ပုံနှိပ်စာအုပ်

၁ ရာ 30 FHB Father's Heart Bible™

ခမည်းတော်ယေရှုဝိညာဉ်တော်
ပထမဆုံး မှာယူမှုတွင် ၁၅% လျှော့ →
ကျမ်း

ဇိကလတ်မြို့ တိုက်ခိုက်ခံရခြင်းနှင့် မိသားစုများ ဖမ်းဆီးခံရခြင်း

ဒါဝိဒ်သည် ဇိကလတ်မြို့သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မြို့ကို မီးရှို့ထားပြီး မိသားစုအားလုံးကို သိမ်းသွားကြပြီဖြစ်၍ မိမိလူတို့ကပင် သူ့ကို ခဲနှင့်ပစ်ရန် ပြောဆိုကြ၏။ သူသည် ငါတို့ခမည်းတော်၌ အားယူ၏။ ငတ်မွတ်နေသော အဲဂုတ္တုကျွန်တစ်ယောက်က သူ့ကို လုယက်သူတို့ထံ လမ်းပြ၏။ အရာခပ်သိမ်းကို ပြန်ရ၍ နောက်တွင် ကျန်ခဲ့သော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သူတို့လည်း တန်းတူ ဝေမျှခံရကြ၏။

အခန်း 30။

ဒါဝိဒ်နှင့်သူ၏လူတို့သည် တတိယနေ့၌ ဇိကလတ်မြို့သို့ ရောက်ကြ၏။ အာမလက်လူတို့သည် နေဂက်ဒေသနှင့် ဇိကလတ်မြို့ကို တိုက်ခိုက်၍ မီးရှို့ကြလေပြီ။ ထိုမြို့၌ရှိသော အမျိုးသမီးများနှင့် ကြီးငယ်မရွေး လူအပေါင်းတို့ကို ဖမ်းဆီး၍ မည်သူ့ကိုမျှ မသတ်ဘဲ သုံ့ပန်းအဖြစ် ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။ ဒါဝိဒ်နှင့်သူ၏လူတို့သည် မြို့သို့ရောက်သောအခါ မီးရှို့ခြင်းခံရပြီးဖြစ်၍ မယားများ၊ သားများနှင့်သမီးများသည် သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးခြင်းခံရကြ၏။ ဒါဝိဒ်နှင့်သူ၏လူတို့သည် ငိုကြွေးရန် အားကုန်သည်တိုင်အောင် အသံကျယ်စွာ ငိုကြွေးကြ၏။ ဒါဝိဒ်၏မယားနှစ်ဦးဖြစ်သော ယေဇရေလမြို့သူ အဟိနောင်နှင့် ကရေမလမြို့သား နာဗလ၏မုဆိုးမ အဘိဂဲလတို့သည်လည်း ဖမ်းဆီးခြင်းခံရကြ၏။ ဒါဝိဒ်သည် အလွန်စိတ်ဆင်းရဲ၏။ လူတို့သည် မိမိတို့၏ သားသမီးများအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးကြသဖြင့် ဒါဝိဒ်ကို ကျောက်ခဲနှင့်ပစ်သတ်ရန် ပြောဆိုကြ၏။ သို့ရာတွင် ဒါဝိဒ်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၌ မိမိကိုယ်ကို ခွန်အားယူ၏။

ဒါဝိဒ်က အဟိမလက်၏သား ယဇ်ပုရောဟိတ် အဗျာသာအား “သင်ပိုဒ်ကို ငါ့ထံ ယူခဲ့လော့” ဟု ဆို၏။ အဗျာသာသည် သင်ပိုဒ်ကို ဒါဝိဒ်ထံသို့ ယူဆောင်ခဲ့၏။

