Bi Bereketa Bav Şandin Mal
Eşîrên rojhilat bi pesindariyê diçin malê, paşê li ber Urdunê gorîgeheke mezin ava dikin. Mayîna Îsraêl ji bo şer berhev dibe berî ku bipirse çima. Bersiv wê aram dike: ne ji bo gorî, lê wekî şahidekê ji Bavê wan re, da ku tu caran ji zarokên wan re neyê gotin ku para wan tuneye.
22 1Paşê Yêşûa Rûbenî, Gadî û nîv-eşîra Menaşe gazî kir, 2û ji wan re got: “We her tişta ku Mûsayê xulamê Bavê me emir da we hemû pêk anî, û hûn di her tişta ku min emir da we de guhdariya dengê min kirin. 3Van rojên gelek, heta îro, we birayên xwe bernedan, lê we erka emrê Bavê xwe parast. 4Niha Bavê we, wek ku soz dabû, birayên we rihet kirin. Loma vegerin konên xwe, erda ku xwediyê wê ne, ya ku Mûsayê xulamê Bavê me li wî aliyê Urdunê da we. 5Lê baş hay ji xwe hebin ku emir û şerîeta ku Mûsayê xulamê Bavê me emir da we pêk bînin: ji Bavê xwe hez bikin, di hemû rêyên wî de bimeşin, emrên wî biparêzin, bi wî ve bizeliqin û bi hemû dilê xwe û hemû canê xwe xizmeta wî bikin.”
6Paşê Yêşûa ew pîroz kirin û ew verêkirin, û ew çûn konên xwe. 7Mûsa li Başanê ji nîv-eşîra Menaşe re milkek dabû; ji nîvê din re Yêşûa li aliyê rojavayê Urdunê li cem birayên wan milkek da. Gava Yêşûa ew şandin malê, li konên wan, ew pîroz kirin. 8Wî ji wan re got: “Bi dewlemendiyeke mezin vegerin malê—bi heywanên pir, zîv, zêr, tûnc, hesin û cilên gelek. Talana ji dijminên xwe li gel birayên xwe par bikin.”
Gorîgehek ji bo Şahidiya Bavê Wan
9Paşê Rûben, Gad û nîv-eşîra Menaşe ji cem Îsraêliyan li Şîlo ya li Kenanê vegeriyan, ber bi Gîleadê, milkê xwe, ya ku bi fermana Bavê me ya bi destê Mûsa xwedî lê bûbûn. 10Gava gihîştin herêma Urdunê ya li Kenanê, Rûbenî, Gadî û nîv-eşîra Menaşe li wir li ber Urdunê gorîgehek ava kirin—gorîgehek bi mezinahiya xwe balkêş. 11Îsraêliyan bihîst: “Va ye, Rûbenî, Gadî û nîv-eşîra Menaşe li beramberî Kenanê, li herêma Urdunê, li aliyê Îsraêlê gorîgehek ava kirine.” 12Gava gelê Îsraêlê bihîst, hemû civîna gelê Îsraêlê li Şîlo kom bûn da ku li dijî wan şer bikin. 13Îsraêliyan Pînehasê kurê Elezarê kahîn şand ba Rûbenî, Gadî û nîv-eşîra Menaşe ya li Gîleadê, 14û bi wî re deh serok, ji her eşîra Îsraêlê ji her mala bav yek, her yek serokê mala bav di nav malbatên Îsraêlê de. 15Ew hatin ba Rûbenî, Gadî û nîv-eşîra Menaşe li welatê Gîleadê û ji wan re gotin: 16“Hemû civîna Bavê me dipirse: ‘Ev çi xayîntî ye li dijî Bavê me, Xwedayê Îsraêl—ku îro hûn ji peyrewiya wî vedigerin, ku îro hûn ji xwe re gorîgehek ava dikin da ku serî li wî rakin? 17Ma gunehê Peorê ji me re têrê nekir? Me heta îro xwe jê pak nekiriye, her çend belayek li civîna Bavê me ket, 18ku divê hûn îro ji peyrewiya Bavê me vegerin? Heke îro hûn serî li wî rakin, sibê ewê li hemû civîna Îsraêlê hêrs bibe. 19Lê heke erda milkê we bipîs e, hingê derbasî erda milkê Bavê me bibin, ya ku konê wî yê pîroz lê dirûne, û di nav me de milkê xwe bistînin. Tenê serî li Bavê me ranekin, û me jî bi xwe re nexin nav serîrakirinê, bi avakirina gorîgehekê ji xwe re ji bilî gorîgeha Bavê me. 20Ma Axanê kurê Zerah bi tiştên terxankirî re bêbextî nekir, û hêrs neanî ser hemû civata Îsraêlê? Ew ne tenê kesê ku ji ber wî sûcî mir.’”
