د پلار په برکت سره کور ته لېږلے شول
ختیځې قبیلې په ستاینې سره کور ته ستنېږي، بیا د اردن تر څنګ یوه لویه قربانګاه جوړوي. د اسرائیل پاتې خلک مخکې له دې چې پوښتنه وکړي، د جګړې لپاره راټولېږي. ځواب یې کشاله هواروي: دا د قربانۍ لپاره نه، بلکې د دوی پلار ته د شاهدۍ لپاره ده، څو د دوی اولادونو ته هېڅکله ونه ویل شي چې دوی پکې برخه نه لري.
22 1بيا يشوع روبينيان، جديان او د منسى نيمه قبيله راوغوښتل، 2او هغوئ ته يې ووئيل چې، ”زمونږ د پلار خادم موسىٰ چې تاسو ته څۀ حُکم کړے وو، تاسو هغه ټول ساتلى دى، او څۀ چې ما تاسو ته حُکم کړے وو، په هغه ټولو کښې مو زما خبره منلې ده. 3تاسو په دغو ډېرو ورځو کښې تر دې نن ورځې پورې خپل وروڼه نۀ دى پرېښى، بلکې د خپل پلار د حُکم ذمهدارى مو ساتلې ده. 4اوس ستاسو پلار، لکه څنګه چې يې لوظ کړے وو، ستاسو وروڼو ته آرام ورکړے دے. نو خپلو خېمو ته راوګرځئ، هغه مُلک ته چې ستاسو ملکيت دے، کوم چې زمونږ د پلار خادم موسىٰ د اُردن په هغه غاړه تاسو ته درکړے وو. 5خو ډېر احتياط وکړئ چې هغه حُکم او شريعت ته عمل وکړئ کوم چې زمونږ د پلار خادم موسىٰ تاسو ته حُکم کړے وو: چې له خپل پلار سره مينه وکړئ، د هغۀ په ټولو لارو باندې وګرځئ، د هغۀ حُکمونه وساتئ، له هغۀ سره ونښلئ، او په خپل ټول زړۀ او په خپل ټول روح سره د هغۀ عبادت وکړئ.“
6بيا يشوع هغوئ ته برکت ورکړو او هغوئ يې ولېږل، او هغوئ خپلو خېمو ته لاړل. 7موسىٰ د منسى نيمې قبيلې ته په بشان کښې ملکيت ورکړے وو؛ خو بلې نيمې قبيلې ته يشوع د اُردن په لوېديځ کښې د هغوئ د وروڼو سره ملکيت ورکړو. کله چې يشوع هغوئ کور ته، خپلو خېمو ته ولېږل، نو هغۀ ته برکت ورکړو. 8هغۀ ورته ووئيل چې، ”ډېرې دولت سره خپلو کورونو ته لاړ شئ — ډېر مال، سپين زر، سرۀ زر، پيتل، اوسپنه او ډېرې جامې. د خپلو دُښمنانو لوټ مال د خپلو وروڼو سره شريک کړئ.“
د خپل پلار د ګواهۍ دپاره يوه قربانګاه
9بيا روبين، جد او د منسى نيمه قبيله د اِسرائيليانو نه چې په کنعان کښې په شيلوه کښې وُو، بېله شوه او خپل ملکيت جلعاد ته راوګرځېدل، چې د موسىٰ په وسيله د زمونږ پلار په حُکم هلته مېشته شوى وُو. 10کله چې هغوئ په کنعان کښې د اُردن علاقې ته ورسېدل، نو روبينيانو، جديانو او د منسى نيمې قبيلې هلته د اُردن په غاړه يوه قربانګاه جوړه کړه — يوه داسې قربانګاه چې په اندازه کښې لويه او عاليشانه وه. 11اِسرائيليانو واورېدل چې، ”ګورئ، روبينيانو، جديانو او د منسى نيمې قبيلې د کنعان په مخکښې، د اُردن په علاقه کښې، د اِسرائيل په غاړه يوه قربانګاه جوړه کړې ده.