Katresnane Rama kita marang Israel
Swara pungkasan ing Prajanjian Lawas ngadhepi bangsa kang wis dadi sinis lan adhem, lan nutup jaman iku kanthi ngarep-arep byaré fajar kasarasan kang bakal teka. Kitab iki diwiwiti karo pratelan katresnané Rama kang kukuh ora kendho.
1 1Iki pangandikane Rama kita marang Israel, kang kadhawuhake lumantar Maleakhi. a a v1 Jeneng Maleakhi tegese “utusanKu” — cocog kanggo kitab kang nutup Prajanjian Lawas kanthi ngabarake utusan kang nyawisake dalan.
2“Aku wis nresnani kowe,” mangkono pangandikane Rama kita. “Nanging kowe padha takon: ‘Kados pundi anggen Paduka nresnani kawula?’ Esap iku rak sadulure Yakub, ta?” mangkono pangandikane Rama kita. “Ewasemono Aku nresnani Yakub, 3nanging Esap Daksengiti. Pagunungane Dakdadekake ara-ara samun, lan tanah warisane Daktinggal dadi panggonane asu ajag ing pasamunan.” 4Edom bisa uga kandha: “Kita wis padha ajur, nanging kita bakal mbangun maneh reruntuhan iki.” Nanging mangkene pangandikane Rama kita, Gustine bala swarga: “Wong-wong mau bisa uga mbangun, nanging Aku bakal ngrubuhake. Wong-wong mau bakal kasebut Tanah kang Duraka, bangsa kang tansah dibendoni dening Rama kita ing salawas-lawase.” 5Mripatmu dhewe bakal weruh prakara iku, banjur kowe bakal padha ngucap: ‘Rama kita iku Mahaagung — ngluwihi tapel watese Israel!’
Para Imam kang Ngremehake Asmane Rama kita
6“Anak ngurmati bapakne, abdi ngurmati bendarane. Manawa Aku iki Rama, ana ngendi pakurmatan tumrap Aku? Manawa Aku iki bendara, ana ngendi pangaji-ajimu marang Aku? mangkono pangandikane Rama kita, Gustine bala swarga, marang kowe, para imam kang padha ngremehake asmaKu. Nanging kowe padha takon: ‘Kados pundi anggen kawula ngremehake asma Paduka?’” b b v6 Ing kene Rama kita nyebut sarirane dhewe minangka Rama kanthi cetha, lan mundhut saka para putrane pakurmatan kang sacara wajar diaturake dening anak marang bapakne — jerite panggalih kang mili ing saindenging kitab iki.
7“Kowe padha nyaosake pangan kang najis ing misbyahKu, banjur takon: ‘Kados pundi anggen kawula damel najis dhateng Paduka?’ Yaiku sarana nganggep asor mejane Rama kita. 8Manawa kowe nyaosake kewan kang picak, apa iku dudu piala? Manawa kowe nyaosake kewan kang pincang lan lara, apa iku dudu piala? Caosna iku marang gubernurmu — apa dheweke bakal rena marang kowe? Apa dheweke bakal nampa kowe?” mangkono pangandikane Rama kita, Gustine bala swarga.
9“Saiki padha nyenyuwuna marang Rama kita supaya Panjenengane maringi sih-rahmat marang kita. Kanthi pisungsung kang kaya mangkono saka tanganmu, apa Panjenengane bakal nampa salah sawijiningmu?” mangkono pangandikane Rama kita, Gustine bala swarga.
10“Saupama ana siji bae ing antaramu kang gelem nutup lawang-lawanging Padaleman, supaya kowe ora ngurubake geni kang tanpa guna ing misbyahKu! Aku ora rena marang kowe,” mangkono pangandikane Rama kita, Gustine bala swarga, “lan Aku ora bakal nampa pisungsung apa-apa saka tanganmu. 11Wiwit saka pletheking srengenge nganti tumeka surupe, asmaKu bakal luhur ing antarane para bangsa. Ing ngendi-endi dupa lan pisungsung kang suci bakal kasaosake marang asmaKu, awit asmaKu bakal luhur ing antarane para bangsa,” mangkono pangandikane Rama kita, Gustine bala swarga. 12“Nanging kowe padha najisake asmaKu iku, sarana ngucap yen mejane Rama kita Kang Mahakuwasa iku najis, lan panganan kang ana ing kono kena diremehake.”
13“Kowe padha ngucap: ‘Iki rak mung dadi sesanggan abot!’ sarta ngremehake kanthi mencep,” mangkono pangandikane Rama kita, Gustine bala swarga. “Kowe padha nggawa kewan asil colongan, kang pincang, lan kang lara minangka pisungsung — apa Aku kudu nampa iku saka tanganmu?” mangkono pangandikane Rama kita.
14“Kenaa ing laknat wong licik kang duwe kewan lanang kang becik ing antarane pepanthane, sarta wis nglairake nadar bab kewan mau, nanging banjur nyaosake kewan kang cacad marang Rama kita Kang Mahakuwasa. Awit Aku iki Ratu kang agung,” mangkono pangandikane Rama kita, Gustine bala swarga, “lan asmaKu kudu diwedeni ing antarane para bangsa.”