Ota Oʻz ruhoniylarini koyiydi
Ruhoniylarga toʻgʻridan-toʻgʻri va qattiq soʻz aytiladi: ularning taʼlimoti odamlarni qoqiltirgan, shu bois izzat ulardan olinadi. Soʻng xuddi shu xiyonat uyda ham: hammamizning bitta Otamiz yoʻqmi? Otamiz nikoh ahdiga guvoh boʻlgan va uning buzilishidan nafratlanadi.
2 1Endi, ey ruhoniylar, bu amr sizlar uchundir.
2Agar eshitmasangiz, Mening nomimni ulugʻlashni koʻnglingizga tugmasangiz, — deydi osmon qoʻshinlarining Otasi, — ustingizga laʼnat yuboraman va barakalaringizni laʼnatlayman. Men ularni allaqachon laʼnatladim, chunki buni koʻnglingizga olmaysiz. 3Men nasllaringizni koyiyman va yuzlaringizga goʻng — bayramlaringiz qurbonliklarining goʻngini — surtaman, siz esa u bilan birga olib chiqib tashlanasiz. 4Shunda Men bu amrni sizlarga yuborganimni bilib olasiz, toki Leviy bilan tuzgan ahdim mustahkam tursin, — deydi osmon qoʻshinlarining Otasi. 5“U bilan tuzgan ahdim hayot va tinchlik edi; Men ularni unga ehtirom bilan saqlasin deb berdim, u esa Mendan qoʻrqdi va Mening nomim oldida titrardi. 6Uning ogʻzida haqiqiy taʼlimot bor edi, lablarida nohaqlik yoʻq edi. U Men bilan tinchlik va halollikda yurdi, koʻpchilikni gunohdan qaytardi. 7Ruhoniyning lablari bilimni asrashi, odamlar esa uning ogʻzidan taʼlimot izlashi kerak, chunki u osmon qoʻshinlari Otasining elchisidir. 8Lekin sizlar yoʻldan burildingiz va taʼlimotingiz bilan koʻpchilikni qoqilishga undadingiz; Leviy bilan tuzilgan ahdni buzdingiz, — deydi osmon qoʻshinlarining Otasi. 9Shuning uchun Men ham sizni butun xalq oldida xor va past qilib qoʻydim, chunki sizlar Mening yoʻllarimda turmadingiz, balki taʼlimotingizda tarafkashlik qildingiz.”
Bir-biriga va Otaga vafosizlik
10Hammamizning bitta Otamiz bor emasmi? Bizni bitta Ota yaratmadimi? Unda nega ota-bobolarimizning ahdini bulgʻab, bir-birimizga xiyonat qilamiz? 11Yahudo vafosizlik qildi; Isroilda va Quddusda jirkanch ish qilindi. Yahudo Otamiz sevadigan muqaddas maskanni bulgʻadi va begona xudoning qiziga uylandi. 12Bu ishni qiladigan odamni — kim boʻlishidan qatʼi nazar, hatto osmon qoʻshinlarining Otasiga qurbonlik keltiradiganini ham — Otamiz Yoqub chodirlaridan uzib tashlasin.
13Yana bir ish qilasiz: Otamizning qurbongohini koʻz yoshlaringiz bilan qoplaysiz, yigʻlab-sizlab turasiz, chunki U endi qurbonlikka eʼtibor bermaydi, uni qoʻlingizdan mamnuniyat bilan qabul qilmaydi. 14Sen: “Nega?” deb soʻraysan. Chunki Otamiz sen bilan yoshligingdagi xotining oʻrtasida guvoh boʻldi; sen unga xiyonat qilding, garchi u yoʻldoshing, ahd boʻyicha xotining boʻlsa ham. 15Ota seni xotining bilan bir tan qilmadimi? Tanang ham, ruhing ham Unikidir. U nimani istaydi? Nikohingizdan taqvodor farzandlarni. Shunday ekan, ruhingni ehtiyot qil; hech kim yoshligidagi xotiniga xiyonat qilmasin.
16“Men taloqdan nafratlanaman, — deydi Otamiz, Isroilning Otasi, — oʻz libosini zoʻravonlik bilan qoplagan kishidan ham nafratlanaman”, — deydi osmon qoʻshinlarining Otasi. Shunday ekan, ruhingni ehtiyot qil; xiyonat qilma.
17Sizlar soʻzlaringiz bilan Otamizni bezor qildingiz. Shunday boʻlsa-da: “Uni qanday bezor qildik?” deb soʻraysiz. “Yomonlik qilganlarning bari Uning nazarida yaxshidir, U ulardan mamnun boʻladi” deb, yoki: “Adolat Otasi qayerda?” deb aytganingiz bilan bezor qildingiz.