Kolose 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Aku kepengin supaya kowe padha ngerti, saiba abote anggonku ngupaya kanggo kowe, lan kanggo wong-wong ing Laodikia, sarta kanggo kabeh wong kang durung tau ketemu aku adhep-adhepan, ²supaya atine wong-wong mau padha dikuwatake, digandheng dadi siji ing katresnan, lan padha nampa sakabehing kasugihan kayakinan kang sampurna sarta pangerten — yaiku ngerti bab wadi kagungane Rama kita, kang ora liya yaiku Sang Kristus, ³awit ing Panjenengane iku sinimpen sakabehing bandha kawicaksanan lan kawruh. ⁴Bab iki dakkandhakake supaya aja ana wong kang ngapusi kowe srana pambujuk kang ngyakinake. ⁵Sanadyan ragaku ora ana ing tengahmu, nanging rohku nunggil karo kowe, sarta aku bungah ndeleng tatanan kang becik ing antaramu lan kukuhing pracayamu marang Sang Kristus.

Ngoyot lan Kabangun ana ing Panjenengane

⁶Mulane, kaya anggonmu wis nampa Gusti Yesus Kristus, Sang Gusti, mangkono uga padha uripa ana ing Panjenengane, ⁷ngoyot lan kabangun ana ing Panjenengane, santosa ing pracaya kaya kang wis diwulangake marang kowe, sarta kebak ing panuwun.

⁸Padha diawas, aja nganti ana wong kang nawan kowe srana filsafat lan pambujuk kang tanpa guna, kang adhedhasar tradhisi manungsa lan roh-roh pamurba ing donya, dudu adhedhasar Sang Kristus. ^a a v8 Roh-roh pamurba ing donya: pangwasa-pangwasa karohanen lan dhasar-dhasar pokok kang nawan manungsa ing sajabane Sang Kristus. ⁹Awit ing Panjenengane iku sakabehing kasampurnaning kaallahan manggon kanthi awujud badan, ¹⁰lan ing Panjenengane kowe wis kadadekake sampurna, Panjenengane iku sesirah kang ngwengkoni sakabehing pamarentah lan pangwasa. ¹¹Ing Panjenengane kowe uga wis padha ditetaki — tetak kang ora ditindakake nganggo tangan, yaiku nyingkirake badan daging — tetak saka Sang Kristus. ^b b v11 Tetak kang ora ditindakake nganggo tangan: owah-owahan karohanen ing ati, dudu upacara lair. ¹²Kowe wis dikubur bebarengan karo Panjenengane sajrone baptis, lan ing baptis iku kowe uga katangekake bebarengan karo Panjenengane srana pracaya marang pangwasane Rama kita, kang wis nangekake Panjenengane saka ing antarane wong mati. ¹³Kowe maune wis mati ing sajrone dosamu lan ing kahanan daging kang durung tetak, nanging Rama kita wis nguripake kowe bebarengan karo Panjenengane, sarta paring pangapura marang sakabehing dosa kita, ¹⁴sarta mbusak layang utang, dalah sakabehing pranatane, kang nglawan marang kita. Layang iku wis disingkirake dening Panjenengane, kanthi dipaku ing kayu salib. ¹⁵Panjenengane wis nglolosi gegamane para panguwasa lan para kang nduweni wewenang, sarta ngasorake wong-wong mau ana ing ngarepe wong akeh, kanthi ngunggulake kamenangan tumrap wong-wong mau srana Sang Kristus.

¹⁶Mulane aja nganti ana wong kang ngadili kowe ing bab pangan, omben-omben, riyaya, tanggal sepisan, utawa dina Sabat. ¹⁷Kabeh mau mung wewayangane prakara-prakara kang bakal teka, nanging kayektene iku kagungane Sang Kristus. ¹⁸Aja nganti ana wong kang ngrebut ganjaranmu srana seneng marang andhap-asor kang palsu lan pangibadah marang para malaekat, kang tansah ngegungake wahyu kang wis dideleng, kang kumenthus tanpa sabab marga saka pikirane kang kadagingan, ¹⁹sarta ora ngantepi marang Sang Sesirah, kang saka Panjenengane iku sakabehing badan — kang diopeni lan digandheng srana ros-rosan lan otot-otot — tansah mundhak gedhe kalawan pangrembaka kang saka Rama kita.

²⁰Manawa kowe wis mati bareng karo Sang Kristus, mula uwal saka roh-roh pamurba ing donya, kena apa kowe isih kaya wong kang kadonyan, kok isih nurut marang pranatan-pranatane, ²¹yaiku: “Aja nyekel, aja ngicipi, aja ndemek”? ²²Kabeh mau bakal sirna sawise dienggo, awit mung adhedhasar prentah lan piwulange manungsa. ²³Pranatan-pranatan iku pancen katon wicaksana — kanthi pangibadah gawean dhewe, andhap-asor kang palsu, lan nyiksa badan — nanging ora ana gunane kanggo ngendhaleni pepenginaning daging.