاک کړى وُو او خلق په يروشلم کښې نۀ وُو راجمع شوى. ⁴دا منصوبه بادشاه او ټول جماعت ته ښه ښکاره شوه، ⁵نو هغوئ په ټول اِسرائيل کښې د بير‌سبع نه تر دان پورې اِعلان وکړو چې خلق دې يروشلم ته راشى ترڅو د زمونږ پلار، د اِسرائيل خُدائ پاک دپاره د فسح عيد ونمانځى؛ ځکه چې هغوئ دا په ګڼه شمېره کښې سره يو ځائ نۀ وو نمانځلے، لکه څنګه چې ليکلے شوے وو.

⁶قاصدان د بادشاه او د هغۀ د عاملانو د خطونو سره په ټول اِسرائيل او يهوداه کښې وګرځېدل، لکه څنګه چې بادشاه حُکم کړے وو: ”اے د اِسرائيل بچو، د زمونږ پلار، د اِبراهيم، اِسحاق او اِسرائيل خُدائ پاک ته راوګرځئ، ترڅو هغه تاسو د هغو پاتې شويو کسانو ته راوګرځى چې د اسور د بادشاهانو د لاس نه بچ شوى او خلاص شوى يئ. ⁷د خپلو پلرونو او وروڼو په شان مۀ کېږئ، چې د زمونږ پلار، د خپلو پلرونو د خُدائ پاک سره بې‌وفا شوى وُو، نو هغۀ هغوئ ويجاړ کړل، لکه څنګه چې تاسو وينئ. ⁸د خپلو پلرونو په شان ضدى مۀ کېږئ؛ خپل ځانونه زمونږ پلار ته وسپارئ او د هغۀ مقدس ځائ ته راشئ، چې هغۀ د تل دپاره پاک کړے دے، او د خپل پلار عبادت وکړئ، ترڅو د هغۀ سخت غضب له تاسو نه واوړى. ⁹ځکه کۀ تاسو زمونږ پلار ته راوګرځئ، نو ستاسو وروڼه او ستاسو بچى به د خپلو اسيروونکو نه رحم ومومى او دې مُلک ته به راوګرځى. ځکه چې ستاسو پلار فضل کوونکے او رحم کوونکے دے؛ کۀ تاسو هغۀ ته راوګرځئ نو هغه به خپل مخ له تاسو نه وا نۀ ړوى.“

¹⁰قاصدان د اِفرائيم او منسى نه تر زبولون پورې له ښار نه ښار ته لاړل، خو خلقو پرې خندل او ملنډې يې پرې وهلې. ¹¹بيا هم، د اشير، منسى او زبولون نه څو کسانو خپل ځانونه عاجز کړل او يروشلم ته راغلل. ¹²د زمونږ پلار لاس په يهوداه باندې هم وو، چې هغوئ ته يې يو زړۀ ورکړو ترڅو هغه څۀ وکړى چې بادشاه او عاملانو د زمونږ پلار د کلام مطابق حُکم کړے وو.

¹³يو ډېر لوئ جماعت په يروشلم کښې راجمع شو ترڅو په دوېمه مياشت کښې د بې‌خميرې ډوډۍ عيد ونمانځى. ¹⁴هغوئ په کار شروع وکړه او په يروشلم کښې قربان‌ګاهونه يې لرې کړل، او د خوشبوئ ټول قربان‌ګاهونه يې هم لرې کړل او د قدرون په وادئ کښې يې وغورزول. ¹⁵هغوئ د دوېمې مياشتې په څوارلسمه نېټه د فسح ګډ حلال کړو. اِمامان او لاويان شرمېدل، نو هغوئ خپل ځانونه پاک کړل او د زمونږ پلار کور ته يې سوزوونکې قربانۍ راوړلې. ¹⁶هغوئ د دستور مطابق په خپلو ځايونو کښې ودرېدل، لکه څنګه چې د خُدائ پاک د بنده موسىٰ شريعت غواړى؛ اِمامانو هغه وينه وشيندله چې لاويانو ورکوله. ¹⁷په جماعت کښې ډېرو خپل ځانونه نۀ وُو پاک کړى، نو لاويان د دې دپاره ذمه‌وار وُو چې د هر ناپاک کس دپاره د فسح ګډ حلال کړى، ترڅو هغوئ زمونږ پلار ته پاک کړى. ¹⁸د خلقو يوې لويې شمېرې، چې ډېر يې د اِفرائيم، منسى، اِشکار او زبولون نه وُو، خپل ځانونه نۀ وُو پاک کړى، بيا هم هغوئ د فسح قربانى وخوړه، اګرچې نۀ لکه څنګه چې ليکلے شوے وو. خو حِزقياه د هغوئ دپاره دُعا وکړه چې، ”زمونږ نېک پلار دې هر چا ته معافى ورکړى، ¹⁹هر هغه څوک چې خپل زړۀ د زمونږ پلار، د خپلو پلرونو د خُدائ پاک لټون ته متوجه کوى، اګرچې د مقدس ځائ د قاعدو مطابق پاک نۀ دے.“

²⁰نو زمونږ پلار د حِزقياه خبره واورېده او خلقو ته يې شفا ورکړه. ²¹په يروشلم کښې موجودو اِسرائيليانو د بې‌خميرې ډوډۍ عيد اوه ورځې په ډېرې خوشحالۍ سره ونمانځلو، او ورځ په ورځ لاويانو او اِمامانو په اوچت ږغ سازونو سره چې هغۀ ته يې ږغېدل، د زمونږ پلار ثناء بيانوله. ²²حِزقياه هغو ټولو لاويانو ته چې د زمونږ پلار په خدمت کښې ماهر وُو، د همت‌افزائى خبرې وکړې. هغوئ اوه ورځې د عيد خپله برخه وخوړه، د سلامتۍ قربانۍ يې پېش کړې او د زمونږ پلار، د خپلو پلرونو د خُدائ پاک شکر يې ادا کړو.

²³بيا ټول جماعت اِتفاق وکړو چې دا عيد به نورې اوه ورځې نمانځى، او هغوئ دا نورې اوه ورځې په خوشحالۍ سره ونمانځلو. ²⁴د يهوداه بادشاه حِزقياه جماعت ته ۱۰۰۰ غوايان او ۷۰۰۰ ګډې ورکړې، او عاملانو ۱۰۰۰ غوايان او ۱۰۰۰۰ ګډې ورکړې، او ډېرو اِمامانو خپل ځانونه پاک کړل. ²⁵د يهوداه ټول جماعت خوشحاله شو، د اِمامانو، لاويانو، هغې ټولې جماعت سره چې د اِسرائيل نه راغلى وُو، او هغو پردو سره چې د اِسرائيل د مُلک نه راغلى وُو او هغه کسان چې په يهوداه کښې اوسېدل. ²⁶په يروشلم کښې لويه خوشحالى خپره شوه، ځکه چې د اِسرائيل د بادشاه داؤد د زوئ سليمان د وختونو نه وروستو داسې هېڅ شے هلته نۀ وو پېښ شوے. ²⁷بيا اِمامان او لاويان پاڅېدل چې خلقو ته برکت ورکړى، او د هغوئ ږغ واورېدلے شو؛ د هغوئ دُعا په آسمان کښې د هغۀ پاک کور ته ورسېده.