1 சாமுவேல் 30

30 ¹தாவீதும் அவனுடைய மனிதர்களும் மூன்றாம் நாளிலே சிக்லாகுக்கு வந்து சேர்ந்தார்கள்; அமலேக்கியர் நெகேபின்மேலும் சிக்லாகின்மேலும் படையெடுத்து, அதைத் தாக்கி, தீக்கிரையாக்கியிருந்தார்கள், ²அதிலிருந்த ஸ்திரீகளையும், சிறியோர் பெரியோராகிய அனைவரையும் சிறைபிடித்துக்கொண்டு போனார்கள்; ஒருவரையும் கொல்லாமல், அவர்களை ஓட்டிக்கொண்டு தங்கள் வழியே போனார்கள். ³தாவீதும் அவனுடைய மனிதர்களும் நகரத்துக்கு வந்தபோது, அது தீக்கிரையாகியிருந்தது—அவர்களுடைய மனைவிகளும், குமாரரும், குமாரத்திகளும் சிறைபிடிக்கப்பட்டிருந்தார்கள். ⁴அப்பொழுது தாவீதும் அவனோடிருந்த ஜனங்களும் அழுவதற்குத் தங்களில் பெலனில்லாமல் போகும்வரைக்கும் சத்தமிட்டு அழுதார்கள். ⁵தாவீதின் இரண்டு மனைவிகளாகிய யெஸ்ரயேல் ஊராளாகிய அகிநோகாமும், கர்மேல் ஊராளாகிய நாபாலின் விதவையாகிய அபிகாயிலும் சிறைபிடிக்கப்பட்டிருந்தார்கள். ⁶தாவீது மிகவும் நெருக்கப்பட்டான்—ஒவ்வொருவனும் தன் குமாரர்பேரிலும் தன் குமாரத்திகள்பேரிலும் மனங்கசந்திருந்தபடியால், ஜனங்கள் அவனைக் கல்லெறிந்து கொல்லவேண்டும் என்று பேசினார்கள்; ஆனாலும் தாவீது எங்கள் பிதாவுக்குள் தன்னைத் திடப்படுத்திக்கொண்டான்.

⁷தாவீது அகிமெலேக்கின் குமாரனாகிய அபியத்தார் என்னும் ஆசாரியனை நோக்கி, “ஏபோத்தை என்னிடத்தில் கொண்டுவா” என்றான்; அபியத்தார் ஏபோத்தைத் தாவீதினிடத்தில் கொண்டுவந்தான்.

⁸தாவீது எங்கள் பிதாவை நோக்கி, “இந்தக் கொள்ளையர் கூட்டத்தைப் பின்தொடர்ந்து போவேனா? அவர்களைப் பிடிப்பேனா?” என்று விசாரித்தான். அதற்கு அவர், “பின்தொடர்ந்து போ; நிச்சயமாய் அவர்களைப் பிடித்து, எல்லாரையும் விடுவித்துக்கொள்வாய்” என்றார்.

⁹அப்பொழுது தாவீதும் அவனோடிருந்த அறுநூறுபேரும் பேசோர் என்னும் ஆற்றங்கரைமட்டும் வந்தார்கள்; அங்கே சிலர் பின்னாக நின்றுவிட்டார்கள். ¹⁰தாவீது நானூறுபேரோடே பின்தொடர்ந்து போனான்; பேசோர் ஆற்றைக் கடக்கமுடியாத அளவுக்கு களைத்துப்போன இருநூறுபேர் பின்னாக நின்றுவிட்டார்கள். ¹¹வெளியிலே ஒரு எகிப்தியனை அவர்கள் கண்டு, அவனைத் தாவீதினிடத்தில் கொண்டுவந்து, அவனுக்கு அப்பமும் தண்ணீரும் கொடுத்தார்கள். ¹²அத்திப்பழ அடையின் ஒரு துண்டையும், இரண்டு திராட்சப்பழக் குலைகளையும் அவனுக்குக் கொடுத்தார்கள்; அவன் சாப்பிட்டபோது, அவனுக்குப் பெலன் திரும்பிவந்தது—அவன் மூன்று பகலும் மூன்று இரவும் அப்பம் சாப்பிடாமலும் தண்ணீர் குடிக்காமலும் இருந்தான். ¹³தாவீது அவனை நோக்கி, “நீ யாருடையவன்? எங்கேயிருந்து வந்தாய்?” என்று கேட்டான். அதற்கு அவன், “நான் எகிப்திய வாலிபன், ஒரு அமலேக்கியனுடைய அடிமை; மூன்று நாளைக்குமுன்னே நான் வியாதிப்பட்டபோது, என் எஜமான் என்னைக் கைவிட்டுவிட்டான்.

¹⁴நாங்கள் கிரேத்தியருடைய நெகேபின்மேலும், யூதாவுக்குரிய நாட்டின்மேலும், காலேபுடைய நெகேபின்மேலும் படையெடுத்து, சிக்லாகைத் தீக்கிரையாக்கினோம்” என்றான்.

¹⁵தாவீது அவனை நோக்கி, “நீ இந்தக் கொள்ளையர் கூட்டத்தண்டைக்கு என்னை அழைத்துக்கொண்டு போவாயா?” என்றான். அதற்கு அவன், “நீர் என்னைக் கொல்லாமலும், என் எஜமான் கையில் என்னை ஒப்புக்கொடாமலும் இருப்பேன் என்று தேவன்பேரில் எனக்கு ஆணையிட்டால், உம்மை அவர்களிடத்துக்கு அழைத்துக்கொண்டு போவேன்” என்றான்.

