Nagakari ang Manugbalita sa Pagtunaw

Isa ka mensahero ang nagabalik sa pag-andam sang dalan, apang indi komportable ang kalayo sang manugpino. Ang pagsumbong amo ang paghabol sa mga ikapulo kag mga halad, kag ang sabat amo ang pag-agda sa pagsulay sa aton Amay. Ang mga nahadlok sa iya nagapinamangkot sa isa kag isa, kag ginasulat ang isa ka linukot nga handumanan.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 1–15, 17–18

Kapitulo 3.

Yari karon, ginapadala ko ang akon manugbalita, kag ihanda niya ang dalan sa akon atubangan. Dayon sing hinali magakari sa iya templo ang Ginoo nga inyo ginapangita—ang manugbalita sang katipan nga inyo ginakalipay. Yari karon, nagakari sia, siling sang Amay sang mga kasuldadusan sang langit. ^a “Apang sin-o ang makaagwanta sa adlaw sang iya pagkari? Sin-o ang makatindog kon magpakita sia? Kaangay sia sang kalayo sang manugtunaw, kaangay sang habon sang manuglaba. Magalingkod sia nga nagatunaw kag nagatinlo sang pilak; tinluan niya ang mga anak ni Levi kag puruhon sila subong sang bulawan kag pilak, kag magadala sila sing mga halad sa aton Amay sa pagkamatarung. Dayon makapahamuot sa aton Amay ang halad sang Juda kag sang Jerusalem, subong sang mga adlaw sang una, subong sang nagligad nga mga tuig.”

Magapalapit ako sa inyo sa paghukom, isa ka madasig nga saksi batok sa mga manuglumay, sa mga manugpanghilahi, sa mga nagapanumpa sing butig, sa mga nagadaya sa mamumugon sang iya suhol, nagapigos sa balo kag sa ilo, nagatabog sa dumuluong, kag wala nagakahadlok sa akon, siling sang Amay sang mga kasuldadusan sang langit.

Magbalik Kamo sa Inyo Amay

Kay ako, ang inyo Amay, wala nagabaylo; gani kamo, mga anak ni Jacob, wala malaglag.

Kutob sa mga adlaw sang inyo mga katigulangan nagtalikod kamo sa akon mga palatukuran kag wala ninyo ginbantayan ang mga ini. Magbalik kamo sa akon, kag magabalik ako sa inyo, siling sang Amay sang mga kasuldadusan sang langit. Apang nagapamangkot kamo, ‘Paano kami magbalik?’

Panakawan bala sang tawo ang iya Amay? Apang ginapanakawan ninyo ako. Apang nagapamangkot kamo, ‘Paano ka namon ginpanakawan?’ Sa ikapulo nga bahin kag sa mga halad. Ginpakamalaut kamo sing pagpakamalaut, kay ginapanakawan ninyo ako—kamo nga bug-os nga pungsod. Dal-a ninyo ang bug-os nga ikapulo nga bahin sa balay-bodega, agud may kalan-on sa akon balay. Tilawi ninyo ako sa sini, siling sang Amay sang mga kasuldadusan sang langit, kag tan-awa kon indi ko pagbuksan para sa inyo ang mga bintana sang langit kag ibubu para sa inyo ang pagpakamaayo tubtob nga wala na sing kinahanglan. Sabdungon ko ang manuglamon tungud sa inyo, agud indi niya paggub-on ang bunga sang inyo duta, kag ang inyo ubas sa latagon indi mapaslawan sa pagpamunga, siling sang Amay sang mga kasuldadusan sang langit. Dayon tawgon kamo nga bulahan sang tanan nga kapungsuran, kay mangin isa ka duta nga makalilipay kamo, siling sang Amay sang mga kasuldadusan sang langit.

Mabaskog ang inyo mga pulong batok sa akon, siling sang aton Amay. Apang nagapamangkot kamo, ‘Ano ang amon ginhambal batok sa imo?’

Nagsiling kamo, ‘Wala sing pulos ang pag-alagad sa Dios. Ano ang aton napulus sa pagtuman sang iya sugo kag sa paglakat subong sang mga nagapangasubo sa atubangan sang Amay sang mga kasuldadusan sang langit?’ Karon ginatawag naton nga bulahan ang mga palabilabihon. Nagauswag ang mga nagahimo sing malaut; ginatilawan pa gani nila ang Dios kag nakapalagyo sila.

Dayon naghambalanay ang mga nagkahadlok sa aton Amay, kag nagpamati sia kag nabatian niya. Ginsulat sa iya atubangan ang isa ka libro nga palanumdum para sa mga nagakahadlok sa iya kag nagapakamahal sang iya ngalan.

Mangin akon sila, siling sang Amay sang mga kasuldadusan sang langit, sa adlaw nga magahulag ako, akon pinasahi nga bahandi. Kaluoyan ko sila subong nga ginakaluoyan sang isa ka amay ang iya anak nga nagaalagad sa iya. Liwat makita ninyo ang kinatuhay sang matarung kag sang malaut, sang nagaalagad sa aton Amay kag sang wala nagaalagad sa iya.