Rama Nyrengeni Para Imame
Para imam diajak omong langsung lan keras — piwulangé njalari wong kesandhung, mulané kaurmatané dijabut. Banjur pengkhianatan sing padha ing omah: apa kita kabèh ora duwé Rama siji? Rama kita nyekseni prasetyan omah-omah, lan sengit marang pepisahané.
2 1He, para imam, saiki dhawuh iki kanggo kowe kabeh.
2Yen kowe padha ora gelem ngrungokake, utawa ora nggatekake kanthi temen supaya ngurmati asmaKu, mangkono pangandikane Rama, Gustine wadyabala swarga, Aku bakal nekakake ipat-ipat marang kowe, sarta Dakipat-ipati berkahmu. Malah wis Dakipat-ipati, amarga kowe padha ora nggatekake kanthi temen. 3Aku bakal nyrengeni turunmu lan ngoser-ngoseri rainmu nganggo tlethong — yaiku tlethonge kewan kurban riyayamu — lan kowe bakal diusung lunga bebarengan karo tlethong mau. 4Banjur kowe bakal padha ngerti yen Aku kang ngutus dhawuh iki marang kowe, supaya prajanjianKu karo Lewi tetep lestari, mangkono pangandikane Rama, Gustine wadyabala swarga. 5“PrajanjianKu karo dheweke yaiku urip lan katentreman; iku kabeh Dakparingake marang dheweke supaya diugemi kanthi pakurmatan, sarta dheweke ngurmati Aku lan ndhredheg ana ing ngarsane asmaKu. 6Piwulang kang bener ana ing cangkeme, lan ora ana piala ing lambene. Dheweke lumaku bebarengan karo Aku kanthi tentrem lan jujur, sarta mbalekake wong akeh saka ing dosa. 7Lambene imam iku ngreksa kawruh, lan wong-wong padha ngupaya piwulang saka cangkeme, awit dheweke iku utusane Rama, Gustine wadyabala swarga. 8Nanging kowe padha nyimpang saka dalan lan njalari wong akeh kesandhung marga saka piwulangmu; kowe padha ngrusak prajanjian Lewi, mangkono pangandikane Rama, Gustine wadyabala swarga. 9Mulane Aku iya ndadekake kowe asor lan diremehake ana ing ngarepe wong akeh kabeh, amarga kowe padha ora netepi dalan-dalanKu, nanging nganggo pilih sih ana ing piwulangmu.”
Ora Setya marang Sapadha-padha lan marang Sang Rama
10Apa kita kabeh ora padha duwe Rama kang siji? Apa dudu Rama kang siji kang wis nitahake kita? Yagene kita padha cidra marang sapadha-padha, nganti najisake prajanjiane para leluhur kita? 11Yehuda wis cidra; prakara kang nistha wis dilakoni ana ing Israel lan Yerusalem. Yehuda wis najisake papan suci kagungane Rama kita, kang ditresnani dening Panjenengane, sarta ngrabeni anake wadon allah manca. 12Muga-muga Rama kita numpes saka ing tarube Yakub wong kang nindakake prakara iki — sapa bae — sanadyan dheweke nggawa pisungsung marang Rama, Gustine wadyabala swarga.
13Lan iki prakara kang kapindho kang koktindakake: kowe padha nutupi misbyahe Rama kita nganggo luh, karo nangis lan sesambat, amarga Panjenengane wis ora nggatekake pisungsung mau maneh, utawa nampani kanthi suka rena saka tanganmu. 14Kowe padha takon: “Yagene mangkono?” Amarga Rama kita wis dadi seksi ing antaramu lan bojomu kang kokrabeni nalika isih enom, kang wis kokcidrani — senadyan dheweke iku kancamu, bojomu miturut prajanjian. 15Apa Sang Rama ora wis ndadekake kowe siji karo bojomu? Ing badan lan roh, kowe iki kagungane Panjenengane. Lan apa kang dadi karsane? Yaiku turun kang mursid saka anggonmu dadi siji. Mulane padha reksanen rohmu; aja nganti ana wong kang nyidrani bojone kang dirabeni nalika isih enom.
16“Awit Aku sengit marang pegatan,” mangkono pangandikane Rama kita, Ramane Israel, “lan marang wong kang nutupi sandhangane nganggo tumindak sawenang-wenang,” mangkono pangandikane Rama, Gustine wadyabala swarga. Mulane padha reksanen rohmu; lan aja padha cidra.
17Kowe padha njalari Rama kita sayah marga saka tembung-tembungmu. Ewadene kowe isih padha takon: “Kepriye anggonku padha nggawe sayahe?” Yaiku sarana kandhamu: “Saben wong kang nglakoni piala iku becik ana ing paningale, lan Panjenengane rena marang wong-wong mau” — utawa: “Ana ing ngendi Rama kang netepake kaadilan?”