सिक्लगमाथि आक्रमण र परिवारहरूको अपहरण

दाऊद सिक्लगमा फर्कंदा सहर जलेको र हरेक परिवार कब्जा गरेर लगिएको पाउँछन्, र तिनका आफ्नै मानिसहरू तिनलाई ढुङ्गाले हान्ने कुरा गर्छन्; तिनी हाम्रा पितामा आफूलाई बलियो बनाउँछन्। भोकले मर्न लागेको एक मिश्री दासले तिनलाई लुटेराहरूकहाँ पुर्‍याउँछ। सबै कुरा फिर्ता ल्याइन्छ, र थाकेर पछाडि बसेका मानिसहरूले पनि बराबर भाग पाउँछन्।

अध्याय 30।

दाऊद र उनका मानिसहरू तेस्रो दिनमा सिक्लग पुगे। अमालेकीहरूले नेगेव र सिक्लगमाथि आक्रमण गरेका थिए, र त्यसलाई आक्रमण गरेर जलाइदिएका थिए, अनि त्यहाँका स्त्रीहरू र साना-ठूला सबैलाई कैद गरेर लगेका थिए। तिनीहरूले कसैलाई मारेनन्, तर सबैलाई धपाएर आफ्नो बाटो लागे। दाऊद र उनका मानिसहरू सहरमा पुग्दा त्यो आगोले जलाइएको थियो—तिनीहरूका पत्नीहरू, छोराहरू र छोरीहरू कैद गरिएका थिए। दाऊद र तिनका साथका मानिसहरूले डाँको छोडेर रोए, र रुने शक्ति नरहुन्जेल रोइरहे। दाऊदका दुई पत्नीहरू पनि कैद गरिएका थिए—यिज्रेलकी अहीनोअम र कर्मेलका नाबालकी विधवा अबीगेल। दाऊद ठूलो संकटमा परे, किनकि मानिसहरूले उनलाई ढुङ्गाले हानी मार्ने कुरा गरे; हरेक जना आ-आफ्ना छोराछोरीका कारण तीतो भएका थिए। तर दाऊदले हाम्रा पितामा आफूलाई बलियो बनाए।

दाऊदले अहीमेलेकका छोरा पुजारी अबियाथारलाई भने, “मेरो निम्ति एपोद ल्याऊ।” अनि अबियाथारले दाऊदकहाँ एपोद ल्याए।

दाऊदले हाम्रा पितासँग सोधे, “के म यी आक्रमणकारीहरूको पछि लागूँ? के म तिनीहरूलाई भेट्टाउनेछु?” उहाँले भन्नुभयो, “पछ्याऊ। तिमीले निश्चय नै तिनीहरूलाई भेट्टाउनेछौ र सबैलाई छुटाउनेछौ।”

यसकारण दाऊद र उनका 600 जना मानिस बेसोर खोलामा आइपुगे, र त्यहाँ केही जना पछि रहे। दाऊद 400 जना मानिससँग पछि लागे; बेसोर खोला तर्न नसक्ने गरी थाकेकाले 200 जना पछि रहे। तिनीहरूले खेतमा एक जना मिश्री भेट्टाए, र उसलाई दाऊदकहाँ ल्याएर रोटी र पानी दिए। तिनीहरूले उसलाई अन्जीरको डल्लोको एक टुक्रा र किसमिसका दुई झुप्पा दिए। उसले खायो, र उसको बल फर्केर आयो—किनभने उसले तीन दिन र तीन रात रोटी र पानी केही खाएको थिएन। दाऊदले सोधे, “तँ कसको होस्? कहाँबाट आइस्?” उसले भन्यो, “म एक जना मिश्री जवान हुँ, एक अमालेकीको दास। तीन दिनअघि म बिरामी परेपछि मेरा मालिकले मलाई छोडेर गए।

हामीले करेतीहरूको नेगेव, यहूदाको इलाका र कालेबको नेगेवमाथि आक्रमण गर्‍यौँ, र सिक्लगलाई आगोले जलायौँ।”

