હવે છપાયેલી
પુસ્તક

સિકલાગ પર હુમલો અને પરિવારોને બંદી બનાવ્યા

દાઉદ સિકલાગ પાછો આવે છે ત્યારે નગર બળી ગયેલું છે, દરેક કુટુંબને બંદી બનાવીને લઈ જવાયું છે, અને તેના પોતાના માણસો તેને પથ્થરે મારવાની વાત કરે છે; તે આપણા પિતામાં પોતાને દૃઢ કરે છે. ભૂખે મરતો એક મિસરી દાસ તેને હુમલાખોરો સુધી લઈ જાય છે. બધું પાછું મળે છે, અને પાછળ રહેલા થાકેલા માણસોને પણ સરખો ભાગ મળે છે.

અધ્યાય 30.

દાઉદ અને તેના માણસો ત્રીજા દિવસે સિકલાગ પહોંચ્યા; અમાલેકીઓએ નેગેબ તથા સિકલાગ પર હુમલો કર્યો હતો, તેના પર ચડાઈ કરીને તેને આગથી બાળી નાખ્યું હતું, અને ત્યાંની સ્ત્રીઓને તથા નાનામોટા સૌને બંદી બનાવ્યાં; કોઈને મારી નાખ્યું નહિ, પણ તેમને હાંકી જઈને પોતાને માર્ગે ચાલ્યા ગયા. દાઉદ અને તેના માણસો નગરે પહોંચ્યા, તો તે આગથી બળી ગયું હતું—પત્નીઓ, પુત્રો તથા પુત્રીઓ બંદી બનાવાયાં હતાં. દાઉદ તથા તેની સાથેના લોકો મોટેથી રડવા લાગ્યા, ત્યાં સુધી કે રડવાની શક્તિ પણ તેમનામાં રહી નહિ. દાઉદની બે પત્નીઓ પણ બંદી બનાવાઈ હતી—યિઝ્રએલની અહીનોઆમ તથા કાર્મેલના નાબાલની વિધવા અબિગાઈલ. દાઉદ ભારે સંકટમાં આવી પડ્યો—લોકો તેને પથ્થરે મારવાની વાત કરતા હતા, કેમ કે દરેક જણ પોતાના પુત્રો તથા પુત્રીઓને લીધે દુઃખી હતો—પણ દાઉદે આપણા પિતામાં પોતાને બળવાન કર્યો.

દાઉદે અહીમેલેખના પુત્ર અબ્યાથાર યાજકને કહ્યું, “મારી પાસે એફોદ લાવ.” અબ્યાથારે દાઉદ પાસે એફોદ લાવ્યો.

દાઉદે આપણા પિતાને પૂછ્યું, “શું હું આ હુમલાખોરોની પાછળ પડું? શું હું તેમને પકડી પાડીશ?” પિતાએ કહ્યું, “પાછળ પડ. તું તેમને નિશ્ચે પકડી પાડીશ અને સૌને છોડાવી લઈશ.”

તેથી દાઉદ તથા તેના ૬૦૦ માણસો બસોરના નાળા પાસે આવ્યા, જ્યાં કેટલાક પાછળ રહી ગયા. દાઉદે ૪૦૦ માણસો સાથે પીછો કર્યો; ૨૦૦ જણ પાછળ રહી ગયા, કેમ કે તેઓ એટલા થાકી ગયા હતા કે બસોરનું નાળું ઓળંગી શક્યા નહિ. તેમને ખેતરમાં એક મિસરી માણસ મળ્યો; તેને દાઉદ પાસે લાવ્યા અને તેને રોટલી તથા પાણી આપ્યાં. તેમણે તેને અંજીરની પાપડીનો ટુકડો તથા દ્રાક્ષની બે લૂમો આપી. તે ખાધા પછી તેનામાં શક્તિ પાછી આવી—કેમ કે ત્રણ દિવસ અને ત્રણ રાત સુધી તેણે રોટલી ખાધી નહોતી કે પાણી પીધું નહોતું. દાઉદે પૂછ્યું, “તું કોનો છે? ક્યાંનો છે?” તેણે કહ્યું, “હું મિસરી જુવાન છું, એક અમાલેકીનો ગુલામ છું. ત્રણ દિવસ પહેલાં મારા માલિકે મને તજી દીધો, કેમ કે હું માંદો પડ્યો હતો.

અમે કરેથીઓના નેગેબ પર, યહૂદાના પ્રદેશ પર તથા કાલેબના નેગેબ પર હુમલો કર્યો, અને સિકલાગને આગથી બાળી નાખ્યું.”

