ملاڪي 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹هي اسان جي پيءُ جو ڪلام آهي، جيڪو ملاڪي جي معرفت اسرائيل ڏانهن موڪليو ويو. ^a a v1 ملاڪي نالي جو مطلب آهي ”منهنجو قاصد“. اهو انهيءَ ڪتاب لاءِ ٺهڪندڙ آهي جيڪو واٽ تيار ڪندڙ قاصد جو اعلان ڪري پراڻي عهدنامي کي پورو ڪري ٿو.

²”مون اوهان سان پيار ڪيو آهي،“ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. ”پر اوهين پڇو ٿا تہ ’تو اسان سان ڪيئن پيار ڪيو آهي؟‘ ڇا عيسو يعقوب جو ڀاءُ نہ هو؟“ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. ”تڏهن بہ مون يعقوب سان پيار ڪيو، ³پر عيسو کان مون نفرت ڪئي. مون سندس جبلي ملڪ کي ويران بڻائي، سندس ورثو بيابان جي گيدڙن جي حوالي ڪيو.“ ⁴ادوم چئي سگهي ٿو تہ ”اسين ٽٽي پيا آهيون، پر اسين کنڊرن کي وري اڏينداسين.“ پر آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو تہ ”اهي ڀلي اڏين، پر آءٌ ڊاهي ڇڏيندس. اهي بڇڙو ملڪ سڏبا، يعني اهي ماڻهو جن سان اسان جو پيءُ سدائين ناراض رهي ٿو.“ ⁵اوهان جون پنهنجيون اکيون اهو ڏسنديون، تڏهن اوهين چوندا تہ ’اسرائيل جي سرحدن کان بہ پار اسان جو پيءُ عظيم آهي!‘

پيءُ جي نالي کي حقير سمجهندڙ ڪاهن

⁶”پٽ پنهنجي پيءُ جي ۽ نوڪر پنهنجي مالڪ جي عزت ڪري ٿو. جيڪڏهن آءٌ پيءُ آهيان تہ منهنجي عزت ڪٿي آهي؟ جيڪڏهن مالڪ آهيان تہ منهنجو ادب ڪٿي آهي؟ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ اوهان ڪاهنن کي فرمائي ٿو، جيڪي منهنجي نالي کي حقير سمجهو ٿا. پر اوهين پڇو ٿا تہ ’اسان تنهنجي نالي کي ڪيئن حقير سمجهيو؟‘“ ^b b v6 هتي اسان جو پيءُ پاڻ کي کليل لفظن ۾ پيءُ سڏائي ٿو، ۽ پنهنجن ٻارن کان اها عزت گهري ٿو جيڪا پٽ قدرتي طور ڏيندو آهي — اها ئي دل جي دانهن آهي جيڪا سڄي ڪتاب ۾ گونجندي رهي ٿي.

⁷”اوهين منهنجي قربانگاهه تي ناپاڪ ماني رکو ٿا، وري پڇو ٿا تہ ’اسان توکي ڪيئن ناپاڪ ڪيو؟‘ هيئن تہ اوهين اسان جي پيءُ جي ميز کي حقير سڏيو ٿا. ⁸جڏهن اوهين انڌو جانور نذر ڪريو ٿا تڏهن ڇا اها برائي ناهي؟ لنگڙو ۽ بيمار جانور نذر ڪريو ٿا تہ ڇا اها برائي ناهي؟ اهو پنهنجي حاڪم کي پيش ڪري ڏسو، ڇا هو اوهان کان خوش ٿيندو؟ ڇا هو اوهان کي قبول ڪندو؟“ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو.

⁹”هاڻي اسان جي پيءُ کي منٿ ڪريو تہ هو اسان تي فضل ڪري. اهڙين نذرن سان جيڪي اوهان جي هٿن مان اچن ٿيون، ڇا هو اوهان مان ڪنهن کي قبول ڪندو؟“ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو.

¹⁰”ڪاش اوهان مان ڪو هڪڙو بہ دروازا بند ڪري ڇڏي، تہ جيئن اوهين منهنجي قربانگاهه تي بيڪار باهه نہ ٻاريو! مون کي اوهان ۾ ڪابہ خوشي ناهي،“ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو، ”آءٌ اوهان جي هٿن کان ڪا بہ نذر قبول نہ ڪندس. ¹¹سج اڀرڻ کان وٺي سج لهڻ تائين قومن ۾ منهنجو نالو وڏو ٿيندو. هر هنڌ منهنجي نالي لاءِ لوبان ۽ پاڪ نذرانا آندا ويندا، ڇاڪاڻ تہ قومن ۾ منهنجو نالو وڏو ٿيندو،“ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو. ¹²”پر اوهين ان کي بي حرمت ڪريو ٿا، ڇاڪاڻ تہ اوهين چئو ٿا تہ خداوند پيءُ جي ميز ناپاڪ آهي ۽ ان جو کاڌو حقير سمجهي سگهجي ٿو.“

¹³”اوهين چئو ٿا تہ ’ڪيڏو نہ بار آهي!‘ ۽ ان تي حقارت سان ڦوڪ ڏيو ٿا،“ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو. ”اوهين چورايل، لنگڙا ۽ بيمار جانور نذر طور آڻيو ٿا — ڇا آءٌ اهي اوهان کان قبول ڪريان؟“ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو.

¹⁴”جيڪو دغاباز پنهنجي ڌڻ ۾ صحيح نر رکي ٿو ۽ ان جي منت مڃي ٿو، پر خداوند پيءُ لاءِ عيب وارو جانور قربان ڪري ٿو، تنهن تي لعنت هجي! ڇاڪاڻ تہ آءٌ وڏو بادشاهه آهيان،“ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو، ”۽ قومن ۾ منهنجي نالي کان ڊڄڻ گهرجي.“