दाऊदले सोधे, “के तँ मलाई यो आक्रमणकारी हुलकहाँ पुर्‍याउनेछस्?” उसले भन्यो, “तपाईंले मलाई नमार्ने र मेरा मालिककहाँ मलाई नसुम्पने भनी परमेश्वरको नाममा मसँग शपथ खानुहोस्, र म तपाईंलाई तिनीहरूकहाँ पुर्‍याउनेछु।”

ती मिश्रीले दाऊदलाई तल पुर्‍याए, र हेर, पलिश्ती र यहूदाको देशबाट लुटेको विशाल लुटको माल पाएर तिनीहरू सारा देशभरि फैलिएर खाँदै, पिउँदै र रमाइलो गर्दै थिए। दाऊदले तिनीहरूलाई साँझपखदेखि भोलिपल्ट बेलुकीसम्म प्रहार गरे; ऊँटमा चढेर भागेका 400 जना जवानबाहेक कोही उम्केन। अमालेकीहरूले लगेका सबै थोक दाऊदले फिर्ता ल्याए, र आफ्ना दुई पत्नीलाई पनि छुटाए। साना या ठूला, छोरा या छोरी, लुटको माल या लगिएका अरू कुनै थोक—केही पनि हराएन; दाऊदले सबै फिर्ता ल्याए। दाऊदले सबै भेडाबाख्रा र गाईवस्तु लिए; उनका मानिसहरूले ती अरू पशुहरूको अगिअगि हाँक्दै भने, “यो दाऊदको लुटको माल हो।”

दाऊदको पछि लाग्न नसक्ने गरी थाकेर बेसोर खोलामा छोडिएका 200 जना मानिसकहाँ दाऊद आइपुगे। तिनीहरू दाऊद र उनका साथका मानिसहरूलाई भेट्न निस्केर आए; दाऊदले नजिक आएर तिनीहरूलाई अभिवादन गरे। तर दाऊदका साथीहरूमध्येका सबै दुष्ट र निकम्मा मानिसहरूले भने, “तिनीहरू हामीसँग नगएकाले फिर्ता ल्याएको लुटको मालबाट हामी तिनीहरूलाई केही पनि दिनेछैनौँ—हरेकले आ-आफ्नी पत्नी र छोराछोरीमात्र लिएर जाऊन्।”

तर दाऊदले भने, “हे मेरा भाइहरू, हाम्रा पिताले हामीलाई दिनुभएको कुरासित यसो नगर। उहाँले हाम्रो रक्षा गर्नुभयो, र हामीमाथि आक्रमण गर्न आएका ती आक्रमणकारीहरूलाई हाम्रो हातमा सुम्पिदिनुभयो। यस कुरामा तिमीहरूको कुरा कसले सुन्ला? लडाइँमा जाने र सामानसँग बस्ने दुवैको भाग बराबर हुनेछ।” त्यस दिनदेखि दाऊदले यसलाई इस्राएलका निम्ति एउटा विधि र नियम बनाए, जुन आजसम्म रहिआएको छ।

दाऊद सिक्लग पुगेपछि उनले यहूदाका अगुवाहरू, आफ्ना साथीहरूकहाँ लुटको मालबाट केही पठाए, र भने, “हाम्रा पिताका शत्रुहरूको लुटको मालबाट तपाईंहरूका निम्ति एउटा उपहार।” उनले यो बेथेल, नेगेवको रामोत र यत्तीरमा बस्नेहरूकहाँ पठाए; अरोएर, शिप्मोत र एश्तमोअमा बस्नेहरूकहाँ; राकाल, यरहमेलीहरू र केनीहरूका सहरहरूमा बस्नेहरूकहाँ; होर्मा, बोर-आशान र अताकमा बस्नेहरूकहाँ; अनि हेब्रोन र दाऊद तथा उनका मानिसहरू घुमेका सबै ठाउँमा बस्नेहरूकहाँ पठाए।