Malakias 1

1 ¹Mao kini ang pulong sa atong Amahan ngadto sa Israel, nga gipadangat pinaagi kang Malaquias. ^a a v1 Ang ngalan nga Malaquias nagkahulogan ug “akong mensahero” — angay alang sa basahon nga nagtapos sa Daang Tugon pinaagi sa pagmantala sa mensahero nga mag-andam sa dalan.

²“Gihigugma ko kamo,” miingon ang atong Amahan. “Apan mangutana kamo, ‘Giunsa mo man kami paghigugma?’ Dili ba igsoon ni Jacob si Esau?” nag-ingon ang atong Amahan. “Apan gihigugma ko si Jacob, ³apan si Esau gidumtan ko. Gihimo kong kamingawan ang iyang kabungtoran, gibiyaan ang iyang panulondon ngadto sa mga ihalas nga iro sa disyerto.” ⁴Mahimong moingon ang Edom, “Nadugmok kami, apan tukoron namo pag-usab ang mga naguba.” Apan nag-ingon ang Amahan sa mga panon sa langit: “Magtukod sila, apan gun-obon ko. Pagatawgon sila nga ang Daotang Yuta, ang katawhan nga kanunayng gikasilagan sa atong Amahan hangtod sa kahangtoran.” ⁵Makita kini sa inyong kaugalingong mga mata, ug moingon kamo, ‘Gamhanan ang atong Amahan—lapas pa sa mga utlanan sa Israel!’

Ang mga Pari nga Nagtamay sa Ngalan sa Amahan

⁶“Ang anak nagpasidungog sa iyang amahan, ang sulugoon sa iyang agalon. Kon ako amahan, hain man ang akong dungog? Kon agalon, hain man ang pagtahod kanako? nag-ingon ang Amahan sa mga panon sa langit nganha kaninyo, mga pari, nga nagtamay sa akong ngalan. Apan mangutana kamo, ‘Giunsa namo pagtamay ang imong ngalan?’” ^b b v6 Dinhi ang atong Amahan nagngalan sa iyang kaugalingon nga Amahan sa dayag, ug naghangyo sa iyang mga anak sa dungog nga kinaiyanhong gihatag sa usa ka anak — ang singgit sa kasingkasing nga milukop sa tibuok basahon.

⁷“Nagbutang kamo ug mahugaw nga pagkaon sa akong halaran, unya mangutana, ‘Giunsa namo ikaw paghugaw?’ Pinaagi sa pag-ingon nga talamayon ang lamesa sa atong Amahan. ⁸Kon maghalad kamo ug buta nga mananap, dili ba daotan kana? Paghalad ug bakol ug masakiton—dili ba daotan kana? Ihalad kana sa inyong gobernador—malipay ba siya kaninyo? Dawaton ba niya kamo?” nag-ingon ang Amahan sa mga panon sa langit.

⁹“Karon pangamuyo kamo sa atong Amahan nga magmaluluy-on kanato. Uban sa maong mga halad gikan sa inyong mga kamot, dawaton ba niya ang bisan kinsa kaninyo?” nag-ingon ang Amahan sa mga panon sa langit.

¹⁰“Kon aduna lamay usa kaninyo nga mosira sa mga pultahan, aron dili kamo magdagkot ug walay pulos nga mga kalayo sa akong halaran! Wala akoy kalipay kaninyo,” nag-ingon ang Amahan sa mga panon sa langit, “ug wala akoy dawaton nga halad gikan sa inyong mga kamot. ¹¹Gikan sa silangan sa adlaw hangtod sa kasadpan mahimong bantogan ang akong ngalan taliwala sa kanasoran. Bisan asa pagadad-on ngadto sa akong ngalan ang insenso ug ang mga putli nga halad, kay mahimong bantogan ang akong ngalan taliwala sa kanasoran,” nag-ingon ang Amahan sa mga panon sa langit. ¹²“Apan ginapasipalahan ninyo kini, nga nag-ingon nga mahugaw ang lamesa sa Soberanong Amahan ug ang pagkaon niini mahimong talamayon.”

¹³“Moingon kamo, ‘Pagkabug-at niini!’ ug nangyam-id kamo niini sa pagtamay,” nag-ingon ang Amahan sa mga panon sa langit. “Nagdala kamo ug kinawat, bakol, ug masakiton nga mga mananap ingon nga mga halad—dawaton ko ba kini gikan kaninyo?” nag-ingon ang atong Amahan.

¹⁴“Tinunglo ang limbongan nga adunay himsog nga laki diha sa iyang panon ug nanaad niini, apan naghalad ug may depekto nga mananap ngadto sa Soberanong Amahan. Kay ako usa ka bantugang Hari,” nag-ingon ang Amahan sa mga panon sa langit, “ug ang akong ngalan angayng kahadlokan taliwala sa kanasoran.”