Malakias 2

2 ¹Ngayon, mga pari, ang utos na ito ay para sa inyo.

²Kung hindi kayo makikinig, o hindi ninyo isasapuso na parangalan ang aking pangalan, sabi ng Ama ng mga hukbo ng langit, ipadadala ko sa inyo ang sumpa at susumpain ko ang inyong mga pagpapala. Sinumpa ko na ang mga ito, sapagkat hindi ninyo ito isinasapuso. ³Sasawayin ko ang inyong mga anak at papahiran ko ng dumi ang inyong mga mukha—ang dumi ng inyong mga kapistahan—at kayo ay tatangayin na kasama nito. ⁴Kung magkagayon ay malalaman ninyo na ipinadala ko sa inyo ang utos na ito, upang manatili ang aking tipan kay Levi, sabi ng Ama ng mga hukbo ng langit. ⁵“Ang aking tipan sa kanya ay buhay at kapayapaan; ibinigay ko ang mga ito sa kanya upang taglayin nang may paggalang, at ako'y ginalang niya at nanginig sa harap ng aking pangalan. ⁶Ang tunay na katuruan ay nasa kanyang bibig, walang kamalian sa kanyang mga labi. Lumakad siyang kasama ko sa kapayapaan at katapatan, at inilayo ang marami mula sa kasalanan. ⁷Ang mga labi ng pari ay nag-iingat ng kaalaman, at ang mga tao ay humahanap ng katuruan mula sa kanyang bibig, sapagkat siya ang sugo ng Ama ng mga hukbo ng langit. ⁸Ngunit lumihis kayo sa daan at itinisod ninyo ang marami sa pamamagitan ng inyong katuruan; sinira ninyo ang tipan ni Levi, sabi ng Ama ng mga hukbo ng langit. ⁹Kaya't ginawa ko kayong hamak at aba sa harap ng buong bayan, sapagkat hindi ninyo iningatan ang aking mga daan kundi nagtangi kayo ng mga tao sa inyong katuruan.”

Taksil sa Isa't Isa at sa Ama

¹⁰Hindi ba't tayong lahat ay may iisang Ama? Hindi ba't iisang Ama ang lumikha sa atin? Bakit nagtataksilan tayo sa isa't isa, na nilalapastangan ang tipan ng ating mga ninuno? ¹¹Ang Juda ay taksil; isang kasuklam-suklam na bagay ang ginawa sa Israel at Jerusalem. Nilapastangan ng Juda ang banal na dako ng ating Ama, na kanyang iniibig, at nag-asawa ng anak na babae ng isang dayuhang diyos. ¹²Nawa'y ihiwalay ng ating Ama mula sa mga tolda ni Jacob ang taong gumagawa nito—sinuman siya—maging ang isang naghahandog sa Ama ng mga hukbo ng langit.

¹³At may pangalawang bagay kayong ginagawa: tinatakpan ninyo ng luha ang altar ng ating Ama, umiiyak at dumadaing, sapagkat hindi na niya pinapansin ang handog ni tinatanggap ito nang may galak mula sa inyong kamay. ¹⁴Nagtatanong kayo, “Bakit?” Sapagkat ang ating Ama ay saksi sa pagitan ninyo at ng asawang kinuha ninyo sa inyong kabataan, na inyong pinagtaksilan—bagaman siya ang inyong kasama, ang inyong asawa ayon sa tipan. ¹⁵Hindi ba't pinag-isa kayo ng Ama ng inyong asawa? Katawan at espiritu, kayo ay kanya. At ano ang kanyang nais? Mga anak na maka-Diyos mula sa inyong pagkakaisa. Kaya't ingatan ninyo ang inyong espiritu; huwag pagtaksilan ninuman ang asawang kinuha niya sa kanyang kabataan.

¹⁶“Sapagkat kinamumuhian ko ang paghihiwalay,” sabi ng ating Ama, ang Ama ng Israel, “at ang sinumang nagtatakip ng karahasan sa kanyang kasuotan,” sabi ng Ama ng mga hukbo ng langit. Kaya't ingatan ninyo ang inyong espiritu; huwag kayong maging taksil.

¹⁷Pinagod ninyo ang ating Ama sa inyong mga salita. Gayunma'y nagtatanong kayo, “Paano namin siya pinagod?” Sa pagsasabing, “Ang lahat ng gumagawa ng masama ay mabuti sa kanyang paningin, at siya'y nalulugod sa kanila”—o, “Nasaan ang Ama ng katarungan?”