¹⁶அவன் தாவீதைக் கூட்டிக்கொண்டு போனான்; இதோ, அவர்கள் பெலிஸ்தருடைய தேசத்திலும் யூதாவுடைய தேசத்திலும் கொள்ளையிட்ட மிகுதியான பொருள்களினிமித்தம் புசித்துக் குடித்துக் கொண்டாடி, தேசமெங்கும் பரவியிருந்தார்கள். ¹⁷தாவீது அவர்களை மாலைமயங்கும் நேரமுதல் மறுநாள் சாயங்காலமட்டும் முறிய அடித்தான்; ஒட்டகங்கள்மேல் ஏறி ஓடிப்போன நானூறு வாலிபரைத்தவிர, வேறொருவனும் தப்பவில்லை. ¹⁸அமலேக்கியர் எடுத்துக்கொண்டுபோன எல்லாவற்றையும் தாவீது திரும்பப் பெற்றுக்கொண்டான்; தன் இரண்டு மனைவிகளையும் தாவீது விடுவித்துக்கொண்டான். ¹⁹சிறியதும் பெரியதும், குமாரரும் குமாரத்திகளும், கொள்ளைப்பொருளும், அவர்கள் எடுத்துக்கொண்டுபோன மற்ற யாதொன்றும் ஒன்றும் குறையாமல் இருந்தது—எல்லாவற்றையும் தாவீது திரும்பக் கொண்டுவந்தான். ²⁰தாவீது எல்லா ஆடுமாடுகளையும் பிடித்துக்கொண்டான்; அவனுடைய மனிதர் அவைகளை மற்ற மிருகஜீவன்களுக்கு முன்னாக ஓட்டிக்கொண்டுபோய், “இது தாவீதின் கொள்ளைப்பொருள்” என்றார்கள்.

²¹தாவீதைப் பின்தொடர முடியாத அளவுக்குக் களைத்துப்போய், பேசோர் ஆற்றங்கரையில் தங்கவைக்கப்பட்டிருந்த இருநூறுபேரிடத்தில் தாவீது வந்தான்; அவர்கள் தாவீதுக்கும் அவனோடிருந்த ஜனங்களுக்கும் எதிர்கொண்டுவந்தார்கள்; தாவீது சமீபித்தபோது அவர்களுக்கு வாழ்த்துதல் சொன்னான். ²²ஆனாலும் தாவீதோடே போய்வந்த மனிதரில் பொல்லாதவர்களும் நீசருமான எல்லாரும், “இவர்கள் எங்களோடேகூட வராதபடியால், நாங்கள் திரும்பப் பெற்றுக்கொண்ட கொள்ளைப்பொருளில் இவர்களுக்கு ஒன்றும் கொடோம்; அவனவனுடைய மனைவியையும் பிள்ளைகளையும் மாத்திரம் அழைத்துக்கொண்டு போகக்கடவர்கள்” என்றார்கள்.

²³அதற்குத் தாவீது, “என் சகோதரரே, எங்கள் பிதா நமக்குக் கொடுத்ததை இப்படிச் செய்யவேண்டாம்; அவர் நம்மைக் காப்பாற்றி, நமக்கு விரோதமாய் வந்த கொள்ளையர் கூட்டத்தை நம்முடைய கையில் ஒப்புக்கொடுத்தார். ²⁴இந்தக் காரியத்தில் உங்கள் சொல்லைக் கேட்பவன் யார்? யுத்தத்துக்குப் போகிறவனுடைய பங்கு எப்படியோ, அப்படியே தளவாடங்களண்டையிலே தங்கியிருக்கிறவனுடைய பங்கும் இருக்கும்; சரிசமமாய்ப் பங்கிட்டுக்கொள்ளவேண்டும்” என்றான். ²⁵அந்நாள்முதல் அது இஸ்ரவேலுக்குள் இந்நாள்வரைக்கும் நிலைத்திருக்கும் கட்டளையாகவும் நியாயமாகவும் தாவீது ஏற்படுத்தினான்.

²⁶தாவீது சிக்லாகுக்கு வந்தபோது, தன் சிநேகிதராகிய யூதாவின் மூப்பர்களுக்குக் கொள்ளைப்பொருளில் சிலவற்றை அனுப்பி, “இதோ, எங்கள் பிதாவின் சத்துருக்களிடத்திலிருந்து பெற்ற கொள்ளையிலே உங்களுக்கு உண்டாகும்படி ஒரு காணிக்கை” என்று சொல்லச்சொன்னான். ²⁷பெத்தேலில் இருந்தவர்களுக்கும், தெற்கே ராமோத்தில் இருந்தவர்களுக்கும், யாத்தீரில் இருந்தவர்களுக்கும்; ²⁸ஆரோவேரில் இருந்தவர்களுக்கும், சிப்மோத்தில் இருந்தவர்களுக்கும், எஸ்தேமோவாவில் இருந்தவர்களுக்கும்; ²⁹ராகாலில் இருந்தவர்களுக்கும், யெராமியேலருடைய பட்டணங்களில் இருந்தவர்களுக்கும், கேனியருடைய பட்டணங்களில் இருந்தவர்களுக்கும்; ³⁰ஓர்மாவில் இருந்தவர்களுக்கும், போராசானில் இருந்தவர்களுக்கும், ஆத்தாகில் இருந்தவர்களுக்கும்; ³¹எப்ரோனில் இருந்தவர்களுக்கும், தாவீதும் அவனுடைய மனிதர்களும் சுற்றித்திரிந்த எல்லா இடங்களில் இருந்தவர்களுக்கும் அதை அனுப்பினான்.