Księga Zachariasza 14

14 ¹Oto nadchodzi dzień naszego Ojca, gdy twój łup zostanie rozdzielony pośród ciebie. ²Zgromadzę wszystkie narody przeciwko Jerozolimie do bitwy. Miasto zostanie zdobyte, domy złupione, kobiety zgwałcone. Połowa miasta pójdzie na wygnanie, lecz reszta ludu nie zostanie wytępiona z miasta. ³Wtedy nasz Ojciec wyruszy i będzie walczył przeciwko tym narodom, jak walczy w dniu bitwy. ⁴W owym dniu jego stopy staną na Górze Oliwnej, na wschód od Jerozolimy, a ona rozłupie się pośrodku ze wschodu na zachód w ogromną dolinę; połowa góry przesunie się na północ, a połowa na południe. ⁵Będziecie uciekać doliną moich gór, bo sięgać ona będzie aż do Asal. Będziecie uciekać, jak uciekaliście przed trzęsieniem ziemi za dni Uzjasza, króla Judy. Wtedy przyjdzie mój Ojciec, a wszyscy święci z nim.

⁶W owym dniu nie będzie światła, nie będzie zimna ani mrozu. ⁷Będzie to jeden jedyny dzień, znany tylko naszemu Ojcu — ani dzień, ani noc; lecz pod wieczór nastanie światło.

⁸W owym dniu wody żywe wypłyną z Jerozolimy, połowa ku morzu wschodniemu, a połowa ku morzu zachodniemu, tak latem, jak i zimą. ⁹A nasz Ojciec będzie królem nad całą ziemią. W owym dniu nasz Ojciec będzie jeden i jedno jego imię. ^a a v9 Wielkie wyznanie Izraela — że nasz Ojciec jest jeden — staje się tu pieśnią całej ziemi: dzień, gdy wszyscy i wszędzie poznają jedynego Ojca jako króla.

¹⁰Cała ziemia stanie się równiną, od Geba aż do Rimmon na południe od Jerozolimy. Lecz Jerozolima wzniesie się i pozostanie na swoim miejscu, od Bramy Beniamina aż do miejsca Bramy Pierwszej, do Bramy Narożnej, i od Wieży Chananeela aż do tłoczni króla. ¹¹Ludzie będą w niej mieszkać, nigdy już nie skazani na zagładę; Jerozolima będzie mieszkać bezpiecznie.

¹²A oto plaga, którą nasz Ojciec dotknie każdy naród, który walczył przeciwko Jerozolimie: ich ciało zgnije, gdy jeszcze stać będą na nogach, ich oczy zgniją w oczodołach, a język w ustach. ¹³W owym dniu wielkie przerażenie od naszego Ojca padnie na nich; każdy chwyci rękę swojego bliźniego, a jego ręka podniesie się przeciwko ręce bliźniego. ¹⁴Również Juda będzie walczyć w Jerozolimie, a bogactwo wszystkich okolicznych narodów zostanie zgromadzone — złoto, srebro i szaty w wielkiej obfitości. ¹⁵Ta sama plaga dotknie konie, muły, wielbłądy, osły i wszystkie zwierzęta w owych obozach.

¹⁶Wtedy każdy, kto ocaleje z narodów, które napadły na Jerozolimę, będzie rok w rok pielgrzymować, aby oddawać pokłon Królowi, Ojcu zastępów niebieskich, i obchodzić Święto Namiotów. ^b b v16 Święto Namiotów (Sukkot) było trwającym tydzień świętem żniw, podczas którego Izraelici mieszkali w tymczasowych szałasach, aby wspominać Boże zaopatrzenie w latach wędrówki po pustyni. ¹⁷Każdy ród ziemi, który nie pójdzie do Jerozolimy, aby oddać pokłon Królowi, Ojcu zastępów niebieskich, nie otrzyma deszczu. ¹⁸Jeśli ród Egiptu nie pójdzie i nie stawi się, nie spadnie na nich deszcz; przyjdzie plaga, którą nasz Ojciec uderza narody, które nie idą obchodzić Święta Namiotów. ¹⁹Taka będzie kara Egiptu i wszystkich narodów, które nie pójdą obchodzić Święta Namiotów.

²⁰W owym dniu na dzwoneczkach koni będzie wyryte: „Święte naszemu Ojcu”, a kotły w domu naszego Ojca będą jak czasze przed ołtarzem. ²¹Każdy kocioł w Jerozolimie i w Judzie będzie poświęcony Ojcu zastępów niebieskich, tak że wszyscy, którzy składają ofiary, będą mogli przyjść, wziąć z nich i w nich gotować. W owym dniu nie będzie już kupca w domu Ojca zastępów niebieskich.