1 ਸਮੂਏਲ 30

30 ¹ਦਾਊਦ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਬੰਦੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਸਿਕਲਗ ਪਹੁੰਚੇ; ਅਮਾਲੇਕੀਆਂ ਨੇ ਨੇਗੇਬ ਅਤੇ ਸਿਕਲਗ ਉੱਤੇ ਧਾਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ²ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਦੀਆਂ ਤੀਵੀਆਂ ਤੇ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ, ਭਾਵੇਂ ਨਿੱਕੇ ਭਾਵੇਂ ਵੱਡੇ, ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਲਿਆ ਸੀ; ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਪੈ ਗਏ ਸਨ। ³ਦਾਊਦ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਬੰਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਵੇਖੋ, ਉਹ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜਿਆ ਪਿਆ ਸੀ—ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤੀਵੀਆਂ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਧੀਆਂ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ⁴ਤਦ ਦਾਊਦ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇ ਲੋਕ ਉੱਚੀ-ਉੱਚੀ ਰੋਏ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਣ ਦੀ ਵੀ ਸੱਤਿਆ ਨਾ ਰਹੀ। ⁵ਦਾਊਦ ਦੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਤੀਵੀਆਂ ਵੀ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਯਿਜ਼ਰਏਲ ਦੀ ਅਹੀਨੋਅਮ ਅਤੇ ਕਰਮਲ ਦੇ ਨਾਬਾਲ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਅਬੀਗੈਲ। ⁶ਦਾਊਦ ਵੱਡੀ ਦੁਬਿਧਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ—ਕਿਉਂ ਜੋ ਲੋਕ ਉਹ ਨੂੰ ਪਥਰਾਓ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਧੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੌੜਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ—ਪਰ ਦਾਊਦ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵਿੱਚ ਤਕੜਾ ਕੀਤਾ।

⁷ਦਾਊਦ ਨੇ ਅਹੀਮਲਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਬਯਾਥਾਰ ਜਾਜਕ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਏਫ਼ੋਦ ਲੈ ਆ।” ਤਾਂ ਅਬਯਾਥਾਰ ਦਾਊਦ ਕੋਲ ਏਫ਼ੋਦ ਲੈ ਆਇਆ।

⁸ਦਾਊਦ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਮੈਂ ਇਸ ਧਾੜਵੀ ਟੋਲੀ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਾਂ? ਕੀ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾ ਫੜਾਂਗਾ?” ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਪਿੱਛਾ ਕਰ। ਤੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾ ਫੜੇਂਗਾ ਅਤੇ ਸਭਨਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਲਵੇਂਗਾ।”

⁹ਸੋ ਦਾਊਦ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇ ਛੇ ਸੌ ਬੰਦੇ ਬਸੋਰ ਦੀ ਵਾਦੀ ਕੋਲ ਆਏ, ਜਿੱਥੇ ਕੁਝ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ। ¹⁰ਦਾਊਦ ਨੇ ਚਾਰ ਸੌ ਬੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਪਿੱਛਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ; ਦੋ ਸੌ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਜੋ ਐਨੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ ਕਿ ਬਸੋਰ ਦੀ ਵਾਦੀ ਪਾਰ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ। ¹¹ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਿਸਰੀ ਲੱਭਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਊਦ ਕੋਲ ਲੈ ਆਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ। ¹²ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੰਜੀਰ ਦੀ ਪਿੰਨੀ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਅਤੇ ਦਾਖ ਦੇ ਦੋ ਗੁੱਛੇ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਖਾਧਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਨ ਆਈ—ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਨਾ ਰੋਟੀ ਖਾਧੀ ਤੇ ਨਾ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ ਸੀ। ¹³ਦਾਊਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੂੰ ਕਿਸ ਦਾ ਹੈਂ? ਕਿੱਥੋਂ ਦਾ ਹੈਂ?” ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਇੱਕ ਮਿਸਰੀ ਜਵਾਨ ਹਾਂ, ਇੱਕ ਅਮਾਲੇਕੀ ਦਾ ਗ਼ੁਲਾਮ। ਮੇਰਾ ਮਾਲਕ ਮੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਹੋਏ ਛੱਡ ਗਿਆ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਬੀਮਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸਾਂ।

¹⁴ਅਸਾਂ ਕਰੇਤੀਆਂ ਦੇ ਨੇਗੇਬ ਉੱਤੇ, ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਕਾਲੇਬ ਦੇ ਨੇਗੇਬ ਉੱਤੇ ਧਾਵਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸਿਕਲਗ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।”

