يشوع 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹پوءِ يشوع روبنين، جادين ۽ منسي جي اڌ قبيلي کي گهرائي، ²چيائينس تہ ”اسان جي پيءُ جي ٻانهي موسيٰ اوهان کي جيڪي حڪم ڏنا هئا، سي سڀ اوهان مڃيا آهن، ۽ جيڪي حڪم مون اوهان کي ڏنا، تن ۾ اوهان منهنجي ڳالھ ٻڌي آهي. ³اوهان ايترن ڏينهن کان وٺي اڄ ڏينهن تائين پنهنجن ڀائرن کي نہ ڇڏيو آهي، پر پنهنجي پيءُ جي حڪم جي ذميواري نڀائي آهي. ⁴هاڻي اوهان جي پيءُ جيئن واعدو ڪيو هو تيئن اوهان جي ڀائرن کي آرام ڏنو آهي. تنهنڪري موٽي پنهنجن خيمن ڏانهن، انهيءَ ملڪ ڏانهن وڃو جيڪو اوهان جي ملڪيت آهي، جيڪو اسان جي پيءُ جي ٻانهي موسيٰ اوهان کي يردن جي هن پار ڏنو آهي. ⁵رڳو ڏاڍو خيال رکو تہ جيڪو حڪم ۽ جيڪا شريعت اسان جي پيءُ جي ٻانهي موسيٰ اوهان کي ڏني آهي، تنهن تي عمل ڪريو: پنهنجي پيءُ سان پيار ڪريو، سندس سڀني واٽن تي هلو، سندس حڪم مڃيو، ساڻس چنبڙيل رهو، ۽ پنهنجي سڄي دل ۽ سڄي جان سان سندس خدمت ڪريو.“

⁶پوءِ يشوع کين برڪت ڏيئي موڪلي ڇڏيو، ۽ هو پنهنجن خيمن ڏانهن هليا ويا. ⁷منسي جي اڌ قبيلي کي موسيٰ بسن ۾ ملڪيت ڏني هئي، ۽ ٻئي اڌ کي يشوع يردن جي اولھ ۾ سندن ڀائرن سان گڏ ملڪيت ڏني. جڏهن يشوع کين پنهنجن خيمن ڏانهن گهر موڪليو، تڏهن کين برڪت ڏنائين. ⁸کين چيائين تہ ”وڏي دولت سان گهر وڃو—گھڻو مال، چاندي، سون، پتل، لوھ ۽ گھڻا ڪپڙا. پنهنجن دشمنن جو لُٽيل مال پنهنجن ڀائرن سان ورهايو.“

