ملاکی 3

3 ¹اینک، من فرستادهٔ خود را می‌فرستم، و او راه را پیش روی من آماده خواهد کرد. آنگاه ناگهان آن خداوندی که شما جویای اویید به معبد خود خواهد آمد—عیسی، فرستادهٔ عهد که شما از او مسرور می‌شوید. اینک، او می‌آید، پدرِ لشکرهای آسمان می‌فرماید. ^a a v1 آن فرستاده‌ای که راه را آماده می‌سازد، یحیای تعمیددهنده است، و آن خداوندی که به معبد خود می‌آید، عیسی است—فرستادهٔ عهد. مرقس انجیل خود را با همین کلمات آغاز می‌کند (مرقس ۱:۲). ²«اما کیست که بتواند روزِ آمدنِ او را تاب آوَرَد؟ کیست که به هنگام ظهورِ او برپا بماند؟ او همچون آتشِ زرگر است، و مانند صابونِ گازُر. ³او خواهد نشست تا نقره را تصفیه و پاک سازد؛ پسران لاوی را پاک خواهد کرد و همچون طلا و نقره تصفیه‌شان خواهد نمود، و آنان هدایا را در عدالت نزد پدر ما خواهند آورد. ⁴آنگاه هدیهٔ یهودا و اورشلیم پدر ما را خشنود خواهد ساخت، چنان‌که در روزگاران گذشته و در سال‌های پیشین بود.»

⁵و من برای داوری به شما نزدیک خواهم شد، و شاهدی شتابان خواهم بود بر ضدّ جادوگران و زناکاران و آنان که به دروغ سوگند می‌خورند، و آنان که مزدِ کارگر را می‌رُبایند، و بر بیوه و یتیم ستم می‌کنند، و غریب را کنار می‌زنند، و از من نمی‌ترسند، پدرِ لشکرهای آسمان می‌فرماید.

نزد پدر خود بازگردید

⁶زیرا من که پدر شما هستم، تغییر نمی‌کنم؛ از این رو شما ای فرزندان یعقوب، نابود نشده‌اید.

⁷از روزگارِ پدرانتان از فرایض من روی گردانده‌اید و آنها را نگاه نداشته‌اید. نزد من بازگردید، و من نزد شما باز خواهم گشت، پدرِ لشکرهای آسمان می‌فرماید. اما شما می‌پرسید: ‹چگونه بازگردیم؟›

⁸آیا کسی پدر خود را غارت می‌کند؟ با این حال شما مرا غارت می‌کنید. اما می‌پرسید: ‹چگونه تو را غارت کرده‌ایم؟› در ده‌یک‌ها و هدایا. ⁹شما به لعنتی سخت ملعون شده‌اید، زیرا مرا غارت می‌کنید—تمامیِ این قوم. ¹⁰تمامِ ده‌یک را به خزانه بیاورید، تا در خانهٔ من خوراک باشد. در این باره مرا بیازمایید، پدرِ لشکرهای آسمان می‌فرماید، و ببینید که آیا پنجره‌های آسمان را برایتان نخواهم گشود و برکت را برایتان فرو نخواهم ریخت تا آنجا که دیگر نیازی نمانَد. ¹¹و به‌خاطر شما خورنده را توبیخ خواهم کرد، تا میوهٔ زمینتان را نابود نکند، و تاکِ شما در صحرا بی‌بار نمانَد، پدرِ لشکرهای آسمان می‌فرماید. ¹²آنگاه همهٔ ملت‌ها شما را خجسته خواهند خواند، زیرا سرزمینِ شادمانی خواهید بود، پدرِ لشکرهای آسمان می‌فرماید.

¹³سخنانتان بر ضدّ من سخت بود، پدر ما می‌فرماید. اما شما می‌پرسید: ‹بر ضدّ تو چه گفته‌ایم؟›

¹⁴گفتید: ‹خدمتِ خدا بی‌فایده است. از نگاه‌داشتنِ اوامرِ او و از راه‌رفتنِ سوگوارانه در حضورِ پدرِ لشکرهای آسمان چه سودی برده‌ایم؟› ¹⁵اکنون مغروران را خجسته می‌خوانیم. آنان که شرارت می‌ورزند کامیاب می‌شوند؛ حتی خدا را می‌آزمایند و رهایی می‌یابند.

¹⁶آنگاه آنان که از پدر ما می‌ترسیدند با یکدیگر سخن گفتند، و او گوش فرا داد و شنید. و طوماری برای یادآوری در حضور او نوشته شد، برای آنان که از او می‌ترسند و نام او را عزیز می‌دارند.

¹⁷پدرِ لشکرهای آسمان می‌فرماید: در آن روز که من عمل کنم، ایشان از آنِ من خواهند بود، گنجینهٔ خاصّ من. و بر ایشان شفقت خواهم کرد، چنان‌که پدری بر پسرش که او را خدمت می‌کند شفقت می‌ورزد. ¹⁸بار دیگر تفاوت میان عادل و شریر را خواهید دید، میان آن که پدر ما را خدمت می‌کند و آن که او را خدمت نمی‌کند.