દાઉદે પૂછ્યું, “શું તું મને આ હુમલાખોર ટોળી પાસે લઈ જઈશ?” તેણે કહ્યું, “ઈશ્વરના સમ ખાઈને મને વચન આપ કે તું મને મારી નાખશે નહિ, કે મારા માલિકના હાથમાં મને સોંપશે નહિ, તો હું તને તેમની પાસે લઈ જઈશ.”

તે મિસરીએ દાઉદને નીચે લઈ ગયો, ને જુઓ, તેઓ આખી ભૂમિ પર ફેલાઈને ખાતા, પીતા ને આનંદ કરતા હતા, કેમ કે પલિસ્તીઓના તથા યહૂદાના દેશમાંથી તેમણે પુષ્કળ લૂંટ મેળવી હતી. દાઉદે સંધ્યાકાળથી બીજા દિવસની સાંજ સુધી તેમને માર્યા; ફક્ત ૪૦૦ જુવાનો જે ઊંટ પર સવાર થઈને નાસી ગયા તેઓ જ બચ્યા. અમાલેકીઓએ જે કંઈ લઈ લીધું હતું તે બધું દાઉદે પાછું મેળવ્યું, અને પોતાની બે પત્નીઓને તેણે છોડાવી. કંઈ ખોવાયું નહિ—નાનું કે મોટું, પુત્રો કે પુત્રીઓ, લૂંટ કે લઈ ગયેલી બીજી કોઈ વસ્તુ—એ બધું દાઉદ પાછું લઈ આવ્યો. દાઉદે સર્વ ઘેટાંબકરાં તથા ઢોર લીધાં; તેના માણસો બીજાં જાનવરોની આગળ એ હાંકી ગયા, ને કહેવા લાગ્યા, “આ દાઉદની લૂંટ છે.”

દાઉદ એ ૨૦૦ માણસો પાસે આવ્યો, જેઓ એટલા થાકી ગયા હતા કે તેની પાછળ જઈ શક્યા નહોતા ને બસોરના નાળા પાસે રહી ગયા હતા. તેઓ દાઉદને તથા તેની સાથેના લોકોને મળવા બહાર આવ્યા; દાઉદે પાસે આવીને તેમની ખબરઅંતર પૂછી. પણ દાઉદની સાથેના સર્વ દુષ્ટ તથા નકામા માણસો બોલ્યા, “તેઓ અમારી સાથે આવ્યા નહોતા, માટે પાછી મેળવેલી લૂંટમાંથી અમે તેમને કંઈ આપીશું નહિ—ફક્ત દરેકની પત્ની તથા બાળકો, એ લઈને તેઓ ચાલ્યા જાય.”

પણ દાઉદે કહ્યું, “મારા ભાઈઓ, આપણા પિતાએ આપણને જે આપ્યું છે તેની સાથે આવું ન કરો. તેમણે આપણું રક્ષણ કર્યું અને આપણી સામે આવેલા હુમલાખોરોને આપણા હાથમાં સોંપી દીધા. આ બાબતમાં તમારું કોણ સાંભળશે? કેમ કે જે યુદ્ધમાં જાય છે તેનો તથા જે સામાનની પાસે રહે છે તેનો ભાગ સરખો જ છે.” તે દિવસથી દાઉદે એને ઇઝરાયલ માટે કાનૂન તથા નિયમ ઠરાવ્યો, જે આજ સુધી ચાલુ છે.

જ્યારે દાઉદ સિકલાગ પહોંચ્યો, ત્યારે તેણે યહૂદાના વડીલોને, પોતાના મિત્રોને, લૂંટમાંથી મોકલ્યું, ને કહ્યું, “આપણા પિતાના શત્રુઓની લૂંટમાંથી તમારે માટે ભેટ.” તેણે બેથેલમાંના, નેગેબના રામોથમાંના તથા યાત્તીરમાંના લોકોને એ મોકલ્યું; અરોએરમાંના, સિફ્મોથમાંના તથા એશ્તમોઆમાંના લોકોને; રાખાલમાંના, યરાહમએલીઓનાં નગરોમાંના તથા કેનીઓનાં નગરોમાંના લોકોને; હોર્માહમાંના, બોર-આશાનમાંના તથા અથાખમાંના લોકોને; તથા હેબ્રોનમાંના લોકોને તથા જે સર્વ સ્થળોએ દાઉદ અને તેના માણસો ફર્યા હતા ત્યાંના લોકોને.