پيءُ پنهنجن ڪاهنن کي ملامت ٿو ڪري
ڪاهنن کي سڌو ۽ سخت خطاب ڪيو ويو آهي — سندن تعليم ماڻهن کي ٿاٻڙايو آهي، تنهنڪري عزت ورتي وڃي ٿي. پوءِ گهر ۾ ساڳي بيوفائي: ڇا اسان سڀني جو هڪ ئي پيءُ ناهي؟ اسان جي پيءُ شاديءَ جي واعدي جو شاهد هو، ۽ هو ان جي ڀڃڪڙيءَ کان نفرت ڪري ٿو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–9, 16
2 1هاڻي، اي ڪاهنو، هيءُ حڪم اوهان لاءِ آهي.
2جيڪڏهن اوهين نہ ٻڌندا ۽ منهنجي نالي جي عزت ڪرڻ لاءِ دل تي نہ رکندا، تہ مان اوهان تي لعنت موڪليندس ۽ اوهان جي برڪتن کي لعنتي ڪندس، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو. مون اڳ ۾ ئي کين لعنتي ڪيو آهي، ڇاڪاڻ تہ اوهين دل تي نہ ٿا رکو. 3مان اوهان جي اولاد کي ملامت ڪندس ۽ اوهان جي منهن تي گوبر مَلي ڇڏيندس، اوهان جي ميلن جو گوبر، ۽ اوهان کي ان سان گڏ کنيو ويندو. 4پوءِ اوهان کي خبر پوندي تہ مون هيءُ حڪم اوهان ڏانهن موڪليو آهي، تہ جيئن لاوي سان منهنجو عهد قائم رهي، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو. 5”لاوي سان منهنجو عهد زندگي ۽ سلامتي هو؛ مون اهي کيس ڏنا تہ هو ادب سان انهن کي سنڀالي، ۽ هن مون جو ادب ڪيو ۽ منهنجي نالي اڳيان ڏڪيو. 6سچي تعليم سندس وات ۾ هئي، ۽ سندس چپن تي ڪابہ بدي نہ هئي. هو سلامتي ۽ سڌائي سان مون سان گڏ هليو، ۽ ڪيترن کي گناهه کان موڙيائين. 7ڪاهن جا چپ علم جي حفاظت ڪن ٿا، ۽ ماڻهو سندس وات مان تعليم ڳوليندا آهن، ڇاڪاڻ تہ هو آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جو قاصد آهي. 8پر اوهين واٽ کان هٽي ويا ۽ پنهنجي تعليم سان ڪيترن کي ٺوڪر کارائي؛ اوهان لاوي جو عهد بگاڙيو آهي، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو. 9تنهنڪري مون اوهان کي سڀني ماڻهن اڳيان ذليل ۽ نيچ ڪيو، ڇاڪاڻ تہ اوهين منهنجين واٽن تي قائم نہ رهيا پر تعليم ڏيڻ ۾ طرفداري ڪيوَ.“
هڪ ٻئي سان ۽ پيءُ سان بيوفائي
10ڇا اسان سڀني جو هڪڙو ئي پيءُ ناهي؟ ڇا هڪڙي ئي پيءُ اسان کي پيدا نہ ڪيو؟ پوءِ اسان هڪ ٻئي سان بيوفائي ڇو ٿا ڪريون ۽ پنهنجن ابن ڏاڏن جو عهد ڇو ٿا ناپاڪ ڪريون؟ 11يهوداہ بيوفا ٿيو آهي؛ اسرائيل ۽ يروشلم ۾ هڪ نفرت جوڳو ڪم ڪيو ويو آهي. جيڪا کيس پياري آهي، اسان جي پيءُ جي اها پاڪ جاءِ يهوداہ ناپاڪ ڪئي آهي، ۽ ڌاريي معبود جي ڌيءَ سان شادي ڪئي اٿائين. 12جيڪو ماڻهو اهو ڪري ٿو، ڪوبہ هجي، تنهن کي اسان جو پيءُ يعقوب جي خيمن مان ڪٽي ڇڏي، ايستائين جو آسمان جي لشڪرن جي پيءُ لاءِ نذرانو آڻيندڙ بہ.
13اوهين هڪ ٻيو ڪم بہ ڪريو ٿا: اوهين اسان جي پيءُ جي قربانگاھ کي ڳوڙهن سان ڍڪيو ٿا، روئندي ۽ ڪرلائيندي، ڇاڪاڻ تہ هو هاڻي نذراني ڏانهن ڌيان نہ ٿو ڏئي ۽ اوهان جي هٿان خوشيءَ سان قبول نہ ٿو ڪري. 14اوهين پڇو ٿا تہ ”ڇو؟“ ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ اوهان جي ۽ اوهان جي جوانيءَ جي زال جي وچ ۾ شاهدي ڏني، جنهن سان اوهان بيوفائي ڪئي، جيتوڻيڪ اها اوهان جي ساٿياڻي ۽ عهد واري زال هئي. 15ڇا پيءُ اوهان کي اوهان جي زال سان هڪ نہ ڪيو؟ جسم ۽ روح ۾ اوهين سندس آهيو. ۽ هو ڇا ٿو گھري؟ اوهان جي ملاپ مان خدا ترس ٻار. تنهنڪري پنهنجي روح جي حفاظت ڪريو؛ ڪوبہ پنهنجي جوانيءَ جي زال سان بيوفائي نہ ڪري.
16”ڇاڪاڻ تہ مون کي طلاق کان نفرت آهي،“ اسان جو پيءُ، اسرائيل جو پيءُ، فرمائي ٿو، ”۽ انهيءَ ماڻهوءَ کان بہ جيڪو پنهنجي پوشاڪ کي ظلم سان ڍڪي ٿو،“ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو. تنهنڪري پنهنجي روح جي حفاظت ڪريو؛ بيوفائي نہ ڪريو.
17اوهان پنهنجن لفظن سان اسان جي پيءُ کي ٿڪائي ڇڏيو آهي. تڏهن بہ اوهين پڇو ٿا تہ ”اسان کيس ڪيئن ٿڪايو آهي؟“ اهو چئي تہ ”جيڪي بڇڙائي ڪن ٿا اهي سڀ سندس نظر ۾ چڱا آهن، ۽ هو انهن ۾ خوش آهي،“ يا ”انصاف جو پيءُ ڪٿي آهي؟“
