پاڪ ڪرڻ لاءِ قاصد اچي ٿو
هڪ قاصد اچي رهيو آهي ته واٽ تيار ڪري، پر ڳاريندڙ جي باهه آرامده ناهي. الزام ڏهينءَ ۽ نذرانن ۾ چوري جو آهي، ۽ جواب ۾ دعوت آهي ته اسان جي پيءُ کي آزمائي ڏسو. جن هن کان ڊپ ڪيو سي هڪ ٻئي سان ڳالهائين ٿا، ۽ ياد جو هڪ طومار لکيو وڃي ٿو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1–15, 17–18
3 1ڏسو، آءٌ پنهنجو قاصد موڪليان ٿو، ۽ هو منهنجي اڳيان رستو تيار ڪندو. پوءِ اوچتو اهو خداوند، جنهن کي اوهان ڳولي رهيا آهيو، پنهنجي هيڪل ۾ ايندو— عهد جو اهو قاصد جنهن ۾ اوهان خوش آهيو. ڏسو، هو اچي رهيو آهي، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو. a a v1 رستو تيار ڪندڙ قاصد يوحنا بپتسما ڏيندڙ آهي، ۽ جيڪو خداوند پنهنجي هيڪل ۾ ايندو سو يسوع آهي — عهد جو قاصد. مرقس پنهنجي انجيل جي شروعات انهن ئي لفظن سان ڪري ٿو (مرقس 1:2)، ۽ يسوع اهي لفظ يوحنا تي لاڳو ڪري ٿو (لوقا 7:27). 2”پر سندس اچڻ جي ڏينهن کي ڪير سهي سگهندو؟ هو جڏهن ظاهر ٿيندو تڏهن ڪير بيهي سگهندو؟ هو ڌاتو صاف ڪندڙ جي باهه جهڙو، ۽ ڌوٻيءَ جي صابڻ جهڙو آهي. 3هو چانديءَ کي ڳاڙهي صاف ڪرڻ لاءِ ويھندو؛ لاوي جي پٽن کي پاڪ ڪندو ۽ کين سون ۽ چاندي وانگر صاف ڪندو، پوءِ اهي سچائيءَ سان اسان جي پيءُ لاءِ نذرانا آڻيندا. 4پوءِ يهوداه ۽ يروشلم جو نذرانو اسان جي پيءُ کي وڻندو، جيئن اڳين ڏينهن ۾، جيئن پراڻن ورهين ۾.“
5آءٌ اوهان جو انصاف ڪرڻ لاءِ ويجهو ايندس، ۽ جادوگرن، زنا ڪندڙن، ڪوڙو قسم کڻندڙن، مزدور جي اجرت ۾ ٺڳي ڪندڙن، بيوه ۽ يتيم تي ظلم ڪندڙن، پرديسيءَ کي پاسي ڪندڙن، ۽ مون کان نہ ڊڄندڙن خلاف تڪڙو شاهد ٿيندس، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو.
پنهنجي پيءُ ڏانهن موٽي اچو
6ڇاڪاڻ تہ آءٌ، اوهان جو پيءُ، نہ ٿو بدلجان؛ تنهنڪري اي يعقوب جا اولاد، اوهان ناس نہ ٿيا آهيو.
7پنهنجي ابن ڏاڏن جي ڏينهن کان وٺي اوهان منهنجن قاعدن کان ڦري ويا آهيو ۽ انهن تي عمل نہ ڪيو آهي. مون ڏانهن موٽي اچو، تہ آءٌ اوهان ڏانهن موٽي ايندس، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو. پر اوهان ٿا چئو تہ ’اسان کي ڪيئن موٽڻو آهي؟‘
8ڇا ڪو ماڻهو پنهنجي پيءُ کي ڦريندو؟ تڏهن بہ اوهان مون کي ٿا ڦريو. پر اوهان ٿا چئو تہ ’اسان تو کي ڪيئن ڦريو آهي؟‘ ڏھين حصي ۽ نذرانن ۾. 9اوهان تي لعنت پيل آهي، ڇاڪاڻ تہ اوهان، سڄي قوم، مون کي ٿا ڦريو. 10پورو ڏھون گودام ۾ آڻيو، تہ جيئن منهنجي گھر ۾ کاڌو هجي. هن ۾ مون کي آزمائي ڏسو، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو، تہ ڇا آءٌ اوهان لاءِ آسمان جون دريون نہ کوليندس ۽ اوهان تي ايتري برڪت نہ وسائيندس جو ضرورت ئي نہ رهي. 11آءٌ اوهان خاطر کائيندڙ کي ڌمڪائيندس، تہ جيئن اهو اوهان جي زمين جو ميوو برباد نہ ڪري، ۽ ٻنيءَ ۾ اوهان جي انگورن جي ويل ميوو ڏيڻ کان نہ رهندي، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو. 12پوءِ سڀ قومون اوهان کي برڪت وارو چونديون، ڇاڪاڻ تہ اوهان خوشيءَ جو ملڪ ٿيندا، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو.
13اوهان جا لفظ مون خلاف سخت هئا، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. پر اوهان ٿا چئو تہ ’اسان تو خلاف ڇا چيو آهي؟‘
14اوهان چيو تہ ’خدا جي خدمت ڪرڻ بيڪار آهي. سندس حڪم تي عمل ڪرڻ ۽ آسمان جي لشڪرن جي پيءُ اڳيان ماتم ڪندڙن وانگر هلڻ مان اسان کي ڇا ملي؟‘ 15هاڻي اسان مغرورن کي برڪت وارو ٿا چئون. بدي ڪندڙ خوشحال ٿين ٿا؛ هو خدا کي بہ آزمائين ٿا ۽ بچي نڪرن ٿا.
16پوءِ جن اسان جي پيءُ کان ڊڄندا هئا، تن هڪ ٻئي سان ڳالهايو، ۽ هن ڌيان ڏئي ٻڌو. جيڪي کانئس ڊڄن ٿا ۽ سندس نالي کي قيمتي ڄاڻن ٿا، تن لاءِ سندس اڳيان يادگيريءَ جو هڪ طومار لکيو ويو.
17اهي منهنجا ٿيندا، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو، انهيءَ ڏينهن تي جڏهن آءٌ ڪم ڪندس، منهنجي قيمتي ملڪيت. آءٌ انهن تي ائين رحم ڪندس جيئن ڪو پيءُ پنهنجي خدمت ڪندڙ پٽ تي رحم ڪري ٿو. 18اوهان ٻيهر ڏسندا تہ سچارن ۽ بدڪارن ۾، اسان جي پيءُ جي خدمت ڪندڙ ۽ خدمت نہ ڪندڙ ۾ ڪهڙو فرق آهي.