Kolose 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Paulus, rasule Kristus Yesus miturut karsane Rama kita, lan Timoteus, sadulur kita, ²marang para sadulur ing Kolose, kang suci lan setya ana ing Kristus: sih-rahmat lan tentrem-rahayu anaa ing kowe kabeh saka Rama kita.

Saos Sokur awit Pracayamu

³Aku kabeh tansah saos sokur marang Rama kita, Ramane Gusti kita Yesus Kristus, sajrone ndongakake kowe kabeh, ⁴awit aku wis padha krungu bab pracayamu ana ing Kristus Yesus lan katresnanmu marang para suci kabeh, ⁵marga saka pangarep-arep kang kasimpen kanggo kowe kabeh ana ing swarga, kang wis kokrungu ana ing pawarta kayekten, yaiku Injil, ⁶kang wis tekan ing kowe, metokake woh lan saya ngrembaka ing saindenging jagad, kaya kang wis kelakon ana ing antaramu, wiwit dinane kowe padha krungu lan ngerti kanthi temenan bab sih-rahmate Rama kita. ⁷Iku wis koksinau saka Epafras, kanca abdi kang daktresnani, abdine Kristus kang setya minangka sesulih kita, ⁸sarta dheweke wis nyritakake marang aku kabeh bab katresnanmu ana ing Sang Roh Suci.

⁹Mulane, wiwit dinane aku padha krungu, aku kabeh ora leren anggonku ndongakake kowe, nyuwun supaya kowe padha kapenuhan ing kawruh bab karsane kanthi sakehing kawicaksanan lan pangerten kang kasukman, ¹⁰supaya uripmu bisa laras karo Gusti, gawe renane Panjenengane kanthi sampurna, metokake woh ing sadhengah panggawe becik lan saya mundhak ing kawruh bab Rama kita, ¹¹kakiyatake kanthi sakehing kakuwatan dening pangwasane kang mulya, supaya bisa tahan lan sabar ing samubarang kanthi bungah, ¹²kanthi saos sokur marang Rama kita, kang wis njalari kowe kabeh pantes nampani panduman warisan bebarengan karo para suci ana ing pepadhang. ¹³Panjenengane wis ngluwari kita saka pangwasaning pepeteng lan nglebokake kita menyang Kratone Sang Putra kang kinasih, ¹⁴kang ana ing Panjenengane kita padha nampani panebusan, yaiku pangapuraning dosa.

Sang Putra kang Ngungkuli Samubarang Kabeh

¹⁵Panjenengane iku citrane Rama kita kang ora katingal, kang pambarep ngungkuli sakehing titah. ^a a v15 Sang Putra iku pepindhan kang katingal saka Sang Rama kang ora tau dideleng ing wong—ndeleng Gusti Yesus iku padha karo ndeleng kaya apa Rama kita iku. ¹⁶Awit samubarang kabeh katitahake ana ing Panjenengane—kang ana ing swarga lan ing bumi, kang katingal lan kang ora katingal, dhampar-dhampar, pangwasa, panguwasa lan pamarentah—kabeh katitahake lumantar Panjenengane lan kanggo Panjenengane. ¹⁷Panjenengane ana sadurunge samubarang kabeh, lan ana ing Panjenengane samubarang kabeh padha kacancang dadi siji. ¹⁸Panjenengane iku sirahe badan, yaiku pasamuwan. Panjenengane iku wiwitan, kang pambarep saka ing antarane wong mati, supaya Panjenengane ngunggulana ing samubarang kabeh. ¹⁹Awit Rama kita wis karsa supaya sakehing kasampurnane dedalem ana ing Sang Putra, ²⁰lan lumantar Panjenengane ngrukunake samubarang kabeh karo sarirane, dadia kang ana ing bumi utawa kang ana ing swarga, kanthi ngwontenake tentrem-rahayu srana getihe ana ing kayu salib.

²¹Biyen kowe padha dadi wong manca kang adoh saka Rama kita, lan dadi mungsuh ing pikiranmu, marga saka panggawemu kang ala. ²²Nanging saiki Rama kita wis ngrukunake kowe ana ing sarira kadagingane Kristus lumantar sedane, supaya kowe padha diadhepake kanthi suci, tanpa cacad lan tanpa kaluputan ana ing ngarsane, ²³anggere kowe padha tetep temenan ana ing pracaya, kanthi dhasar kang santosa lan ora goyah, ora kena diolahake saka pangarep-arep adhedhasar Injil kang wis kokrungu, kang wis kawartakake marang sakehing titah ing sangisoring langit, lan aku, Paulus, dadi abdine.

Sangsarane Paulus kanggo Pasamuwan

²⁴Saiki aku bungah ing sajrone sangsaraku kanggo kowe, lan ana ing dagingku aku nyampurnakake apa kang isih kurang ing sangsarane Kristus, kanggo badane, yaiku pasamuwan. ^b b v24 Paulus ora ngandhakake yen kayu salib iku durung sampurna—kang dikarepake yaiku sangsarane dhewe nerusake pakaryaning karahayon kang katindakake Kristus lumantar pasamuwan, kang dadi badane. ²⁵Aku wis dadi abdine pasamuwan mau adhedhasar jejibahan kang diparingake dening Rama kita marang aku kanggo kowe kabeh, yaiku supaya aku martakake kanthi sampurna pangandikane Rama kita, ²⁶yaiku wewadi kang wis kasingidake pirang-pirang jaman lan turun-tumurun, nanging saiki wis kawedharake marang para umate kang suci. ²⁷Rama kita wis karsa paring sumurup marang wong-wong mau bab kamulyane kasugihaning wewadi iki ana ing antarane bangsa-bangsa liya, yaiku Kristus kang ana ing kowe, dadi pangarep-arep marang kamulyan. ²⁸Panjenengane iku kang dakwartakake, kanthi mituturi lan mulang saben wong srana sakehing kawicaksanan, supaya aku bisa ngadhepake saben wong kanthi diwasa ana ing Kristus. ²⁹Kanggo iku aku nglakoni rekasa, kanthi ngetog kakuwatan kang diparingake dening Rama kita, kang makarya kanthi santosa ana ing aku.