ဒါဝိဒ်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်အား “ဤတိုက်ခိုက်သူတို့ကို အကျွန်ုပ်လိုက်ရပါမည်လော။ သူတို့ကို မီပါမည်လော” ဟု မေးလျှောက်၏။ ခမည်းတော်က “လိုက်လော့။ သင်သည် သူတို့ကို အမှန်မီ၍ လူအပေါင်းကို ကယ်ဆယ်ရလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ထို့ကြောင့် ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏လူခြောက်ရာတို့သည် ဗေသော်ချိုင့်ဝှမ်းသို့ ရောက်ကြ၍ အချို့တို့သည် ထိုအရပ်၌ နေရစ်ကြ၏။ ဒါဝိဒ်သည် လူလေးရာနှင့်အတူ လိုက်လံ၏။ လူနှစ်ရာမူကား ဗေသော်ချိုင့်ဝှမ်းကို ဖြတ်ကူးနိုင်ရန် အလွန်မောပန်းသဖြင့် နေရစ်ကြ၏။ သူတို့သည် လယ်ကွင်း၌ အီဂျစ်လူတစ်ဦးကို တွေ့၍ ဒါဝိဒ်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့ပြီးလျှင် မုန့်နှင့်ရေကို ပေးကြ၏။ သူတို့သည် သင်္ဘောသဖန်းပျဉ်တစ်ချပ်နှင့် စပျစ်သီးခြောက်နှစ်ခိုင်ကို ပေးကြ၏။ ထိုသူသည် စားပြီးမှ အားပြန်ရလေ၏။ အကြောင်းမူကား သူသည် သုံးရက်သုံးညပတ်လုံး မုန့်ကိုမျှ မစား၊ ရေကိုမျှ မသောက်ရသောကြောင့်တည်း။ ဒါဝိဒ်က “သင်သည် အဘယ်သူ၏လူနည်း။ အဘယ်အရပ်မှ လာသနည်း” ဟု မေး၏။ ထိုသူက “အကျွန်ုပ်သည် အီဂျစ်လူငယ်တစ်ဦး၊ အာမလက်လူတစ်ဦး၏ ကျွန်ဖြစ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်သည် နာမကျန်းဖြစ်သောကြောင့် အကျွန်ုပ်၏သခင်သည် လွန်ခဲ့သော သုံးရက်က အကျွန်ုပ်ကို စွန့်ပစ်ခဲ့ပါ၏။

အကျွန်ုပ်တို့သည် ခေရသိလူတို့၏ နေဂက်ဒေသ၊ ယုဒပြည်နယ်နှင့် ကာလက်၏ နေဂက်ဒေသကို တိုက်ခိုက်၍ ဇိကလတ်မြို့ကို မီးရှို့ခဲ့ပါ၏” ဟု လျှောက်၏။

ဒါဝိဒ်က “ဤတိုက်ခိုက်သူအစုသို့ ငါ့ကို ပို့ဆောင်ပေးမည်လော” ဟု မေး၏။ ထိုသူက “အကျွန်ုပ်ကို မသတ်၊ အကျွန်ုပ်၏သခင်လက်သို့လည်း မအပ်ဟု ဘုရားသခင်ကို တိုင်တည်၍ အကျွန်ုပ်အား ကျိန်ဆိုပါလျှင် အရှင့်ကို ထိုသူတို့ထံသို့ ပို့ဆောင်ပါမည်” ဟု လျှောက်၏။

ထိုအီဂျစ်လူသည် ဒါဝိဒ်ကို ပို့ဆောင်လေရာ၊ သူတို့သည် ဖိလိတ္တိပြည်နှင့် ယုဒပြည်မှ သိမ်းယူခဲ့သော များပြားလှသည့် လက်ရပစ္စည်းများအတွက် စားသောက်ပျော်ပါးလျက် တစ်ပြည်လုံးအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေကြ၏။ ဒါဝိဒ်သည် မိုးသောက်ယံမှ နောက်တစ်နေ့ ညနေတိုင်အောင် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်လေ၏။ ကုလားအုတ်စီး၍ ထွက်ပြေးသော လူငယ်လေးရာမှတစ်ပါး အဘယ်သူမျှ မလွတ်မြောက်။ ဒါဝိဒ်သည် အာမလက်လူတို့ သိမ်းယူသွားသမျှကို ပြန်လည်ရရှိ၍ မိမိ၏မယားနှစ်ဦးကိုလည်း ကယ်ဆယ်လေ၏။ ငယ်သည်ဖြစ်စေ၊ ကြီးသည်ဖြစ်စေ၊ သားသမီးများ၊ လက်ရပစ္စည်းများ၊ သိမ်းယူသွားသမျှ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပျောက်ဆုံးဘဲ ဒါဝိဒ်သည် အလုံးစုံကို ပြန်လည်ဆောင်ယူခဲ့၏။ ဒါဝိဒ်သည် သိုးအုပ်နှင့် နွားအုပ်အားလုံးကို သိမ်းယူ၏။ သူ၏လူတို့သည် အခြားတိရစ္ဆာန်များရှေ့မှ ထိုတိရစ္ဆာန်တို့ကို မောင်းနှင်၍ “ဤသည်ကား ဒါဝိဒ်၏ လက်ရပစ္စည်းတည်း” ဟု ဆိုကြ၏။

