ဣသရေလအမျိုးအပေါ် ခမည်းတော်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာ
ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ နောက်ဆုံးအသံသည် သံသယစိတ်ရှိ၍ အေးစက်လာသော လူမျိုးကို ရင်ဆိုင်ပြောဆိုပြီး ကျရောက်လာမည့် ကုသပျောက်ကင်းခြင်း အရုဏ်ဦးကို မျှော်ကြည့်လျက် ထိုခေတ်ကို နိဂုံးချုပ်သည်။ ၎င်းသည် ခမည်းတော်၏ မယိမ်းယိုင်သော မေတ္တာကြေညာချက်ဖြင့် စတင်သည်။
1 1ဤသည်ကား မာလခိအားဖြင့် ပေးအပ်တော်မူသော ဣသရေလအမျိုးထံ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်၏။ a a v1 မာလခိဟူသောနာမသည် “ငါ၏တမန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိ၏။ လမ်းကို ပြင်ဆင်မည့် တမန်တော်ကို ကြေညာ၍ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းကို နိဂုံးချုပ်သော ဤကျမ်းစောင်နှင့် လိုက်ဖက်ပေသည်။
2ငါတို့၏ခမည်းတော်က “ငါသည် သင်တို့ကို ချစ်မြတ်နိုးခဲ့ပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ “သို့ရာတွင် သင်တို့က ‘ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့ကို အဘယ်သို့ ချစ်တော်မူပါသနည်း’ ဟု မေးကြ၏။ ဧသောသည် ယာကုပ်၏အစ်ကိုမဟုတ်လော” ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်ဆိုတော်မူ၏။ “သို့ပါလျက် ယာကုပ်ကိုမူ ငါချစ်၍၊ 3ဧသောကိုမူ ငါမုန်း၏။ သူ၏တောင်ကုန်းဒေသကို လွင်တီးခေါင်ဖြစ်စေ၍၊ သူ၏အမွေမြေကို တောကန္တာရရှိ ခွေးအတို့အား စွန့်လွှတ်ခဲ့၏။” 4ဧဒုံအမျိုးသားတို့က “ငါတို့သည် ပြိုပျက်ခဲ့သော်လည်း၊ ယိုယွင်းပျက်စီးရာတို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ကြမည်” ဟု ဆိုကောင်းဆိုကြမည်။ သို့ရာတွင် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်က ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ “သူတို့သည် တည်ဆောက်ကောင်းတည်ဆောက်ကြမည်၊ သို့သော် ငါဖြိုဖျက်မည်။ သူတို့သည် ဆိုးညစ်သောပြည်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ငါတို့၏ခမည်းတော် ထာဝစဉ်အမျက်ထွက်တော်မူသောလူမျိုးဟူ၍လည်းကောင်း ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။” 5သင်တို့သည် မိမိတို့မျက်စိဖြင့် ထိုအမှုကို မြင်ရ၍၊ “ဣသရေလနယ်စပ်ကို လွန်မြောက်၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ကြီးမြတ်တော်မူ၏” ဟု ဆိုကြလိမ့်မည်။
ခမည်းတော်၏နာမတော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များ
6“သားသည် မိမိအဖကို ရိုသေ၍၊ ကျွန်သည် မိမိသခင်ကို ရိုသေ၏။ ငါသည် အဖဖြစ်လျှင်၊ ငါ့ကို ရိုသေခြင်းကား အဘယ်မှာနည်း။ ငါသည် သခင်ဖြစ်လျှင်၊ ငါ့ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေခြင်းကား အဘယ်မှာနည်း” ဟု ငါ၏နာမတော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသော ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့အား ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ “သို့ရာတွင် သင်တို့က ‘အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို အဘယ်သို့ မထီမဲ့မြင်ပြုကြပါသနည်း’ ဟု မေးကြ၏။” b b v6 ဤနေရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မိမိကိုယ်ကို အဖဖြစ်ကြောင်း အတိအလင်း ဖော်ပြတော်မူ၍၊ သားတစ်ဦးက မိမိအဖအား သဘာဝအလျောက် ဆက်ကပ်သော ရိုသေမှုကို မိမိ၏သားသမီးတို့ထံမှ တောင်းခံတော်မူ၏။ ဤကား ကျမ်းတစ်စောင်လုံးတွင် စီးဆင်းနေသော နှလုံးသားအော်ဟစ်သံဖြစ်သည်။
