ملاکى 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹دا زمونږ د پلار هغه کلام دے چې د ملاکى په وسيله اِسرائيل ته ورسولے شو. ^a a v1 د ملاکى نوم معنىٰ ”زما قاصد“ لرى — دا نوم د هغه کتاب دپاره مناسب دے چې د هغه قاصد په اعلان سره زوړ عهد نامه ختموى، څوک چې لار تياروى.

²”ما له تاسو سره مينه کړې ده،“ زمونږ پلار فرمائى. ”خو تاسو پوښتنه کوئ چې، ’تا له مونږ سره څنګه مينه کړې ده؟‘ ايا عيسو د يعقوب ورور نۀ وو؟“ زمونږ پلار فرمائى. ”خو بيا هم ما له يعقوب سره مينه وکړله، ³خو له عيسو نه مې کرکه وکړه. ما د هغۀ غرنے ملک ويجاړ کړو، او د هغۀ ميراث مې د بيابان ګيدړو ته پرېښودو.“ ⁴کۀ ادوم ووائى چې، ”مونږ ماتې شوى يُو، خو مونږ به دا کنډرې بيا جوړې کړو.“ نو د آسمان د لښکرو پلار فرمائى چې، ”هغوئ دې جوړ کړى، خو زۀ به يې راونړوم. هغوئ به د ’شرير ملک‘ په نامه ياديږى، هغه قوم چې زمونږ پلار به تل پرې غُصه وى.“ ⁵ستاسو خپلې سترګې به دا وګورى، او تاسو به ووايئ چې، ”زمونږ پلار لوئ دے — د اِسرائيل د سرحدونو نه هم اخوا!“

هغه کاهنان چې د پلار نوم سپکوى

⁶”زوئ د خپل پلار عزت کوى، او نوکر د خپل مالِک. نو کۀ زۀ پلار يم، نو زما عزت چرته دے؟ کۀ زۀ مالِک يم، نو زما درناوے چرته دے؟“ د آسمان د لښکرو پلار تاسو هغو کاهنانو ته فرمائى چې زما نوم سپکوئ. ”خو تاسو پوښتنه کوئ چې، ’مونږ ستا نوم څنګه سپک کړے دے؟‘“ ^b b v6 دلته زمونږ پلار خپل ځان په ښکاره توګه پلار بولى او د خپلو بچو نه هغه عزت غواړى چې يو زوئ يې په طبعى توګه ورکوى — دا هغه د زړۀ چغه ده چې په ټول کتاب کښې بهيږى.

⁷”تاسو زما په قربان‌ګاه باندې ناپاکه خوراک ږدئ، بيا پوښتنه کوئ چې، ’مونږ تۀ څنګه ناپاک کړې؟‘ په دې سره چې تاسو د زمونږ پلار دسترخوان سپک بولئ. ⁸کله چې تاسو ړوند څاروے د قربانۍ دپاره وړاندې کوئ، نو ايا دا بد نۀ دى؟ کله چې ګوډ او ناجوړه څاروے وړاندې کوئ، نو ايا دا بد نۀ دى؟ دا خپل حاکم ته وړاندې کړئ — ايا هغه به له تاسو نه خوشحاله شى؟ ايا هغه به تاسو قبول کړى؟“ د آسمان د لښکرو پلار فرمائى.

⁹”اوس زمونږ پلار ته زارى وکړئ چې پر مونږ مهربانى وکړى. کله چې ستاسو په لاسونو کښې داسې نذرانې وى، نو ايا هغه به ستاسو نه څوک قبول کړى؟“ د آسمان د لښکرو پلار فرمائى.

¹⁰”کاش چې ستاسو نه يو کس دروازې بندې کړى، چې تاسو زما په قربان‌ګاه باندې بېکاره اور بل نۀ کړئ! زۀ له تاسو نه خوشحاله نۀ يم،“ د آسمان د لښکرو پلار فرمائى، ”او زۀ به ستاسو د لاسونو نذرانه قبوله نۀ کړم. ¹¹د نمر له راختلو نه تر پرېوتو پورې به زما نوم د قومونو په مينځ کښې لوئ وى. هر ځائ کښې به زما نوم ته بخور او پاکې نذرانې راوړلے شى، ځکه چې زما نوم به د قومونو په مينځ کښې لوئ وى،“ د آسمان د لښکرو پلار فرمائى. ¹²”خو تاسو هغه ناپاکوئ، او وايئ چې د مالِک پلار دسترخوان ناپاک دے او د هغه خوراک د سپکاوى وړ دے.“

¹³”تاسو وايئ چې، ’دا خو ډېر لوئ بوج دے!‘ او په سپکاوى سره پرې پوزه اړوئ،“ د آسمان د لښکرو پلار فرمائى. ”تاسو غلا شوى، ګوډ او ناجوړه څاروى د نذرانې په توګه راوړئ — نو ايا زۀ به دا ستاسو نه قبول کړم؟“ زمونږ پلار فرمائى.

¹⁴”په هغه دوکه‌باز دې لعنت وى چې د هغۀ په رمه کښې روغ نر څاروے وى او هغه يې نذر کوى، خو بيا مالِک پلار ته عيب‌ناک څاروے قربانوى. ځکه چې زۀ لوئ بادشاه يم،“ د آسمان د لښکرو پلار فرمائى، ”او زما د نوم نه به د قومونو په مينځ کښې ويره وى.“