Η αγάπη του Πατέρα για τον Ισραήλ
Η τελευταία φωνή της Παλαιάς Διαθήκης έρχεται αντιμέτωπη με έναν λαό που έγινε κυνικός και ψυχρός, και κλείνει την εποχή προσβλέποντας σε μια επερχόμενη αυγή θεραπείας. Ξεκινά με την επίμονη διακήρυξη αγάπης του Πατέρα.
1 1Αυτός είναι ο λόγος του Πατέρα μας προς τον Ισραήλ, που δόθηκε μέσω του Μαλαχία. a a v1 Το όνομα Μαλαχίας σημαίνει «ο αγγελιοφόρος μου» — ταιριαστό για το βιβλίο που κλείνει την Παλαιά Διαθήκη αναγγέλλοντας τον αγγελιοφόρο που ετοιμάζει τον δρόμο.
2«Σας αγάπησα», λέει ο Πατέρας μας. «Εσείς όμως ρωτάτε: “Πώς μας αγάπησες;” Δεν ήταν ο Ησαύ αδελφός του Ιακώβ;» λέει ο Πατέρας μας. «Κι όμως τον Ιακώβ τον αγάπησα, 3αλλά τον Ησαύ τον μίσησα. Έκανα την ορεινή του χώρα ερημιά, άφησα την κληρονομιά του στα τσακάλια της ερήμου». 4Μπορεί ο Εδώμ να πει: «Τσακιστήκαμε, όμως θα ξαναχτίσουμε τα ερείπια». Αλλά ο Πατέρας των ουράνιων στρατιών λέει: «Αυτοί μπορεί να χτίσουν, εγώ όμως θα γκρεμίσω. Θα ονομαστούν Χώρα της Ασέβειας, ο λαός με τον οποίο ο Πατέρας μας μένει για πάντα οργισμένος». 5Τα ίδια σας τα μάτια θα το δουν, και θα πείτε: «Μεγάλος είναι ο Πατέρας μας — πέρα από τα σύνορα του Ισραήλ!»
Ιερείς που περιφρονούν το όνομα του Πατέρα
6«Ένας γιος τιμάει τον πατέρα του, κι ένας δούλος τον κύριό του. Αν εγώ είμαι πατέρας, πού είναι η τιμή μου; Αν είμαι κύριος, πού είναι ο σεβασμός μου; λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατιών σ’ εσάς τους ιερείς που περιφρονείτε το όνομά μου. Εσείς όμως ρωτάτε: “Πώς περιφρονήσαμε το όνομά σου;”» b b v6 Εδώ ο Πατέρας μας ονομάζει ανοιχτά τον εαυτό του Πατέρα και ζητάει από τα παιδιά του την τιμή που ένας γιος δίνει από τη φύση του — η κραυγή της καρδιάς που διατρέχει όλο το βιβλίο.
7«Βάζετε ακάθαρτη τροφή στο θυσιαστήριό μου, κι ύστερα ρωτάτε: “Πώς σε κάναμε ακάθαρτο;” Με το να αποκαλείτε περιφρονημένο το τραπέζι του Πατέρα μας. 8Όταν προσφέρετε ένα τυφλό ζώο, δεν είναι αυτό κακό; Προσφέρετε το κουτσό και το άρρωστο — δεν είναι αυτό κακό; Παρουσιάστε το στον κυβερνήτη σας — θα ευχαριστηθεί μαζί σας; Θα σας δεχτεί;» λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατιών.
9«Τώρα παρακαλέστε τον Πατέρα μας να μας δείξει τη χάρη του. Με τέτοιες προσφορές από τα χέρια σας, θα δεχτεί κανέναν από εσάς;» λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατιών.
10«Μακάρι ένας από εσάς να έκλεινε τις πόρτες, για να μην ανάβετε άχρηστες φωτιές στο θυσιαστήριό μου! Δε βρίσκω καμιά ευχαρίστηση σ’ εσάς», λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατιών, «και δε θα δεχτώ καμιά προσφορά από τα χέρια σας. 11Από την ανατολή ως τη δύση του ήλιου το όνομά μου θα είναι μεγάλο ανάμεσα στα έθνη. Παντού θα προσφέρεται θυμίαμα και καθαρές προσφορές στο όνομά μου, γιατί το όνομά μου θα είναι μεγάλο ανάμεσα στα έθνη», λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατιών. 12«Εσείς όμως το βεβηλώνετε, λέγοντας πως το τραπέζι του Κυρίαρχου Πατέρα είναι ακάθαρτο κι ότι η τροφή του μπορεί να περιφρονηθεί».
13«Λέτε: “Τι βάρος!” και ρουθουνίζετε περιφρονητικά γι’ αυτό», λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατιών. «Φέρνετε κλεμμένα, κουτσά και άρρωστα ζώα ως προσφορές — να τα δεχτώ από εσάς;» λέει ο Πατέρας μας.
14«Καταραμένος ο απατεώνας που έχει ένα αρσενικό χωρίς ελάττωμα στο κοπάδι του και το τάζει, μα θυσιάζει ένα ελαττωματικό ζώο στον Κυρίαρχο Πατέρα. Γιατί εγώ είμαι μεγάλος Βασιλιάς», λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατιών, «και το όνομά μου πρέπει να το φοβούνται ανάμεσα στα έθνη».
