هغه ورځ چې زمونږ پلار د يروشلم دپاره جنګ کوى

قومونه د يروشلم پر ضد راټولېږي او ښار نيول کېږي — بيا زموږ پلار جګړې ته وځي. د زيتون غر څيرل کېږي، ژوندۍ اوبه په دوبي او ژمي کې بهېږي، هغه د ټولې ځمکې پاچا دی، او حتی د پخلي لوښي هم سپېڅلي کېږي.

څپرکی 14.

د زمونږ پلار دپاره يوه ورځ راروانه ده، کله چې ستاسو لوټ به ستاسو په مينځ کښې وېشلے شى. زۀ به ټول قومونه د جنګ دپاره د يروشلم خلاف راجمع کړم. دا ښار به ونيولے شى، کورونه به لوټ شى، او ښځو سره به بدکارى وشى. د ښار نيمائى به جلاوطنۍ ته لاړ شى، خو پاتې خلق به د ښار نه جلا نۀ کړلے شى. نو زمونږ پلار به راووځى او د هغه قومونو خلاف به جنګ وکړى، لکه څنګه چې هغه د جنګ په ورځ جنګ کوى. په هغه ورځ به د هغۀ پښې د يروشلم په ختيځ کښې د زيتون په غر باندې ودريږى، او دا به د ختيځ نه تر لويديځ پورې په مينځ کښې څيرے شى او يوه لويه دره به جوړه شى؛ د غر نيمائى به شمال ته او نيمائى به جنوب ته حرکت وکړى. تاسو به زما د غرونو له درې نه وتښتئ، ځکه چې دا به تر ازل پورې ورسيږى. تاسو به داسې وتښتئ لکه څنګه چې تاسو د يهوداه د بادشاه عُزياه په دور کښې د زلزلې نه تښتېدلى وئ. بيا به زما پلار راشى او د هغۀ سره به ټول مقدسين وى.

په هغه ورځ به نۀ رڼا وى، نۀ يخنى او نۀ کنګل. دا به يوه بې‌مثاله ورځ وى، چې يواځې زمونږ پلار ته معلومه ده—نۀ ورځ وى او نۀ شپه؛ خو د ماښام په وخت کښې به رڼا وى.

په هغه ورځ به ژوندى اوبۀ د يروشلم نه بهېږى، نيمائى به د ختيځ سمندر طرف ته او نيمائى به د لويديځ سمندر طرف ته، په اوړى او ژمى کښې يو شان. او زمونږ پلار به د ټولې زمکې بادشاه وى. په هغه ورځ به زمونږ پلار يو وى او د هغۀ نوم به يو وى. ^a

ټوله زمکه به هوار ميدان شى، د جِبع نه تر رِمون پورې چې د يروشلم په جنوب کښې دے. خو يروشلم به اوچت شى او په خپل ځائ به ودريږى، د بنيامين د دروازې نه تر هغه ځائ پورې چې اول دروازه وه، تر د کونج دروازې پورې، او د حنن‌ئيل د برج نه تر د بادشاه د انګورو د نچوړلو ځايونو پورې. خلق به په دې کښې اوسيږى، او بيا به هيڅکله د تباهۍ خطره نۀ وى؛ يروشلم به په امن کښې اوسيږى.

دا هغه وبا ده چې زمونږ پلار به يې په هر هغه قوم باندې راولى چې د يروشلم خلاف يې جنګ کړے وى: د هغوئ غوښه به په ولاړه ولاړه ورسته شى، سترګې به يې په خپلو خونو کښې ورستې شى، او ژبې به يې په خولو کښې. په هغه ورځ به د زمونږ پلار له طرفه يوه لويه ګډوډى په هغوئ باندې راشى؛ هر يو به د خپل ګاونډى لاس ونيسى او د هغۀ لاس به د خپل ګاونډى د لاس خلاف اوچت شى. يهوداه به هم په يروشلم کښې جنګ وکړى، او د چاپېره ټولو قومونو مال به راجمع شى—سره زر، سپين زر او کپړې په ډېر زيات مقدار. هم هغه وبا به آسونو، کچرو، اوښانو، خرو او په هغه پړاونو کښې ټولو حيواناتو ته ورسيږى.

نو د هغه قومونو نه چې په يروشلم يې حمله کړې وه، هر ژوندے پاتې شوے کس به کال په کال پورته ځى ترڅو د بادشاه، د آسمان د لښکرو د پلار، عبادت وکړى او د خېمو اختر ولمانځى. ^b د زمکې هر هغه کورنۍ چې يروشلم ته د بادشاه، د آسمان د لښکرو د پلار، د عبادت دپاره پورته نۀ ځى، په هغوئ باندې به باران نۀ ورېږى. کۀ د مصر کورنۍ پورته نۀ شى او ځان حاضر نۀ کړى، نو په هغوئ باندې به باران نۀ ورېږى؛ هغه وبا به راشى چې زمونږ پلار په هغه قومونو باندې راولى چې د خېمو د اختر لمانځلو دپاره پورته نۀ ځى. دا به د مصر او د هغه ټولو قومونو سزا وى چې د خېمو د اختر لمانځلو دپاره پورته نۀ ځى.

په هغه ورځ به د آسونو په زنګونو باندې داسې ليکلے وى، ”زمونږ پلار ته پاک“، او د زمونږ پلار په کور کښې لوښى به د قربان‌ګاه مخکښې د کاسو په شان وى. په يروشلم او يهوداه کښې به هر لوښے د آسمان د لښکرو پلار ته پاک وى، نو ټول هغه کسان چې قربانى کوى راشى، څۀ واخلى او په هغو کښې پخلى وکړى. په هغه ورځ به د آسمان د لښکرو د پلار په کور کښې هيڅ سوداګر پاتې نۀ شى.