ဒါဝိဒ်သည် မိမိနောက်သို့ မလိုက်နိုင်အောင် မောပန်းသဖြင့် ဗေသော်ချိုင့်ဝှမ်း၌ နေရစ်ခဲ့သော လူနှစ်ရာထံသို့ ရောက်လာ၏။ ထိုသူတို့သည် ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏လူတို့ကို ကြိုဆိုရန် ထွက်လာကြ၏။ ဒါဝိဒ်သည် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာစဉ် သူတို့ကို နှုတ်ဆက်၏။ သို့ရာတွင် ဒါဝိဒ်၏ နောက်လိုက်တို့အထဲမှ ဆိုးယုတ်၍ အသုံးမဝင်သော သူအပေါင်းတို့က “ဤသူတို့သည် ငါတို့နှင့်အတူ မလိုက်ခဲ့သောကြောင့် ပြန်လည်ရရှိသော လက်ရပစ္စည်းကို သူတို့အား မည်သို့မျှ မပေးဘဲ၊ လူတိုင်း၏ မယားနှင့်သားသမီးကိုသာ ပြန်ပေး၍ ခေါ်ဆောင်သွားစေကြကုန်အံ့” ဟု ဆိုကြ၏။

သို့ရာတွင် ဒါဝိဒ်က “ငါ့ညီအစ်ကိုတို့၊ ငါတို့၏ခမည်းတော် ငါတို့အား ပေးသနားတော်မူသောအရာနှင့် ဤသို့ မပြုကြနှင့်။ ကိုယ်တော်သည် ငါတို့ကို စောင့်ရှောက်တော်မူ၍ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် လာသောသူတို့ကို ငါတို့လက်သို့ အပ်တော်မူ၏။ ဤအမှု၌ သင်တို့စကားကို အဘယ်သူ နားထောင်မည်နည်း။ စစ်တိုက်ရန် သွားသောသူနှင့် ရိက္ခာများအနီး၌ စောင့်နေသောသူသည် တူညီစွာ ဝေစုခံရမည်” ဟု မိန့်ဆို၏။ ထိုနေ့မှစ၍ ဒါဝိဒ်သည် ထိုအမှုကို ဣသရေလအမျိုးအဖို့ စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်နှင့် ပညတ်အဖြစ် ပြဋ္ဌာန်းခဲ့ရာ ယနေ့တိုင်အောင် တည်လျက်ရှိ၏။

ဒါဝိဒ်သည် ဇိကလတ်မြို့သို့ ရောက်သောအခါ မိမိ၏မိတ်ဆွေများဖြစ်သော ယုဒအမျိုးသား အသက်ကြီးသူတို့ထံသို့ လက်ရပစ္စည်းအချို့ကို ပေးပို့၍ “ဤသည်ကား ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ရန်သူတို့ထံမှ ရရှိသော လက်ရပစ္စည်းထဲမှ သင်တို့အတွက် လက်ဆောင်ဖြစ်၏” ဟု ဆို၏။ ဗေသလမြို့၊ နေဂက်ဒေသ ရာမုတ်မြို့နှင့် ယတ္တိရမြို့၌ ရှိသောသူတို့ထံသို့လည်းကောင်း၊ အာရော်မြို့၊ ရှိဖမုတ်မြို့နှင့် ဧရှတေမောမြို့၌ ရှိသောသူတို့ထံသို့လည်းကောင်း၊ ရာခါလမြို့နှင့် ယေရမေလလူတို့၏မြို့များ၊ ကေနိလူတို့၏မြို့များ၌ ရှိသောသူတို့ထံသို့လည်းကောင်း၊ ဟောမာမြို့၊ ဗောရာရှန်မြို့နှင့် အာသက်မြို့၌ ရှိသောသူတို့ထံသို့လည်းကောင်း၊ ဟေဗြုန်မြို့နှင့် ဒါဝိဒ်နှင့်သူ၏လူတို့ လှည့်လည်သွားလာဖူးသော အရပ်ရှိသမျှ၌ ရှိသောသူတို့ထံသို့လည်းကောင်း ပေးပို့လေ၏။