پنهنجي پيءُ جي شاهديءَ لاءِ قربانگاهه

⁹پوءِ روبن، جاد ۽ منسي جو اڌ قبيلو ڪنعان ۾ سيلا ۾ اسرائيلين کان موٽي جلعاد ڏانهن، پنهنجي ملڪيت واري ملڪ ڏانهن روانا ٿيا، جتي اسان جي پيءُ جي حڪم موجب موسيٰ جي هٿان اهي آباد ٿيا هئا. ¹⁰ڪنعان ۾ يردن جي علائقي تائين پهچي روبنين، جادين ۽ منسي جي اڌ قبيلي اتي يردن وٽ هڪ قربانگاهه ٺاهي، جيڪا قد ۾ شاندار هئي. ¹¹اسرائيلين کي خبر پئي تہ ”ڏسو، روبنين، جادين ۽ منسي جي اڌ قبيلي ڪنعان جي سامهون، يردن جي علائقي ۾، اسرائيل واري پاسي هڪ قربانگاهه ٺاهي آهي.“ ¹²جڏهن اسرائيل جي ماڻهن اهو ٻڌو، تڏهن اسرائيل جي ماڻهن جي سڄي جماعت سيلا ۾ گڏ ٿي تہ مٿن جنگ ڪرڻ لاءِ چڙهائي ڪن. ¹³اسرائيلين العزر ڪاهن جي پٽ فنحاس کي جلعاد ۾ روبنين، جادين ۽ منسي جي اڌ قبيلي ڏانهن موڪليو، ¹⁴ساڻس گڏ ڏھ سردار بہ موڪليائون، اسرائيل جي هر قبيلي مان ابن ڏاڏن جي هر گهراڻي جو هڪ هڪ، ۽ هر هڪ اسرائيل جي خاندانن ۾ پنهنجي ابن ڏاڏن جي گهراڻي جو سردار هو. ¹⁵اهي جلعاد جي ملڪ ۾ روبنين، جادين ۽ منسي جي اڌ قبيلي وٽ اچي کين چيائون تہ ¹⁶”اسان جي پيءُ جي سڄي جماعت پڇي ٿي تہ ’اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا خلاف هي ڪهڙي بيوفائي آهي—جو اڄ سندس پيروي ڪرڻ کان موٽي، پنهنجي لاءِ قربانگاهه ٺاهي، مٿس بغاوت ڪري رهيا آهيو؟ ¹⁷ڇا فغور جو گناھ اسان لاءِ ڪافي نہ هو؟ جنهن کان اسان اڄ ڏينهن تائين پاڻ کي پاڪ نہ ڪيو آهي، جيتوڻيڪ اسان جي پيءُ جي جماعت تي وبا نازل ٿي هئي، ¹⁸جو اوهان اڄ اسان جي پيءُ جي پيروي ڪرڻ کان ڦري وڃو؟ جيڪڏهن اوهان اڄ مٿس بغاوت ڪندا تہ سڀاڻي هو اسرائيل جي سڄي جماعت تي ڪاوڙجي پوندو. ¹⁹پر جيڪڏهن اوهان جي ملڪيت وارو ملڪ ناپاڪ آهي، تہ اسان جي پيءُ جي ملڪيت واري ملڪ ۾ لنگهي اچو، جتي سندس مسڪن آهي، ۽ اسان ۾ ملڪيت وٺو. رڳو اسان جي پيءُ جي قربانگاهه کان سواءِ پنهنجي لاءِ ٻي قربانگاهه ٺاهي اسان جي پيءُ خلاف بغاوت نہ ڪريو، ۽ اسان کي بہ پاڻ سان گڏ بغاوت ۾ نہ ڇڪيو. ²⁰ڇا زارح جي پٽ عڪن حرام ٺهرايل شين بابت بيوفائي نہ ڪئي، ۽ اسرائيل جي سڄي جماعت تي غضب نہ آيو؟ انهيءَ گناھ سبب مرڻ وارو رڳو هو اڪيلو ڪونہ هو.‘“

²¹روبنين، جادين ۽ منسي جي اڌ قبيلي اسرائيل جي خاندانن جي سردارن کي جواب ڏنو. ²²”قادر، اسان جو پيءُ! قادر، اسان جو پيءُ! هو ڄاڻي ٿو، ۽ اسرائيل پاڻ بہ ڄاڻي! جيڪڏهن اسان جي پيءُ خلاف بغاوت يا بيوفائيءَ ۾ ائين ٿيو آهي، تہ اڄ اسان کي نہ بخش، ²³جو اسان پنهنجي لاءِ قربانگاهه ٺاهي اسان جي پيءُ جي پيروي ڪرڻ کان ڦريا آهيون، يا انهيءَ تي ساڙڻ واريون، اناج جون يا سلامتيءَ جون قربانيون پيش ڪرڻ لاءِ ٺاهي اٿئون—تہ اسان جو پيءُ پاڻ اسان کان حساب وٺي!

²⁴بلڪ اسان اهو انهيءَ خوف کان ڪيو تہ ڪنهن ڏينهن اوهان جا ٻار اسان جي ٻارن کي چوندا تہ ’اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا سان اوهان جو ڪهڙو واسطو؟ ²⁵ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ يردن کي اسان ۽ اوهان جي وچ ۾ سرحد بڻايو آهي، اي روبنيو ۽ جادي—ساڻس اوهان جو ڪو حصو ناهي.‘ ائين اوهان جا ٻار اسان جي ٻارن کي اسان جي پيءُ جي تعظيم ڪرڻ کان روڪي ڇڏين. ^a a v25 اڀرندي وارن قبيلن جو سڀ کان وڏو خوف زمين بابت نہ، پر تعلق بابت هو—تہ ڪنهن ڏينهن سندن ٻارن کي چيو ويندو تہ پيءُ ۾ اوهان جو ڪو حصو ناهي. سڄو جهيڙو دراصل انهيءَ بابت آهي تہ ڪير اڃا بہ سندس آهي.

