Manafay ny Mpisorona Azy ny Ray

Resahina mivantana sy mafy ny mpisorona — nampisampona olona ny fampianarany, ka esorina ny voninahitra. Avy eo ilay fampihorohoroana ao an-trano ihany: tsy Ray iray ihany va noananantsika rehetra? Ny Raintsika no vavolombelon'ny voady fanambadiana, ary halany ny fanapahana azy.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 2–9, 16

Toko 2.

Ary ankehitriny, ry mpisorona, ho anareo ity didy ity.

Raha tsy mihaino ianareo, na tsy mandray an-tsaina hanome voninahitra ny anarako, hoy ny Rain’ny miaramilan’ny lanitra, dia handefa ny ozona aminareo Aho ka hanozona ny fitahianareo; eny, efa nanozona azy ireo Aho, satria tsy mandray an-tsaina ianareo. Hananatra ny taranakareo Aho ary handoko fako ny tavanareo, dia ny fakon’ny fetinareo; ary hentina miaraka aminy ianareo. Dia ho fantatrareo fa naniraka ity didy ity ho anareo Aho, mba hitoetra ny fanekeko amin’i Levy, hoy ny Rain’ny miaramilan’ny lanitra. «Ny fanekeko taminy dia fiainana sy fiadanana; nomeko azy ireo mba hotazonina amim-pitahorana, ary natahotra Ahy izy ka nangovitra teo anoloan’ny anarako. Ny fampianarana marina no tao am-bavany, ary tsy nisy ratsy tamin’ny molony. Niara-nandeha tamiko tamin’ny fiadanana sy ny fahamarinan-toetra izy, ary nampiala ny maro tamin’ny ota. Ny molon’ny mpisorona no mitahiry fahalalana, ary ny olona mitady fampianarana avy amin’ny vavany, satria izy no iraky ny Rain’ny miaramilan’ny lanitra. Fa ianareo kosa dia niala tamin’ny lalana ka nahatafintohina ny maro tamin’ny fampianaranareo; nanimba ny fanekena tamin’i Levy ianareo, hoy ny Rain’ny miaramilan’ny lanitra. Ary noho izany dia nataoko tsinontsinona sy ambany teo imason’ny olona rehetra ianareo, satria tsy nitandrina ny lalako, fa nanavahana tamin’ny fampianaranareo.»

Tsy Mahatoky Isam-batan’olona sy amin’ny Ray

Tsy Ray iray va no anananantsika rehetra? Tsy Ray iray va no nahary antsika? Nahoana isika no mivadika amin’ny namantsika ka manala ny fahamasinan’ny fanekena nataon’ny razantsika? Mivadika i Joda; misy zavatra fahavetavetana atao any Israely sy any Jerosalema. Nanala ny fahamasinan’ny fitoerana masin’i Raintsika, izay Tiany, i Joda ka nanambady ny zanakivavin’andriamani-vahiny. Enga anie Raintsika hanaisotra avy ao amin’ny lain’i Jakoba ny lehilahy izay manao izany—na iza na iza—na dia izay mitondra fanatitra ho an’ny Rain’ny miaramilan’ny lanitra aza.

Ary zavatra faharoa no ataonareo: mamefy ny alitaran’i Raintsika amin’ny ranomaso ianareo, mitomany sy mikoriana, satria tsy mijery ny fanatitra intsony Izy na mandray azy amin’ny falifaly avy amin’ny tananareo. Manontany hoe ianareo: «Nahoana?» Satria Raintsika dia vavolombelona teo anelanelanareo sy ny vadin’ny fahatanoranareo, izay nivadihanareo—na dia namanao aza izy, vadinao amin’ny fanekena. Tsy ny Ray va no nanao anareo ho tena iray amin’ny vadinareo? Vatana sy fanahy, Azy ianareo. Ary inona no Tiany? Zanaka masina avy amin’ny fiaraha-moninareo. Koa tandremo ny fanahinareo; aoka tsy hisy hivadika amin’ny vadin’ny fahatanorany.

«Fa halako ny fisaraham-panambadiana,» hoy Raintsika, ny Rain’i Israely, «ary izay manarona ny akanjony amin’ny herisetra,» hoy ny Rain’ny miaramilan’ny lanitra. Koa tandremo ny fanahinareo; aza mivadika.

Nanasatra an’i Raintsika ianareo tamin’ny teninareo. Nefa manontany hoe ianareo: «Ahoana no nanasatray Azy izahay?» Amin’ny filazanareo hoe: «Izay rehetra manao ratsy dia tsara eo imasony, ary mahafaly Azy ireo»—na hoe: «Aiza ny Rain’ny rariny?»