Filipi 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹Mulane, para sadulurku kang dakkasihi lan kang dakkangeni, kang dadi kabungahanku lan makuthaku, padha ngadega teguh ing patunggilane Gusti kaya mangkono, heh para kinasih.

²Aku njaluk kanthi banget marang Euodia lan uga marang Sintikhe, supaya padha rukun siji lan sijine ing patunggilane Gusti. ³Iya, aku uga njaluk marang kowe, heh kanca kang setya: tulungana para wong wadon iki, awit padha melu ngrekasa bebarengan karo aku kanggo Injil, bebarengan karo Klemen lan para kancaku nyambut gawe liyane, kang jenenge padha katulis ing kitab kauripan.

⁴Padha bungaha ing patunggilane Gusti ing sadhengah mangsa; bakal dakbaleni maneh: padha bungaha. ⁵Alusing bebudenmu katonna marang wong kabeh. Gusti wis cedhak. ⁶Aja padha nyumelangake apa-apa; nanging ing sakabehe prakara, lantaran pandonga lan panyuwun kanthi caos sokur, padha ngunjukake panyuwunmu marang Rama kita. ⁷Tentrem-rahayu peparinge Rama kita, kang ngungkuli saben pangreten, bakal ngreksa ati lan pikiranmu ana ing Gusti Yesus Kristus.

⁸Wekasane, para sadulur, padha surungna pikiranmu marang samubarang kang bener, kang kajen, kang adil, kang suci, kang endah, kang kinurmatan, kang utama lan kang pantes pinuji—lan padha tansah ngrenungna prakara-prakara iki. ⁹Apa kang wis koksinau lan koktampa lan kokrungu lan kokdeleng saka aku—iku padha lakonana, lan Rama kita kang paring tentrem-rahayu bakal nunggil karo kowe.

Rama kita Kaluhurake Awit Kalomanane

¹⁰Aku banget bungahku ing patunggilane Gusti, dene wekasane kowe padha gawe anyar maneh kawigatenmu marang aku—nyata kowe padha mikir marang aku, nanging durung ana kalodhangane. ¹¹Dudu amarga aku kekurangan anggonku kandha mangkono—awit aku wis sinau marem ing sadhengah kahanan. ¹²Aku ngerti kepriye rasane kekurangan, lan aku uga ngerti kepriye rasane kaluberan. Ing samubarang lan ing sadhengah kahanan aku wis sinau wewadine: wareg lan luwe, kaluberan lan kekurangan. ¹³Aku bisa nindakake samubarang kabeh lantaran Sang Kristus kang paring kakuwatan marang aku. ¹⁴Ewadene becik banget tumindakmu, dene kowe padha melu nanggung karubedanku. ¹⁵Kowe, heh wong Filipi, uga padha ngerti: nalika Injil wiwit diwartakake, nalika aku lunga saka tanah Makedhonia, ora ana pasamuwan siji-sijia kang melu karo aku ing bab aweh lan nampa, kajaba mung kowe dhewe. ¹⁶Malah nalika ana ing kutha Tesalonika, kowe wis ngirimi aku pitulungan kanggo kabutuhanku luwih saka sepisan. ¹⁷Dudu pawewehe kang dakupaya, nanging kang dakupaya yaiku woh kang saya wuwuh dadi kauntunganmu. ¹⁸Aku wis nampa pambayaran kanthi genep, malah luwih—aku wis kacukupan, sawise nampa saka Epafroditus pawewehmu, yaiku kurban kang arum gandane, sawijining kurban kang katrima lan ndadekake renaning panggalihe Rama kita. ^a a v18 Paulus nganggo tetembungan bab kurban ing Padaleman Suci kanggo nggambarake pawewehe arta saka wong Filipi minangka pangibadah kang tulus. ¹⁹Lan Ramaku bakal nyekapi sakabehe kabutuhanmu miturut kasugihane kang mulya ana ing Gusti Yesus Kristus. ²⁰Anadene kamulyan kagema Rama kita ing salawas-lawase langgeng. Amin.

Salam Panutup

²¹Salam marang saben wong suci ing Gusti Yesus Kristus. Para sadulur kang nunggal karo aku padha kirim salam marang kowe. ²²Sakabehe para wong suci padha kirim salam marang kowe, luwih-luwih para wong saka kratone Kaisar. ^b b v22 “Kratone Kaisar” iku nuduhake para batur tukon, para wong kang wis dimerdikakake, lan para abdi kang nyambut gawe ngladeni kaisar Rum—dudu kulawargane.

²³Sih-rahmate Gusti Yesus Kristus anaa ing rohmu. Amin.