²⁶تنهنڪري اسان چيو تہ ’اچو تہ پنهنجي لاءِ قربانگاهه ٺاهيون، نہ ساڙڻ واري قربانيءَ لاءِ ۽ نہ ذبيحي لاءِ، ²⁷پر اسان ۽ اوهان جي وچ ۾، ۽ اسان کان پوءِ اسان جي نسلن جي وچ ۾ شاهدي ٿئي تہ اسان پنهنجي پيءُ جي اڳيان ساڙڻ واريون قربانيون، ذبيحا ۽ سلامتيءَ جون قربانيون پيش ڪري سندس خدمت ڪريون ٿا—ائين اوهان جا ٻار اسان جي ٻارن کي ڪنهن ڏينهن نہ چوندا تہ ”اسان جي پيءُ ۾ اوهان جو ڪو حصو ناهي.“‘

²⁸اسان سوچيو تہ جيڪڏهن ڪڏهن اهي اسان کي يا اسان جي ايندڙ نسلن کي اهو چون، تہ اسان وراڻينداسين تہ ’ڏسو، اسان جي ابن ڏاڏن جي ٺاهيل اسان جي پيءُ جي قربانگاهه جو نمونو—نہ ساڙڻ واري قربانيءَ لاءِ نہ ذبيحي لاءِ، پر اسان ۽ اوهان جي وچ ۾ شاهديءَ لاءِ.‘

²⁹اسان کان ڪڏهن بہ ائين نہ ٿئي تہ اسان جي پيءُ جي مسڪن جي اڳيان سندس قربانگاهه کان سواءِ ساڙڻ واريون قربانيون، اناج جون نذرون يا ذبيحا پيش ڪرڻ لاءِ قربانگاهه ٺاهي اڄ اسان جي پيءُ خلاف بغاوت ڪريون يا سندس پيروي ڪرڻ کان ڦرون!“

³⁰جڏهن فنحاس ڪاهن، جماعت جي اڳواڻن ۽ ساڻس گڏ اسرائيل جي خاندانن جي سردارن روبنين، جادين ۽ منسين جيڪي ڳالهيون چيون سي ٻڌيون، تہ هو خوش ٿيا. ³¹العزر ڪاهن جي پٽ فنحاس روبنين، جادين ۽ منسين کي چيو تہ ”اڄ اسان ڄاڻون ٿا تہ اسان جو پيءُ اسان ۾ آهي، ڇاڪاڻ تہ اوهان ساڻس اهڙي بيوفائي نہ ڪئي آهي. هاڻي اوهان اسرائيل جي ماڻهن کي اسان جي پيءُ جي هٿ کان بچائي ورتو آهي.“ ³²العزر ڪاهن جو پٽ فنحاس ۽ اڳواڻ روبنين ۽ جادين وٽان جلعاد کان ڪنعان ۾ اسرائيلين ڏانهن موٽي اچي کين احوال ٻڌايائون. ³³اهو احوال اسرائيلين کي وڻيو، تنهنڪري انهن اسان جي پيءُ جي ثنا ڪئي، ۽ روبنين ۽ جادين جي رهائش واري ملڪ کي تباھ ڪرڻ لاءِ مٿن چڙهائي ڪرڻ جو ارادو ڇڏي ڏنائون. ³⁴روبنين ۽ جادين انهيءَ قربانگاهه جو نالو شاهد رکيو، ”ڇاڪاڻ تہ،“ هنن چيو، ”اهو اسان جي وچ ۾ شاهدي آهي تہ اسان جو پيءُ ئي خدا آهي.“