Otamizning Isroilga boʻlgan sevgisi
Eski Ahdning so‘nggi ovozi kinoyali va sovuq bo‘lib qolgan xalqqa qarshi chiqadi va bu davrni kelayotgan shifo tongiga ko‘z tikib yakunlaydi. Kitob Otaning O‘z sevgisini qat’iyat bilan e’lon qilishi bilan boshlanadi.
1 1Bu — Otamizning Malaki orqali Isroilga yetkazgan kalomidir. a a v1 Malaki ismi “mening elchim” degan maʼnoni anglatadi — yoʻl tayyorlaydigan elchi haqida eʼlon qilib, Eski Ahdni yakunlaydigan kitobga juda mos nom.
2“Men sizlarni sevib keldim,” — deydi Otamiz. “Lekin sizlar: «Sen bizni qanday sevding?» deb soʻraysizlar. Esov Yoqubning akasi emasmidi?” — deya maʼlum qiladi Otamiz. “Shunga qaramay, Men Yoqubni sevdim, 3Esovni esa yomon koʻrdim. Uning togʻli yurtini vayronaga aylantirdim, merosini sahro chiyaboʻrilariga qoldirdim.” 4Edom: “Biz vayron qilindik, ammo vayronalarni qaytadan tiklaymiz,” desa ham, osmon qoʻshinlarining Otasi shunday deydi: “Ular qurishi mumkin, lekin Men buzaman. Ularni Yovuz yurt, Otamiz abadiy gʻazab qiladigan xalq deb ataydilar.” 5Buni oʻz koʻzlaringiz bilan koʻrasizlar va: “Otamiz ulugʻdir — Isroil chegarasidan tashqarida ham!” deysizlar.
Otaning nomini mensimaydigan ruhoniylar
6“Oʻgʻil otasini hurmat qiladi, xizmatkor esa xoʻjayinini. Agar Men ota boʻlsam, izzatim qani? Agar xoʻjayin boʻlsam, hurmatim qani?” — deydi osmon qoʻshinlarining Otasi Mening nomimni mensimaydigan sizlarga, ey ruhoniylar. “Lekin sizlar: «Biz Sening nomingni qanday mensimadik?» deb soʻraysizlar.” b b v6 Bu yerda Otamiz Oʻzini ochiqdan-ochiq Ota deb ataydi va farzandlaridan oʻgʻil otasiga tabiiy ravishda beradigan izzatni soʻraydi — bu nido butun kitob boʻylab yangraydi.
7“Sizlar qurbongohimga harom taom qoʻyasizlar, soʻngra: «Biz Seni qanday harom qildik?» deb soʻraysizlar. Otamizning dasturxonini xor deb atab, shunday qilasizlar. 8Koʻr hayvonni qurbonlik qilsangiz, bu yomon ish emasmi? Oqsoq va kasal hayvonni keltirsangiz — bu yomon ish emasmi? Buni hokimingizga taqdim eting — u sizdan rozi boʻladimi? U sizni qabul qiladimi?” — deydi osmon qoʻshinlarining Otasi.
9“Endi Otamizga yolvoringlar, toki U bizga marhamat koʻrsatsin. Qoʻlingizdan chiqqan shunday qurbonliklar bilan U sizlardan birortangizni qabul qilarmikan?” — deydi osmon qoʻshinlarining Otasi.
10“Qaniydi, sizlardan birortangiz eshiklarni yopib qoʻysa, shunda qurbongohimda behuda olov yoqmas edingiz! Men sizlardan mamnun emasman,” — deydi osmon qoʻshinlarining Otasi, “va qoʻlingizdan hech qanday qurbonlikni qabul qilmayman. 11Kun chiqishidan kun botishigacha xalqlar orasida Mening nomim ulugʻ boʻladi. Hamma joyda Mening nomimga tutatqi va pok qurbonliklar keltiriladi, chunki xalqlar orasida Mening nomim ulugʻ boʻladi,” — deydi osmon qoʻshinlarining Otasi. 12“Lekin sizlar: «Hukmron Otaning dasturxoni harom, undagi taomni xor koʻrsa boʻladi», deb uni haqoratlaysizlar.”
13“Sizlar: «Nahotki bu shuncha yuk boʻlsa!» deysizlar va unga nafrat bilan burun jiyirasizlar,” — deydi osmon qoʻshinlarining Otasi. “Sizlar oʻgʻirlangan, oqsoq va kasal hayvonlarni qurbonlik qilib keltirasizlar — Men ularni sizlardan qabul qilaymanmi?” — deydi Otamiz.
14“Podasida sogʻlom erkak hayvoni boʻla turib, uni atab qasam ichgan, biroq Hukmron Otaga nuqsonli hayvonni qurbonlik qiladigan firibgar laʼnatga qolsin. Chunki Men buyuk Podshohman,” — deydi osmon qoʻshinlarining Otasi, “va Mening nomimdan xalqlar orasida qoʻrqishadi.”