“ 12کله چې د اِسرائيل خلقو دا واورېدل، نو د اِسرائيل د خلقو ټول جماعت په شيلوه کښې راغونډ شو چې له هغوئ سره جنګ وکړى. 13اِسرائيليانو د اِلعزر کاهن زوئ فينحاس روبينيانو، جديانو او د منسى نيمې قبيلې ته جلعاد ته ولېږلو، 14او د هغۀ سره لس مشران، د اِسرائيل د هرې قبيلې نه، د خپل آبائى کور نه يو يو، چې هر يو د اِسرائيل د کورنيو په مينځ کښې د خپل آبائى کور سر وو. 15هغوئ د جلعاد په مُلک کښې روبينيانو، جديانو او د منسى نيمې قبيلې ته راغلل او هغوئ ته يې ووئيل، 16”د زمونږ پلار ټول جماعت پوښتنه کوى چې، ’دا د زمونږ پلار، د اِسرائيل د خُدائ پاک په خلاف څۀ بېوفايى ده — چې تاسو نن د هغۀ د پيروۍ نه اوړئ، او د هغۀ په خلاف بغاوت کولو دپاره نن ځان ته يوه قربانګاه جوړوئ؟ 17آيا د فغور ګناه زمونږ دپاره کافى نۀ وه؟ تر نن ورځې پورې مونږ ځان له هغې نه نۀ دے پاک کړے، اګر چې د زمونږ پلار په جماعت باندې يوه وبا راغلې وه، 18چې تاسو بايد نن د زمونږ پلار د پيروۍ نه واوړئ؟ کۀ تاسو نن د هغۀ په خلاف بغاوت وکړئ، نو سبا به هغه د اِسرائيل په ټول جماعت باندې قهرجن شى. 19خو کۀ ستاسو د ملکيت مُلک ناپاک وى، نو د زمونږ پلار د ملکيت مُلک ته راواوړئ، چرته چې د هغۀ خېمه اوسيږى، او زمونږ په مينځ کښې ملکيت ونيسئ. خو د زمونږ پلار په خلاف بغاوت مۀ کوئ، او د زمونږ پلار د قربانګاه نه علاوه ځان ته بله قربانګاه جوړولو سره مونږ هم د ځان سره بغاوت ته مۀ کاږئ. 20آيا د زِرح زوئ عخن د وقف شوو شيانو سره بېوفايى ونۀ کړه، او د اِسرائيل په ټولې قوم باندې قهر رانۀ غے؟ هغه يوازې يو کس نۀ وو چې د هغې ګناه په سبب مړ شو.‘“
21روبينيانو، جديانو او د منسى نيمې قبيلې د اِسرائيل د کورنيو سرانو ته جواب ورکړو. 22”قادرِ مُطلق، زمونږ پلار! قادرِ مُطلق، زمونږ پلار! هغه پوهيږى، او دې اِسرائيل خپله هم پوه شى! کۀ دا بغاوت وى يا د زمونږ پلار په خلاف بېوفايى وى، نو نن مونږ مۀ بخښئ، 23چې مونږ د زمونږ پلار د پيروۍ نه اوړېدو دپاره ځان ته قربانګاه جوړه کړې ده، يا پرې سوزونکى، د دانو او د سلامتۍ قربانۍ وړاندې کولو دپاره — نو دې زمونږ پلار خپله مونږ ته حساب وکړى!