21Rûbenî, Gadî û nîv-eşîra Menaşe bersiva serokên malbatên Îsraêlê dan: 22“Yê Karîndar, Bavê me! Yê Karîndar, Bavê me! Ew dizane, û bila Îsraêl bi xwe jî bizane! Heke bi serîrakirin an bi bêbextiyê li dijî Bavê me be, îro me nehêlin, 23ku me ji xwe re gorîgehek ava kir da ku ji peyrewiya Bavê me vegerin, an jî ku li ser wê gorîyên şewitandî, gorîyên dexl an gorîyên aştiyê pêşkêş bikin—bila Bavê me bi xwe hesabê me bipirse!
24Berevajî, me ev ji tirsê kir, ku rojekê zarokên we belkî ji zarokên me re bibêjin: ‘Têkiliya we bi Bavê me, Xwedayê Îsraêl re çi ye? 25Çimkî Bavê me Urdun kir sînor di navbera me û we de, Rûbenî û Gadî—we tu par di wî de tuneye.’ Wisa zarokên we dibe ku pêşiya zarokên me bigirin ku Bavê me nehebînin. a a v25 Tirsa herî kûr a eşîrên rojhilatî ne li ser erdê bû lê li ser aîdbûnê bû—ku rojekê ji zarokên wan re bê gotin ku wan di Bav de tu par nîne. Hemû nakokî bi rastî li ser kê hîn jî aîdî wî ye.
26Loma me got: ‘Em ji xwe re gorîgehek ava bikin, ne ji bo gorîya şewitandî û ne ji bo qurbanê, 27lê şahidek di navbera me û we de, û di navbera nifşên me yên piştî me de, ku em li ber Bavê me xizmeta wî bi gorîyên şewitandî, qurban û gorîyên aştiyê dikin—da ku zarokên we rojekê ji zarokên me re nebêjin: “We di Bavê me de tu par tuneye.”’
28Me fikirî: heke rojekê ji me re an ji nifşên me yên pêş re vê bibêjin, emê bersivê bidin: ‘Li nimûneya gorîgeha Bavê me ya ku bav û kalên me çêkirin binêrin—ne ji bo gorîya şewitandî an qurbanê, lê şahidek di navbera me û we de.’
29Em tu caran serî li Bavê me ranakin an îro ji peyrewiya wî venagerin, bi avakirina gorîgehekê ji bo gorîyên şewitandî, gorîyên dexl an qurban, ji bilî gorîgeha Bavê me ya li ber konê wî!”
30Gava Pînehasê kahîn, serokên civatê û serokên malbatên Îsraêlê yên ku bi wî re bûn, bihîstin ka Rûbenî, Gadî û Menaşiyan çi gotin, ew kêfxweş bûn. 31Pînehasê kurê Elezarê kahîn ji Rûbenî, Gadî û Menaşiyan re got: “Îro em dizanin ku Bavê me di nav me de ye, çimkî we bi vî awayî xayîntî li wî nekir. Niha we gelê Îsraêlê ji destê Bavê me rizgar kir.” 32Pînehasê kurê Elezarê kahîn û serok, Rûbenî û Gadî li Gîleadê hiştin û vegeriyan Kenanê, ba Îsraêlê, û haya wan jê re anîn. 33Ev xeber Îsraêliyan kêfxweş kir, û Îsraêliyan Bavê me pîroz kir û dev ji çûna şer li dijî wan berdan, da ku erda ku Rûbenî û Gadî lê dijiyan hilweşînin. 34Rûbenî û Gadî navê gorîgehê kirin Şahid, çimkî wan got: “Ew şahidek e di navbera me de ku Bavê me Xwedê ye.”