7“သင်တို့သည် ငါ၏ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် မသန့်ရှင်းသောအစာကို တင်လျက်နှင့်၊ ‘အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ကို အဘယ်သို့ ညစ်ညူးစေကြပါသနည်း’ ဟု မေးကြ၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ စားပွဲတော်ကို မထီမဲ့မြင်ဟု ဆိုခြင်းအားဖြင့်တည်း။ 8မျက်စိကန်းသောတိရစ္ဆာန်ကို ပူဇော်သောအခါ၊ ထိုအမှုသည် မကောင်းသောအမှုမဟုတ်လော။ ခြေဆွံ့သောနှင့် နာဖျားသောတိရစ္ဆာန်ကို ပူဇော်ကြသည်မှာ မကောင်းသောအမှုမဟုတ်လော။ ထိုတိရစ္ဆာန်ကို သင်တို့၏ဘုရင်ခံထံ ဆက်သကြည့်လော့။ သူသည် သင်တို့ကို နှစ်သက်မည်လော။ သင်တို့ကို လက်ခံမည်လော” ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။
9“ယခုမှာ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါတို့အား ကျေးဇူးပြုတော်မူစေရန် တောင်းပန်ကြလော့။ သင်တို့လက်မှ ဤသို့သောပူဇော်သကာများဖြင့်၊ ကိုယ်တော်သည် သင်တို့အနက် တစ်စုံတစ်ဦးကိုမျှ လက်ခံတော်မူမည်လော” ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။
10“သင်တို့အနက် တစ်စုံတစ်ဦးက တံခါးတို့ကို ပိတ်ပါစေသော။ သို့ဖြစ်မှ သင်တို့သည် ငါ၏ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် အချည်းနှီးသောမီးကို မညှိကြတော့ပေ။ ငါသည် သင်တို့ကို အလျှင်းမနှစ်သက်” ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ “သင်တို့လက်မှ ပူဇော်သကာ တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ ငါလက်မခံ။ 11နေထွက်ရာမှ နေဝင်ရာတိုင်အောင်၊ ငါ၏နာမတော်သည် လူမျိုးတကာတို့အထဲတွင် ကြီးမြတ်လိမ့်မည်။ အရပ်ရပ်တွင် ငါ၏နာမတော်အား နံ့သာပေါင်းနှင့် သန့်ရှင်းသောပူဇော်သကာများကို ဆက်သကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ ငါ၏နာမတော်သည် လူမျိုးတကာတို့အထဲတွင် ကြီးမြတ်လိမ့်မည်” ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ 12“သို့ရာတွင် သင်တို့သည် အရှင်ခမည်းတော်၏ စားပွဲတော်သည် ညစ်ညူး၏၊ ၎င်း၏အစာကိုလည်း မထီမဲ့မြင်ပြုအပ်၏ဟု ဆို၍ ထိုနာမတော်ကို ရှုတ်ချကြ၏။”
13“သင်တို့က ‘အလွန်ပင်ပန်းစရာပါတကား’ ဟုဆို၍၊ ထိုအမှုကို မထီမဲ့မြင်ဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့ကြ၏” ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ “သင်တို့သည် ခိုးယူထားသော၊ ခြေဆွံ့သော၊ အနာရောဂါစွဲသောတိရစ္ဆာန်တို့ကို ပူဇော်သကာအဖြစ် ဆောင်ယူလာကြ၏။ ထိုတို့ကို သင်တို့လက်မှ ငါလက်ခံရမည်လော” ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။
14“မိမိသိုးအုပ်တွင် အပြစ်အနာကင်းသော အထီးရှိလျက်နှင့်၊ ထိုအကောင်ကို သစ္စာဂတိပြုပြီးမှ အရှင်ခမည်းတော်အား ချို့ယွင်းသောတိရစ္ဆာန်ကို ယဇ်ပူဇော်သော လှည့်စားတတ်သူသည် ကျိန်ဆဲခြင်းကို ခံစေ။ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် ကြီးမြတ်သောရှင်ဘုရင်ဖြစ်၏” ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ “ငါ၏နာမတော်သည်လည်း လူမျိုးတကာတို့အထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ရိုသေဖွယ်ဖြစ်၏။”