24بلکې مونږ دا کار د دې وېرې نه وکړو چې کۀ کله ستاسو بچى زمونږ بچو ته ووائى چې، ’ستاسو د زمونږ پلار، د اِسرائيل د خُدائ پاک سره څۀ تعلق دے؟ 25ځکه چې زمونږ پلار اُردن زمونږ او ستاسو په مينځ کښې يوه سرحد جوړ کړو، اے روبينيانو او جديانو — تاسو په هغۀ کښې هيڅ حصه نۀ لرئ.‘ نو ستاسو بچى به زمونږ بچى د زمونږ پلار د عبادت نه منع کړى. a a v25 د ختيځو قبيلو ترټولو ژوره وېره د مُلک په حقله نۀ وه بلکې د تعلق په حقله وه — چې يوه ورځ به د هغوئ بچو ته وئيلے شى چې هغوئ په پلار کښې هيڅ حصه نۀ لرى. دا ټوله شخړه په حقيقت کښې د دې په حقله ده چې اوس هم څوک د هغۀ دى.
26ځکه نو مونږ ووئيل چې، ’راځئ چې ځان ته يوه قربانګاه جوړه کړو، نۀ د سوزونکى قربانۍ دپاره او نۀ د ذبح دپاره، 27بلکې زمونږ او ستاسو او زمونږ د هغو نسلونو په مينځ کښې چې زمونږ نه پس راځى، يوه ګواهى وى، چې مونږ د زمونږ پلار د مخکښې د هغۀ عبادت په سوزونکو قربانيو، ذبحو او د سلامتۍ قربانيو سره کوو — دې دپاره چې ستاسو بچى زمونږ بچو ته کله ونۀ وائى چې، ”تاسو د زمونږ پلار په خلاف هيڅ حصه نۀ لرئ.“‘
28مونږ فکر وکړو چې: کۀ هغوئ کله مونږ ته يا زمونږ راتلونکو نسلونو ته دا ووائى، نو مونږ به جواب ورکړو چې، ’د زمونږ پلار د هغې قربانګاه نمونه وګورئ چې زمونږ آبا و اجدادو جوړه کړې وه — نۀ د سوزونکى قربانۍ دپاره او نۀ د ذبح دپاره، بلکې زمونږ او ستاسو په مينځ کښې يوه ګواهى.‘
29مونږ به هيڅکله د زمونږ پلار په خلاف بغاوت ونۀ کړو، او نۀ به د سوزونکو قربانيو، د دانو د قربانيو يا د ذبحو دپاره د زمونږ پلار د قربانګاه نه علاوه، د هغۀ د مسکن د مخکښې يوه قربانګاه جوړولو سره نن د هغۀ د پيروۍ نه واوړو!“
30کله چې فينحاس کاهن، د قوم مشرانو، او د اِسرائيل د کورنيو سرانو چې د هغۀ سره وُو، هغه خبرې واورېدلې چې روبينيانو، جديانو او منسيانو وکړې، نو هغوئ خوشحاله شول. 31د اِلعزر کاهن زوئ فينحاس روبينيانو، جديانو او منسيانو ته ووئيل چې، ”نن مونږ پوه شو چې زمونږ پلار زمونږ په مينځ کښې دے، ځکه چې تاسو په دې طريقه د هغۀ سره بېوفايى نۀ ده کړې. نو اوس تاسو د اِسرائيل خلق د زمونږ پلار له لاس نه بچ کړل.“ 32د اِلعزر کاهن زوئ فينحاس، او مشران، روبينيان او جديان په جلعاد کښې پرېښودل او کنعان ته، اِسرائيل ته راوګرځېدل، او هغوئ ته يې خبر ورکړو. 33دا خبر د اِسرائيليانو زړۀ ته ښۀ ولګېدو، او اِسرائيليانو زمونږ پلار ته برکت ووايو او د هغوئ په خلاف د جنګ تلو خيال يې پرېښودو چې هغه مُلک ويجاړ کړى چرته چې روبينيان او جديان اوسېدل. 34روبينيانو او جديانو هغه قربانګاه ته ”ګواهى“ ونوموله، او وې وئيل چې، ”ځکه چې دا زمونږ په مينځ کښې يوه ګواهى ده چې زمونږ پلار خُدائ پاک دے.“