اهو ڏينهن جڏهن اسان جو پيءُ يروشلم لاءِ وڙهندو
قومون يروشلم جي خلاف گڏ ٿين ٿيون ۽ شهر کسيو وڃي ٿو — پوءِ اسان جو پيءُ وڙهڻ نڪري ٿو. زيتون جبل ڦاٽي کلي ٿو، جيئرو پاڻي اونهاري ۽ سياري ۾ وهي ٿو، هو سڄي ڌرتيءَ جو بادشاهه آهي، ۽ ايتري تائين جو رڌڻ جا ٿانو به پاڪ ٿي وڃن ٿا.
14 1ڏس، اسان جي پيءُ جو هڪ ڏينهن ايندو، جڏهن تنهنجو لٽيل مال تنهنجي وچ ۾ ورهايو ويندو. 2آءٌ سڀني قومن کي يروشلم جي خلاف جنگ لاءِ گڏ ڪندس. شهر تي قبضو ڪيو ويندو، گهر ڦريا ويندا، عورتن سان زوري زيادتي ڪئي ويندي. اڌ شهر جلاوطنيءَ ۾ هليو ويندو، پر باقي ماڻهو شهر مان ڪٽيا نہ ويندا. 3پوءِ اسان جو پيءُ نڪري انهن قومن سان وڙهندو، جيئن هو جنگ جي ڏينهن ۾ وڙهندو آهي. 4انهيءَ ڏينهن سندس پير يروشلم جي اوڀر ڏانهن زيتون جبل تي بيهندا، ۽ جبل وچ مان اوڀر کان اولهه تائين چيرجي هڪ وڏي واديءَ ۾ بدلجي ويندو؛ اڌ جبل اتر ڏانهن ۽ اڌ ڏکڻ ڏانهن کسڪي ويندو. 5اوهين منهنجي جبلن جي واديءَ مان ڀڄندا، ڇاڪاڻ تہ اها وادي آزل تائين پهچندي. اوهين ائين ڀڄندا جيئن يهوداه جي بادشاهه عزياه جي ڏينهن ۾ ڌرتيءَ جي لوڏي کان ڀڳا هئا. پوءِ منهنجو پيءُ ايندو، ۽ سڀ پاڪ ماڻهو ساڻس گڏ هوندا.
6انهيءَ ڏينهن نہ روشني هوندي، نہ ٿڌ ۽ نہ ڪورو. 7اهو هڪ نرالو ڏينهن هوندو، جنهن کي رڳو اسان جو پيءُ ڄاڻي ٿو، نہ ڏينهن ۽ نہ رات؛ پر شام جو روشني هوندي.
8انهيءَ ڏينهن يروشلم مان جيئرو پاڻي وهندو، اڌ اوڀر واري سمنڊ ڏانهن ۽ اڌ اولهه واري سمنڊ ڏانهن، اونهاري ۽ سياري ٻنهي ۾. 9تڏهن اسان جو پيءُ سڄي ڌرتيءَ جو بادشاهه ٿيندو. انهيءَ ڏينهن اسان جو پيءُ هڪڙو هوندو، ۽ سندس نالو بہ هڪڙو. a a v9 اسرائيل جو وڏو اقرار — تہ اسان جو پيءُ هڪڙو آهي — هتي سڄي ڌرتيءَ جو گيت بڻجي ٿو: اهو ڏينهن جڏهن هر هنڌ هر ڪو هڪڙي پيءُ کي بادشاهه ڪري ڄاڻندو.
10سڄو ملڪ جبع کان يروشلم جي ڏکڻ ۾ رمون تائين ميدان بڻجي ويندو. پر يروشلم مٿي اڀرندو ۽ پنهنجي جاءِ تي قائم رهندو، بنيمين جي دروازي کان پهرئين دروازي جي جاءِ تائين، ڪنڊ واري دروازي تائين، ۽ حننيل جي برج کان بادشاهه جي شراب جي ڪولهن تائين. 11ماڻهو انهيءَ ۾ رهندا، وري ڪڏهن بہ تباهيءَ جي لعنت هيٺ نہ ايندا؛ يروشلم سلامتيءَ سان رهندو.
12اها آفت آهي جيڪا اسان جو پيءُ انهن سڀني قومن تي آڻيندو جن يروشلم سان جنگ ڪئي: بيٺي بيٺي سندن گوشت سڙي ويندو، سندن اکيون پنهنجين کڏن ۾ سڙنديون، ۽ سندن زبانون وات ۾. 13انهيءَ ڏينهن اسان جي پيءُ جي طرفان کين وڏي ڏهڪار ڇائنجي ويندي؛ هر هڪ پنهنجي پاڙيسريءَ جو هٿ جهلندو، ۽ سندس هٿ پاڙيسريءَ جي هٿ تي اٿندو. 14يهوداه بہ يروشلم ۾ وڙهندو، ۽ چوڌاري سڀني قومن جي دولت گڏ ڪئي ويندي — سون، چاندي ۽ ڪپڙا تمام گهڻا. 15اهائي آفت انهن خيمن ۾ گھوڙن، خچرن، اُٺن، گڏهن ۽ سڀني جانورن تي بہ ايندي.
16پوءِ انهن قومن مان جيڪي يروشلم تي چڙهي آيون، هر بچيل ماڻهو سال بہ سال مٿي چڙهي ايندو، تہ بادشاهه، آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جي عبادت ڪري ۽ ڇپرن جو عيد ملهائي. b b v16 ڇپرن جو عيد (سُڪوٽ) هفتي ڀر هلندڙ فصل جو عيد هو، جنهن ۾ اسرائيلي عارضي ڇپرن ۾ رهندا هئا تہ بيابان جي سالن ۾ خدا جي روزيءَ کي ياد ڪن. 17ڌرتيءَ جو جيڪو بہ خاندان بادشاهه، آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جي عبادت لاءِ يروشلم ڏانهن مٿي نہ چڙهندو، تنهن تي مينهن نہ وسندو. 18جيڪڏهن مصر جو گهراڻو مٿي چڙهي نہ اچي ۽ حاضر نہ ٿئي، تہ مٿس مينهن نہ وسندو؛ اها آفت ايندي جنهن سان اسان جو پيءُ انهن قومن کي ماريندو جيڪي ڇپرن جو عيد ملهائڻ لاءِ مٿي نہ چڙهنديون. 19اها مصر ۽ انهن سڀني قومن جي سزا ٿيندي جيڪي ڇپرن جو عيد ملهائڻ لاءِ مٿي نہ چڙهنديون.
20انهيءَ ڏينهن گھوڙن جي گھنٽين تي ”اسان جي پيءُ لاءِ پاڪ“ لکيل هوندو، ۽ اسان جي پيءُ جي گھر ۾ ديگون قربانگاهه اڳيان رکيل پيالن جهڙيون هونديون. 21يروشلم ۽ يهوداه جي هر ديگ آسمان جي لشڪرن جي پيءُ لاءِ پاڪ هوندي، تہ جيڪي قرباني ڏين ٿا سي اچي انهن مان ڪجهه کڻن ۽ انهن ۾ پچائين. انهيءَ ڏينهن آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جي گھر ۾ ڪو واپاري نہ رهندو.