Rama Negur Para Imam-Na
Para imam diomongan langsung jeung keras — pangajaran maranéhna geus ngajadikeun jalma titajong, ku kituna kahormatan dicabut. Tuluy panghianatan nu sarua di imah: lain urang kabéh boga hiji Rama? Rama urang nyaksian jangji nikah, sarta ngijid kana dirécokna éta jangji.
2 1Ayeuna, eh para imam, ieu parentah pikeun maraneh.
2Lamun maraneh embung ngadenge, atawa embung ngagemkeun kana hate pikeun ngamulyakeun jenengan Kami, dawuh Rama nu ngawasa balad sawarga, Kami bakal ngadatangkeun panyapa ka maraneh sarta nyapa sagala berkah maraneh. Malah geus ku Kami disapa, karana maraneh teu ngagemkeun kana hate. 3Kami bakal nyela turunan maraneh sarta ngabalurkeun kokotor kana beungeut maraneh—kokotor tina pesta-pesta maraneh—sarta maraneh bakal kabawa bareng jeung eta. 4Geus kitu maraneh bakal nyaho yen Kami geus ngirimkeun ieu parentah ka maraneh, supaya perjangjian Kami jeung Lewi tetep ngadeg, dawuh Rama nu ngawasa balad sawarga. 5“Perjangjian Kami jeung manehna teh hirup jeung karahayuan; eta ku Kami dipaparinkeun ka manehna supaya dicekel kalawan hormat, sarta manehna ngahormat ka Kami tur gumeter di payuneun jenengan Kami. 6Piwuruk anu bener aya dina sungutna, taya kasalahan dina biwirna. Manehna lumampah jeung Kami dina karahayuan jeung kajujuran, sarta ngabalikkeun loba jalma tina dosa. 7Biwir hiji imam ngajaga pangaweruh, sarta jalma-jalma neangan piwuruk tina sungutna, karana manehna teh utusan Rama nu ngawasa balad sawarga. 8Tapi maraneh geus nyimpang tina jalan sarta nyababkeun loba jalma tikosewad ku piwuruk maraneh; maraneh geus ngaruksak perjangjian Lewi, dawuh Rama nu ngawasa balad sawarga. 9Ku sabab eta Kami ngajadikeun maraneh dihina tur asor di hareupeun sakabeh jalma, karana maraneh henteu nyekel jalan-jalan Kami tapi pilih kasih dina piwuruk maraneh.”
Teu Satia ka Sasama jeung ka Rama
10Lain urang kabeh boga hiji Rama? Lain hiji Rama anu geus nyiptakeun urang? Naha bet silih hianat, sarta nganajiskeun perjangjian karuhun urang? 11Yuda teu satia; hiji perkara anu pikagirukeun geus dilampahkeun di Israil jeung Yerusalem. Yuda geus nganajiskeun tempat suci Rama urang, anu dipikaasih ku Mantenna, sarta geus ngawin anak awewe ti allah deungeun. 12Mugi Rama urang nyabut ti kemah-kemah Yakub jalma anu ngalampahkeun ieu—saha bae—sanajan jalma anu mawa kurban ka Rama nu ngawasa balad sawarga.
13Jeung aya deui perkara kadua anu dipilampah ku maraneh: maraneh nutupan altar Rama urang ku cipanon, bari ceurik jeung humarurung, karana Mantenna geus teu malire deui kana kurban atawa narimana kalawan bungah tina leungeun maraneh. 14Maraneh nanya, “Ku naon?” Karana Rama urang geus jadi saksi antara maraneh jeung pamajikan ti ngora maraneh, anu geus dihianat ku maraneh—sanajan manehna batur maraneh, pamajikan maraneh dumasar perjangjian. 15Lain Rama geus ngajadikeun maraneh ngahiji jeung pamajikan maraneh? Dina raga jeung roh, maraneh kagungan Mantenna. Jeung naon anu dikersakeun ku Mantenna? Anak-anak anu soleh tina pajodoan maraneh. Ku sabab eta jaga roh maraneh; ulah aya saurang ge anu ngahianat pamajikan ti ngorana.
16“Karana Kami geuleuh kana pepegatan,” dawuh Rama urang, Rama Israil, “sarta ka saha bae anu nutupan papakeanana ku kakejeman,” dawuh Rama nu ngawasa balad sawarga. Ku sabab eta jaga roh maraneh; ulah teu satia.
17Maraneh geus nyapekeun Rama urang ku omongan maraneh. Tapi maraneh nanya, “Kumaha carana kami nyapekeun Mantenna?” Nya ku ngomong, “Sakabeh jalma anu migawe kajahatan teh hade dina pandangan Mantenna, sarta Mantenna kamanah ku maranehna”—atawa, “Mana Rama nu adil teh?”