¹⁵ਦਾਊਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਕੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਧਾੜਵੀ ਟੋਲੀ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਵੇਂਗਾ?” ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸੌਂਹ ਖਾਹ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੇਂਗਾ ਤੇ ਨਾ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜਾਵੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ।”

¹⁶ਉਹ ਮਿਸਰੀ ਦਾਊਦ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਖੋ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖਿੱਲਰੇ ਪਏ ਸਨ, ਖਾਂਦੇ, ਪੀਂਦੇ ਅਤੇ ਉਸ ਵੱਡੀ ਲੁੱਟ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਲਈ ਸੀ, ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਮਨਾਉਂਦੇ ਸਨ। ¹⁷ਦਾਊਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੇਰ ਦੇ ਘੁਸਮੁਸੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਗਲੀ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਮਾਰਿਆ; ਕੇਵਲ ਚਾਰ ਸੌ ਜਵਾਨ, ਜੋ ਊਠਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ, ਬਚ ਨਿਕਲੇ। ¹⁸ਜੋ ਕੁਝ ਅਮਾਲੇਕੀਆਂ ਨੇ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਸੀ, ਦਾਊਦ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਤੀਵੀਆਂ ਵੀ ਛੁਡਾ ਲਈਆਂ। ¹⁹ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਾ ਗੁਆਚੀ—ਨਾ ਨਿੱਕੀ ਨਾ ਵੱਡੀ, ਨਾ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਧੀਆਂ, ਨਾ ਲੁੱਟ ਦਾ ਮਾਲ ਤੇ ਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਖੋਹੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼—ਦਾਊਦ ਸਭ ਕੁਝ ਮੋੜ ਲਿਆਇਆ। ²⁰ਦਾਊਦ ਨੇ ਸਾਰੇ ਇੱਜੜ ਤੇ ਵੱਗ ਲੈ ਲਏ; ਉਹ ਦੇ ਬੰਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਕੀ ਡੰਗਰਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਹੱਕਦੇ ਹੋਏ ਆਖਦੇ ਸਨ, “ਇਹ ਦਾਊਦ ਦੀ ਲੁੱਟ ਹੈ।”

²¹ਦਾਊਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਸੌ ਬੰਦਿਆਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜੋ ਐਨੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਦੇ ਮਗਰ ਨਾ ਜਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਬਸੋਰ ਦੀ ਵਾਦੀ ਕੋਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਦਾਊਦ ਤੇ ਉਹ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਆਏ; ਅਤੇ ਦਾਊਦ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁੱਖ-ਸਾਂਦ ਪੁੱਛੀ। ²²ਪਰ ਦਾਊਦ ਦੇ ਨਾਲ ਗਏ ਬੰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟ ਤੇ ਨਿਕੰਮੇ ਲੋਕ ਬੋਲ ਪਏ, “ਇਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਗਏ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਈ ਲੁੱਟ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗੇ—ਸਿਰਫ਼ ਹਰ ਬੰਦੇ ਦੀ ਤੀਵੀਂ ਤੇ ਬੱਚੇ, ਜੋ ਉਹ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰ ਜਾਵੇ।”

²³ਪਰ ਦਾਊਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾਓ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇਉਂ ਨਾ ਕਰੋ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਧਾੜਵੀ ਟੋਲੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਈ ਸੀ, ਸਾਡੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ²⁴ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਕੌਣ ਸੁਣੇਗਾ? ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਸਮਾਨ ਕੋਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਬਰਾਬਰ ਵੰਡ ਲੈਣਗੇ।” ²⁵ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਦਾਊਦ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਲਈ ਇੱਕ ਬਿਧੀ ਤੇ ਨਿਯਮ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।

²⁶ਜਦ ਦਾਊਦ ਸਿਕਲਗ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਲੁੱਟ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਇਹ ਆਖ ਕੇ, “ਵੇਖੋ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਲੁੱਟ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਗਾਤ ਹੈ।” ²⁷ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬੈਤਏਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਦੱਖਣ ਦੇ ਰਾਮੋਥ ਵਿੱਚ ਤੇ ਯੱਤੀਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ; ²⁸ਅਰੋਏਰ, ਸਿਫ਼ਮੋਥ ਤੇ ਅਸ਼ਤਮੋਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ; ²⁹ਰਾਕਾਲ ਵਿੱਚ, ਯਿਰਹਮਏਲੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਕੇਨੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ; ³⁰ਹਾਰਮਾਹ, ਬੋਰ-ਅਸ਼ਾਨ ਤੇ ਅਥਾਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ; ³¹ਅਤੇ ਹਬਰੋਨ ਵਿੱਚ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਦਾਊਦ ਤੇ ਉਹ ਦੇ ਬੰਦੇ ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ ਸਨ।